Αναμνήσεις μιας ζωής (οικογένεια)

Χρόνος ανάγνωσης: 3 λεπτά

αναμνήσεις-μιας-ζωής

Αναμνήσεις μιας ζωής

Ήθελα πολύ να συμμετάσχω στο Family Stories της Αριστέας μας, αλλά δεν ήξερα συγκεκριμένα τι ήθελα να γράψω! Ύστερα άνοιξα το φάκελο στον υπολογιστή που φυλάω όλες τις φωτογραφίες και όταν τις είδα, όταν έπαιξα λίγο με τις μνήμες, ήξερα τι ήθελα να γράψω.Αν και μοναχοπαίδι, πάντα στις σημαντικές μου στιγμές είχα ανθρώπους δίπλα μου. Με την οικογένεια του αδελφού της μητέρας μου, είχαμε πάντα στενές σχέσεις. Οπότε τα τέσσερα ξαδέρφια μου, ήταν από τότε που μπορώ να με θυμηθώ, μέσα σε κάθε περίσταση της ζωής μου. Από μικρή, οι γονείς μου μεταξύ άλλων μου έμαθαν:

Δεν υπάρχει μέρα που να είναι μικρή και να μην της αξίζει να τη ζεις, αλλά ειδικά τις μεγάλες πρέπει να τις ζεις λιγάκι περισσότερο. Και ποιες είναι οι μεγάλες μέρες; Η πρώτη μέρα σε κάτι καινούριο, η αρχή του μήνα, γενέθλια, γιορτές, επιτυχίες, επέτειοι, Χριστούγεννα, Πάσχα.

Πάντα θυμάμαι τα πάρτι μου στα γενέθλια ή την γιορτή μου, γεμάτα:

  • από φωνές των φίλων μου,
  • αγάπη συγγενών,
  • δώρα,
  • φαγητά.

Και πάντα τη μαμά να μού μαθαίνει: “δεν έχει σημασία τι  δώρα θα σου φέρουν, εσύ θα αγκαλιάσεις τον φίλο/τη θεία/τη νονά/το ξάδερφο και θα τους ευχαριστήσεις που σε σκέφτηκαν. Γιατί, σημασία έχει που ήρθαν να σου ευχηθούν, όχι που σου έφεραν δώρα”.

Και κάπως έτσι μου πέρναγε η μητέρα μου, πάντα μηνύματα και αξίες.

Θυμάμαι κάθε τέλος του μήνα, τη μαμά να διατάζει σχεδόν, όταν ξημερώσει η μέρα να μην ακούσει γκρίνιες και μη δει νεύρα, για να ξεκινήσει ο μήνας θετικά. Θυμάμαι να θεωρεί must για κάθε πρωτομηνιά, να υπάρχει γλυκό στο σπίτι για να γλυκάνει τις μέρες που θα ‘ρθουν.

Θυμάμαι τόσα Χριστούγεννα , Πρωτοχρονιές και Πάσχα, που γέμιζα με δώρα που πάντα ήθελα να ανοίξω πριν την “επιτρεπόμενη μέρα”. Θυμάμαι το σπίτι να γεμίζει με μυρωδιές από τα γλυκά ή τα κουλούρια και χρώματα από τους στολισμούς. Θυμάμαι που ετοίμαζα από τη μέρα που έκλεινε το σχολείο τι θα φορέσω για να είμαι όμορφη στις φωτογραφίες που θα έβγαζα με τους θείους και τα ξαδέρφια μου.

Θυμάμαι φίλους να με ρωτάνε, γιατί ακολουθώ τους γονείς μου σε γάμους, βαφτίσια και άλλες οικογενειακές μαζώξεις.

