Που πήγαν οι χαρούμενοι άνθρωποι;

Χρόνος ανάγνωσης: 4 λεπτά

Που πήγαν οι χαρούμενοι άνθρωποι
Γενικά, η ερώτηση στον τίτλο, είμαι μια ερώτηση που συχνά με απασχολεί. Και με απασχολεί, γιατί προχωρώντας στην πόλη, τριγυρίζοντας στους δρόμους, βλέπω συχνά:

  • ένταση,
  • νεύρα,
  • πρόσωπα σκυθρωπά,
  • ανθρώπους αγχωμένους ή βιαστικούς.

Κάποιους λίγους που θα δω να χαμογελούν, θα σταματήσω έστω και για ένα δευτερόλεπτο να τους κοιτάξω παραπάνω, όχι για να τους χαζέψω, αλλά για να σιγουρευτώ πως τους είδα να χαμογελούν.


Ζούμε σε περίεργους, δύσκολους και επικίνδυνους καιρούς.

Από άκρη σε άκρη του κόσμου, κάτι κακό συμβαίνει. Κι είναι καλό, όπου μπορούμε να βοηθήσουμε να το κάνουμε, όμως πρέπει να αποδεχόμαστε ότι όσα μπορούμε να κάνουμε, κάπου σταματούν.
Όπως κάπου, πρέπει να σταματούν όσα μας απασχολούν.

Πρέπει μέσα στη μέρα, να αφιερώνουμε χρόνο στον εαυτό μας να ξεδώσει, αλλιώς θα “σκάσει”. Πρέπει να βρούμε όσα μας κάνουν χαρούμενους και να τα βάλουμε με τον έναν ή τον άλλον τρόπο στο πρόγραμμα μας.

ζωή-χαμόγελο-ευτυχία

Γιατί οι άνθρωποι δε χαμογελούν;

Γιατί έχουν προβλήματα, υποχρεώσεις που δεν ξέρουν πως θα αντεπεξέλθουν, έντονους ρυθμούς στη καθημερινότητα τους και χίλια δύο πράγματα που δε μπορεί να συλλάβει ο νους μου.
Ίσως επίσης, χαμογελούν λιγότερο ή καθόλου, γιατί δεν τους αρέσει η ζωή τους. Όσο σκληρό κι αν ακούγεται αυτό, πολλοί άνθρωποι βρέθηκαν σε αδιέξοδο, σε μια ρουτίνα που δεν αγαπούν, είτε επειδή δέχτηκαν πιέσεις από τον οικογενειακό τους κύκλο ή γιατί ερωτεύτηκαν την ευτυχία κάποιου άλλου και νόμιζαν πως έτσι θα έμοιαζε κι η δική τους ευτυχία.

Γιατί οι άνθρωποι δεν επικοινωνούν;

Θεωρητικά, ζούμε στην εποχή της επικοινωνίας.

Κι όμως οι άνθρωποι νιώθω πως δεν επικοινωνούν, όχι ουσιαστικά. Αν μπεις σε κάποιο ΜΜΜ, θα δεις ανθρώπους καρφωμένους στα κινητά τους, να χαμογελούν στις οθόνες.
Λίγοι, ελάχιστοι και συνήθως μεγαλύτερης ηλικίας, είναι εκείνοι που θα εντοπίσεις να προσπαθούν να κοιτάξουν τον άλλον στα μάτια. Το ίδιο συμβαίνει σε καφέ, εστιατόρια και λοιπούς δημόσιους χώρους ή χώρους διασκέδασης.

Είναι λίγο τρομακτικό, που σιγά σιγά η επικοινωνία, το φλερτ, όλα μεταφέρονται στα μονοπάτια του διαδικτύου. Κι εντάξει καταλαβαίνω, πως ο κόσμος εξελίσσεται, αλλά δεν είμαι σίγουρη, αν μού αρέσει πολύ ο δρόμος που ακολουθεί. Θα προτιμούσα να χαμογελώ σε ανθρώπους, όχι σε οθόνες.