Η μητέρα μου, φρόντισε από μικρή να με μάθει μεταξύ άλλων δύο πράγματα: το πρώτο ήταν τα μανιάτικα έθιμα και το δεύτερο το να αγαπώ την έννοια της οικογένειας. Μου εξηγούσε πως έχω θείους και ξαδέρφια που δεν μπορούσα να βλέπω συνέχεια, γιατί είχαν καθημερινές υποχρεώσεις και αυτές οι μαζώξεις θα ήταν μια καλή ευκαιρία να τους δω και να τους χαρώ. Και ποτέ δεν πιέστηκα. Δεν το έκανα, γιατί μου το “επέβαλαν” οι γονείς μου. Χαιρόμουν να είμαι μάρτυρας σε όμορφες στιγμές με αγαπημένα πρόσωπα.

Έπειτα ήταν οι απόκριες, που συνήθως κάναμε πάρτι μασκέ στο σπίτι και έρχονταν τα ξαδέρφια μου ντυμένα και κάναμε χαβαλέ. Και ύστερα μεγάλωσα και βάφτισα το παιδί της καλύτερης μου φίλης και απέκτησα τη βαφτιστηρούλα μου, που απλά τη λατρεύω και κάπως έτσι η οικογένεια μου μεγάλωσε κατά τρία άτομα. Και τα ξαδέρφια μου παντρεύτηκαν και απέκτησα ανίψια και μεγάλωσε κι άλλο η οικογένεια. Τώρα περιμένω την στιγμή που θα κάνω και εγώ τις δικές μου προσθήκες στην οικογένεια μας.

Αν σταθώ και βάλω τα 26 μου χρόνια απέναντι μου…

Έχω τόσες και τόσες στιγμές που θα μπορούσα να απαριθμήσω. Τόσες φωτογραφίες να μαρτυρούν τι έχω ζήσει με τους αγαπημένους μου ανθρώπους. Τόσες ιστορίες που μπορώ να διηγηθώ με επικές ατάκες, αστείες καταστάσεις, απίστευτες γκριμάτσες. Πάντα οι στιγμές μου, ήταν και είναι γεμάτες και ευγνωμονώ τον Θεό για αυτό. Και του ζητώ να ευλογήσει και εμένα και τους δικούς μου ανθρώπους με υγεία. Έτσι, ώστε να έχουμε την ευκαιρία να μοιραστούμε κι άλλες στιγμές. Να φτιάξουμε μαζί και άλλες ιστορίες! Περισσότερες αναμνήσεις.

Και μαζί με τον Θεό, ευγνωμονώ και τους γονείς μου, που μου έμαθαν πόσο σημαντική είναι η οικογένεια.

Πόσο σημαντικό είναι να ζεις τις μεγάλες σου στιγμές. Πόσο σημαντικό είναι να ψάχνεις ευκαιρίες για να χαρείς ακόμα και τις πιο απλές ημέρες. Γιατί όταν οι άλλοι τις αντιμετωπίζουν ως “μια μέρα ακόμα”, εσύ έχεις βρει έναν λόγο για να χαρείς και να χαμογελάσεις στα μικρά και στα ασήμαντα σημαντικά!

Until Next Time…

Μαρίνα


Αν θέλετε να γίνετε κομμάτι της παρέας μας και να μην χάσετε όλα τα ωραία που θα έρθουν, γραφτείτε στο newsletter μας!

Επίσης, αν σας άρεσε η ανάρτηση μου, κάντε την καλή σας πράξη για σήμερα και μοιραστείτε την μέσα από τα κουμπιά κοινοποίησης (κάτω από το άρθρο) στα social media, στα οποία παρεμπιπτόντως μπορείτε να με βρείτε εδώ: facebook, instagram, twitter.

Subscribe
Notify of
guest

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

17 Comments
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
aristea k

Λίγο-πολύ, έτσι μεγαλώσαμε εμείς οι παλιές ☺ καραβάνες! αχαχα!
Μαρίνα μου χαίρομαι που αν και κορίτσι της νέας γενιάς, έχεις πάρει αρχές και βάσεις από την οικογένεια. Και στο δρώμενό μας πρόσθεσες αυτή την καλή πλευρά της οικογένειας και πολύ χαίρομαι γι α αυτό!
Σε ευχαριστώ από καρδιάς!
Φιλιά πολλά και την καλημέρα μου ♥