Γιατί οι άνθρωποι δεν κυνηγούν την ευτυχία τους;

Το κάνουν, εγώ αυτό πιστεύω. Απλά δεν είναι η δική τους ευτυχία, αυτή που ακολουθούν. Είναι μια δοκιμασμένη ευτυχία κάποιου, που τους άρεσε και είπαν να την δοκιμάσουν.

Η ευτυχία, τουλάχιστον έτσι όπως εγώ την αντιλαμβάνομαι, έρχεται μέσα από στιγμές που σου ταιριάζουν, μέσα από ανθρώπους που νιώθεις και σε νιώθουν, μέσα από όνειρα που πάλεψες να πραγματοποιήσεις και μέσα από αυθόρμητες στιγμές, που δεν περίμενες και δεν υπολόγιζες, μα αν έχεις τα μάτια σου ανοιχτά και πάνω απ’ όλα τη καρδιά σου ανοιχτή, μπορούν να σου προσφέρουν ευτυχία.

Επίσης, η ευτυχία, δεν είναι τόσο δύσκολο να βρεθεί, όσο νομίζουμε. Δεν είναι κι εύκολο, ναι, το ξέρω!
Λίγο να προσπαθήσουμε όμως, να μάθουμε τον εαυτό μας, να καταλάβουμε τα θέλω του, να αφουγκραστούμε τις ανάγκες του, θα κατανοήσουμε καλύτερα, τι μπορεί να μας κάνει ευτυχισμένους και τι όχι. Και δεν είναι καθόλου εγωιστικό, να ακούσουμε τι ζητά ο εαυτός μας και να προσπαθήσουμε να του το δώσουμε, μα ακόμα κι αν ήταν, όπως έχει πει κι ο Αρκάς:

Καιρός να αφήσουμε τους εγωισμούς και να κοιτάξουμε λίγο τον εαυτό μας!

Μπορείς να είσαι όλη την ώρα χαρούμενος;

Προφανώς και όχι! Γιατί είσαι άνθρωπος κι όσο όμορφη κι αν είναι η ζωή σου, υπάρχουν πάντα οι εξωγενείς παράγοντες που μπορούν να την επηρεάσουν και κατ’ επέκταση την διάθεση και τη ψυχολογία σου. Ειδικά, αν έχει να κάνει με κάτι σοβαρό, όπως η υγεία.
Κανείς δεν ισχυρίζεται, πως πρέπει να χαμογελάς όλη την ώρα. Κανείς δε μπορεί να σου πει, πως δεν έχεις δικαίωμα, να θυμώσεις, να γκρινιάξεις, να αντιδράσεις. Όλα, είναι μέρος του να είσαι άνθρωπος. Όμως, είναι ωραίο, να μην αφήνεσαι στη μιζέρια του κόσμου. Είναι ωραίο, να βρίσκεις αφορμές να χαρείς, να χαμογελάσεις, να ξεχάσεις για λίγο τις ευθύνες, τις έγνοιες και να αφήσεις την ψυχή σου, για λίγο να ξαποστάσει.

Λίγες τελευταίες σκέψεις

Την ευτυχία, τη χαρά, καθένας αλλιώς τη νιώθει και την εννοεί. Αυτό που για εμένα είναι ευτυχία, για εσένα ίσως καθημερινότητα κι αυτό που για εσένα είναι ευτυχία, χαρά, για εμένα, ίσως είναι όνειρο τρελό.
Τι σε κάνει όμως χαρούμενο; Κάτι απλό, κάτι μεγάλο, ένας άνθρωπος, μια ιδέα; Ότι κι αν είναι διεκδίκησε το. Προσπάθησε το.
Προσπάθησε να βρίσκεις αφορμές, να χαμογελάς, να επικοινωνείς με τον εαυτό σου, αλλά και τον κόσμο γύρω σου. Προσπάθησε να κυνηγήσεις την ευτυχία σου, όσο κι αν για τους άλλους φαίνεται τρελό ή μακρινό. Κι αν δεν είσαι όλη την ώρα χαρούμενος, μην απολογηθείς, μην αφήσεις κανέναν να σε κρίνει, άνθρωπος είσαι.