womaneditor

Ωραία, γλυκιά συμμετοχή, Μαρίνα μου. Κι εγώ μοναχοπαίδι…
Το έθιμο με το… πρωτομηνιάτικο γλυκό το ζήλεψα και θα αρχίσω να το εφαρμόζω! Παρ’ ότι είχαμε κι εμείς δικά μας έθιμα και παρόμοιες ζουζουνιές, αυτό μας είχε ξεφύγει!!!
Φιλιά! ❤

womaneditor

Εγώ πάλι!!!! Ξέχασα να πω ότι κι αυτή η εικόνα που έφτιαξες μου άρεσε πολύ. Δεν έχεις απλά βελτιωθεί, έχεις τελειοποιηθεί!

womaneditor

Όλα αυτά τα συμβολικά εμένα μου αρέσουν πολύ.
Με βγάζουν από τη ρουτίνα, με κάνουν να… χαμογελώ.

mia petra

Εγώ ένα πράγμα θα πω μόνο (αλλά θα είναι βαρύγδουπο! 🙂 ) : Τίποτα δεν είναι τυχαίο σε ετούτη τη ζωή! Αυτά! Όχι καλέ, έχω να πω κι άλλα, έχω να πω ότι από μικρό ήσουν κουκλί (γι’ αυτό φαγώθηκα να σε βαφτίσω άλλωστε!), κι ότι οι γονείς σου είναι σπάνιοι κι έτσι έκαναν κι ένα σπάνιο παιδί 🙂 Δεν ξεχνώ επίσης ότι οι γονείς σου, σου έμαθαν (και μετά το έμαθα κι εγώ) ότι να τα περιμένουμε όλα από όλους.. Πόσες φορές σε έχω σκεφτεί… Φιλάκια άπειρα κουκλοβαφτιστηρόνιμου ❤❤❤ Είμαι σίγουρη ότι θα κάνεις μια εξίσου θαυμάσια οικογένεια κάποτε!❤ ❤

rena christodoulou

Χαίρομαι οταν βλέπω νέα Παιδιά να κρατάνε; τις παραδόσεις μας.
Σαν την οικογένεια δεν υπάρχει φίλη μου
Σαν τους ξενέρωτους Ευρωπαίους κι Αμερικάνους που διώχνουν τσ παιδιά τους μόλις φτάσουν τα 18;
Να είσαι καλά και να σε χαίρονται οι δικοί σου.

Αρτίστα του βωβού...

Αχ τι ωραία! Έπαθα μια θαλπωρή τώρα!
Θυμήθηκα και τις δικές μας οικογενειακές μαζώξεις, με ξαδέρφια κι εγώ καθότι επίσης μοναχοπαίδι, και συνεκινήθην!
Φαντάζομαι κι ο γιος μου (επίσης μοναχοπαίδι) να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο όταν κάνει οικογένεια. Αυτόν τον δρόμο που σου έδειξε η μαμά σου, που μου έδειξε η μαμά μου, που του έδειξε η μαμά του!
Πάντα έτσι να ομορφοπερνάτε (που λες κι εσύ) με τους γονείς και τους συγγενείς σου και έτσι να ομορφοπερνάς όταν κάνεις τη δική σου οικογένεια!
Κίσιζ Μαρίνα!

ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.)

Μαρινάκι μου, πρώτα θα σταθώ στο κολάζ φωτογραφιών. Δεν ξέρω μου έβγαλε συγκίνηση πριν καν διαβάσω τις σκέψεις σου. Δεν ξέρω πως είναι μια “δεμένη οικογένεια” αλλά από μακριά που έχω ζήσει κάτι τέτοιο ήταν όμορφο. Τις χαίρομαι και τις θαυμάζω. Πάντα έτσι αν είστε και πάντα όσο μεγαλώνεις μόνο τα καλυτερα.
Να είσαι καλά!

Memaria

Μου άρεσε πολύ η γεμάτη γλύκα και θαλπωρή συμμετοχή σου!
Και οι φωτογραφίες υπέροχη πινελιά!
Να περνάς πάντα όμορφα!

17
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x