Όμως, μην είσαι όλη την ώρα μουρτζούφλης!

Το ξέρω, είναι μόδα πια. Είναι η τάση των καιρών, μα πήγαινε κόντρα σε αυτή τη τάση, βρες τη χαρά και γίνε ο καλύτερος της φίλος. Κι άσε την να σε επηρεάσει!
Και που ξέρεις, ίσως καταλήξεις να είσαι, από εκείνους τους ανθρώπους, που μέσα στη καθημερινότητα τους, θα βρεθούν κάπου, θα χαμογελάσουν αυθόρμητα και θα σταματήσω για λίγο να δω.
Και θα πάρω λίγη ελπίδα εκείνη την στιγμή, πως ο κόσμος έχει μέλλον. Γιατί, για εμένα, όσο οι άνθρωποι, θυμούνται να χαμογελούν και να αγαπούν, έχει μέλλον ο κόσμος.

Until Next Time…

Μαρίνα


Αν θέλετε να γίνετε κομμάτι της παρέας μας και να μην χάσετε όλα τα ωραία που θα έρθουν, γραφτείτε στο newsletter μας!

Επίσης, αν σας άρεσε η ανάρτηση μου, κάντε την καλή σας πράξη για σήμερα και μοιραστείτε την μέσα από τα κουμπιά κοινοποίησης (κάτω από το άρθρο) στα social media, στα οποία παρεμπιπτόντως μπορείτε να με βρείτε εδώ: facebook, instagram, twitter.

Subscribe
Notify of
guest

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

32 Comments
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
Κική Κωνσταντίνου

εδώ εγώ, είμαι ένας ευαίσθητος χαρούμενος άνθρωπος
περίεργο να είσαι ευαίσθητος και χαρούμενος μαζί
δεν λέω πως δεν μελαγχολώ, τακτικά θα έλεγα αλλά γενικότερα μπορώ να είμαι χαρούμενη τόσο για εμένα όσο και για τους άλλους.
ξέρεις, είναι δύσκολο να μπορείς να χαίρεσαι πραγματικά για τους άλλους, είναι ευλογία βασικά.
να συμπονάς είναι εύκολο, να χαίρεσαι πραγματικα, δύσκολο.
γι αυτό οι άνθρωποι, οι περισσότεροι, βαδίζουν πάντα με άγχος, σκυθρωποί, μελαγχολικοί και πολλές φορές τσαντισμένοι. γιατί ξέχασαν να χαίρονται με τα μικρά, τα ασήμαντα, τα καθημερινά.
την συνύπαρξη, αυτό
σκέφτονται μόνο όσα δεν έχουν και βλέπουν μόνο τι έχουν οι αλλοι που θα ήθελαν να εχουν αυτοι.
ποσο πολυπλοκοι οι ανθρωποι
ολα ειναι απλα
τοσο μα τοσο απλα
ξεκαθαρα
η καλοσυνη, αυτη

ANNA Flo

Καλέ εδώ είμαι απλά πήγα εξοχή και αυτοί που δεν χαμογελουν γύρω σου είναι γιατί δεν έχουν πάει διακοπές ακόμη, ναι;
Σοβαρά σοβαρά τώρα, είναι φυσιολογικό οι άνθρωποι να είναι μουτζούφληδες όπως λέω. Είναι η καθημερινότητα γεμάτη άγχος και φόβους και αγώνα για τον επιούσιο. Είναι γιατί δεν αγωνιζόμαστε για την διαβίωσή μας πια, αλλά την επιβίωση. Και δύσκολο να χαμογελάς όταν φοβάσαι, όταν αγωνιάς για το τώρα ή για το αύριο.
Αλλά εγώ προσπαθώ να χαμογελάω να το ξέρεις…και εσύ μου χαρίζεις πάντα χαμόγελα όταν σε επισκέπτομαι
Φιλιά πολλά και θα κάνω μια βουτιά και για σένα, ναι;

Άιναφετς

Με φώναξες Μαρινάκι ή μου φάνηκε; 😛
Το πραγματικό χαμόγελο, βασικά είναι εσωτερική κατάσταση, όπως και η χαρά και δεν χρειάζεται να ψάξεις κάπου έξω να τα βρεις… κατανοητό όμως να σε προβληματίζουν οι σκυθρωποί άνθρωποι, είναι έτσι γιατί στη ζωή τους περιμένουν απ΄ έξω κάτι, κάποιον να φέρει το χαμόγελο στα χείλη τους, φυσικά όταν συντρέχουν λόγοι υγείας εκεί θέλει δουλειά να χαμογελάσεις στη ζωή… 😉
Τα τραγούδια που διάλεξες, σκορπούν όντος χαμόγελα!
ΑΦιλάκια χαμογελαστά ακόμα και όταν σκας από τη ζέστη και σε κυνηγούν τα κουνούπια! 🙂 🙂 🙂

Giannis Pit

Μαρίνα καλησπέρα σου,
είναι αλήθεια ότι μια τεράστια και κακόβουλη μάσκα γκρίνιας, κακίας και επιθετικότητας έχει απλωθεί ολόγυρα στους ανθρώπους. Το συναντάς παντού. Η Συντριπτική πλειοψηφία της συμπεριφοράς είναι άκρως επιθετική, χυδαία, και αχαρακτήριστη. Π.χ. προχθές έγινα μάρτυρας ενός “παλικαρά” που έβριζε χυδαία μια γυναίκα οδηγό γιατί τόλμησε (…) να του κορνάρει καθώς εκείνος έκανε έναν επικίνδυνο ελιγμό.
Γιατί τώρα συμβαίνει αυτό και τι μαρτυρά:
Κοίτα, όλοι μας σε όλα τα επίπεδα της ζωής δεχόμαστε πίεση. Εργοδοτική, οικονομική, προσωπική. Όλοι έχουμε μετατραπεί σε σύγχρονους δούλους που δεχόμαστε τα πάντα από τον ισχυρότερο. Αντί λοιπόν να παλέψουμε να βελτιώσουμε τη θέση και τα δικαιώματά μας, θα ξεσπάσουμε στον αδύνατον, στον εύκολο στόχο, όπου και να είναι αυτός.
Αυτά είναι τα ψήγματα του φασισμού στην σκέψη μας.
Όταν ξέρεις τι σου συμβαίνει, όταν έχεις επίγνωση των αιτιών που σε καταπονούν, όταν έχεις αντιληφθεί τους πραγματικούς ενόχους, τότε φροντίζεις να μην στοχοποιείς τους συνανθρώπους σου.
Ένα χαμόγελο, μια ευγενική χειρονομία, μια κίνηση αλληλεγγύης στον διπλανό μας θα μας γεμίσει χαρά, θα εισπράξουμε άπειρα συναισθήματα. Αντί για αυτό οι περισσότεροι προτιμούν την μισανθρωπιά.
Κρίμα πραγματικά γιατί εκεί, στα δύσκολα, φαίνεται από τι πάστα και σε τι αξίες είναι βουτηγμένος ο καθένας.
Τα φιλιά μου Μαρίνα μου.

διονύσης μάνεσης

Καλησπέρα σε όλους (χαμόγελο 🙂 )
Φίλη που μόλις επέστρεψε από ένα ταξίδι στη Δανία μου έλεγε πόσους (και πόσο) γελαστούς ανθρώπους συναντούσε παντού. Απροσποίητους, απλούς, γελαστούς. Κι ας είχε πάει φορτωμένη τα στερεότυπά της για τους κρύους βόρειους, τους άνευρους, τους εαυτούληδες.
Το αν και πόσο τρέχουμε για τον επιούσιο είναι (και) θέμα αντίληψης. Φορτώνουμε πρώτα τη ζωή μας με ένα σωρό απαιτήσεις, συνήθως θέλουμε χρήμα να τις ικανοποιήσουμε και τρέχουμε περισσότερο γι’ αυτό. (Δεν αναφέρομαι στους ανθρώπους που γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης και που πραγματικά αγωνίζονται για ένα στοιχειώδες επίπεδο. Αναφέρομαι στους λίγο ή πολύ βολεμένους – που οι πιο πολλοί, όμως, δεν το ξέρουν ότι είναι και μιζεριάζουν μονίμως γιατί δεν τους πάει καλά η ζωή..)
Αν βασίζαμε τη ζωή μας στις σχέσεις, στα συναισθήματα, στην τέχνη, στον Άνθρωπο, στην Αλληλεγγύη, στις αρμονικές μας σχέσεις με το περιβάλλον, δε θα ήταν πιο εύκολα τα χαμόγελα, αναρωτιέμαι..
Καλά και πολλά χαμόγελα, Μαρίνα!

maniaspirit

ααα έχω φαρμακάκι, ξαναγυρνάμε στα θρανία και μάλιστα στο νηπιαγωγείο. Να θυμηθούμε από την αρχή όλα όσα χρειαζόμαστε για την ζωή μας
Σε φιλώ Μανιούσκα 🙂

aristea k

Εμένα έψαχνες, το ξέρω!
Σου λείπω…αλλά τι να κάνουμε; Δεν είμαι και για χόρταση! ☺
Όπως λέει και η μαγισσούλα μας, το χαμόγελο ξεκινάει από μέσα μας. Αν χαμογελάς μέσα σου, δεν μπορεί , θα βγει κι όξω σου !
Αν αγαπάς τον εαυτό σου επίσης, αγαπάς και τους άλλους. Το αντίστροφο δεν παίζει. Όλα λοιπόν ξεκινούν από μας.
Άρα ας αναρωτηθούμε επιτέλους ” τι παίζει με μας!” Για τους άλλους τα λέω. Εγώ αυτοερωτήθηκα και από τότε νομίζω ότι όλα γίνονται κομματάκι πιο ξεκάθαρα!
☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺
Φθάνουν τόσα φατσάκια για να σου φτιάξουν τη μέρα;
Μάκια! ♥

Άιναφετς

Που λες Μαρινάκι μου, πριν καμιά βδομάδα (που μέσα μου, ήμουν χαμογελαστή!) έπρεπε να δώσω λεφτά σε δυο τράπεζες, στο ταχυδρομείο και στο ΙΚΑ, είπα λοιπόν να κάνω ένα τεστάκι (μου αρέσει πολύ να πειραματίζομαι!) έτσι αποφάσισα να μπω σε όλες τις υπηρεσίες χαμογελαστή, δεν χρειάζεται να περιγράψω τις αντιδράσεις, (Αλεξάνδρα!), στην αρχή με κοιτούσαν σαν να ήμουν κάποια παλαβή, αλλά πολύ γρήγορα όλοι οι υπάλληλοι χαμογελούσαν και αρκετοί που ήσαν και στην τεράστια ουρά… γιατί όντος το χαμόγελο είναι μεταδοτικό… και μια δοκιμή θα πείσει και τον πιο δύσπιστο!!! 😛
Αυτάαααααααααααααααααα! 🙂 🙂 🙂

Stavie

Το έχω δοκιμάσει κι εγώ αυτό και πράγματι δουλεύει 🙂

Μαρία Κανελλάκη

“Χαμογέλα ρε, τι σου ζητάνε;” είναι ένα βιβλίο του Χρόνη Μίσσιου, που θα έπρεπε να το διαβάσουμε κάποιοι στιγμή άπαντες. Εκεί μέσα λοιπόν Μαρίνα μου, έμαθα πώς είναι να χαμογελάς, όταν περιμένεις μέρα με τη μέρα, την εκτέλεσή σου. Σ’ ένα στενό κελί απομόνωσης, με μόνη αφορμή για χαμόγελο, μια χαραμάδα απ’ όπου τρυπώνει λίγος ήλιος. Ίσως αν στερηθούμε όσα θεωρούμε αυτονόητα, να ξαναθυμηθούμε το χαμόγελο, την ευγνωμοσύνη και την ελπίδα. Για την ώρα, χαμογελάω με το αστείρευτο πείσμα σου ν’ ανακαλύπτεις κρυμένους θησαυρούς, στη γκρίζα και αγέλαστη πόλη.
Το διάπλατο χαμόγελό μου♥

διονύσης μάνεσης

Κι έχει κάποιες σελίδες ανατριχιαστικά δυνατές, Μαρία, ε; Για την ομορφιά της ζωής και την ευκολία με την οποία τη σκοτώνουμε..

Μαρία Νικολάου

Πάντως επειδή τον τελευταίο καιρό πέρασα αρκετές μέρες και στην επαρχία, και εδώ οι άνθρωποι δεν χαμογελούν.
Είναι σημείο των καιρών. Θαρρείς περνάμε μια ομαδική κατάθλιψη.
Και υπομένουμε μοιρολατρικά.
Θλιβερό…

Euzonas

Γεια σου Μαρινάκι με τα ωραία σου. 😀
Πολλοί και πολύ ωραίοι προβληματισμοί.
Το δύσκολο με την ευτυχία είναι να σκιαγραφηθεί. Άπαξ και καταλάβεις τι είναι και που, τα λοιπά είναι όντως εύκολα.
ΝΑΙ ΡΕ ΦΙΛΕ. Και εγώ θα σταματήσω με θαυμασμό να παρακολουθήσω αυτό το σπάνιο είδος που χαμογελάει αυθόρμητα στο δρόμο.
Υ.γ. Θέλω να συμπληρώσω το εξής:( Κάτι που έτυχε να συνειδητοποιώ πρόσφατα όλο και πιο πολύ.)
“Ο καθένας είναι υπεύθυνος για την ευτυχία του.”
Όλο και κάπου το ακούσατε και το είδατε. Εκεί που το άκουσα/είδα και εγώ. 😛 Αν δεν κάνω λάθος ένα βιντεάκι με τον Γουίλ σμιθ.
Υ.γ. Έχω τόσο καιρό να γράψω ανάρτηση που είμαι έτοιμος να χρησιμοποιήσω τον παρών χώρο για να φτιάξω μία. Ο κατά τα άλλα λακωνικός Γιώργος. 😛
Καλησπέρα και καλό καλοκαίρι. 😀

Mia

Πολλά τα “γιατί”, Μαρίνα μου. Δεν ξέρω τι φταίει. Ίσως μας χτύπησε η ζέστη κατακούτελα (λέμε τώρα). Κρατάω τη συμβουλή σου και προτρέπω όλους μας, έστω τη μπλογκογειτονιά μας, να χαμογελάμε συχνότερα. Πολλά φιλιά και καλό μήνα, φίλη μου.

S For Summer

Ενδιαφέρων ο στοχασμός σου.
Ωστόσο η απάντησή μου στον τίτλο θα ήταν για να γελάσουμε λίγο (πάλι βέβαια μεταξύ οθονών όπως λες): Πήγαν διακοπές!
Καλές βουτιές, παγωτά και βόλτες σε όλες τις φίλες και τους φίλους του καλοκαιριού!

Άιναφετς

Χρόνια πολλά πολλά Μαρινάκι μου για τη γιορτούλα σου! 😀
Ελπίζω να είσαι καλά και να περνάς τη σημερινή μέρα, χαμογελαστά, μακριά από κουνούπια, ζέστες και με μια τούρτα παγωτό μπροστά σου! 😛
ΑΦιλάκια χαμογελαστά, γιορτινά και πολύ πολύ γλυκά! 🙂

[…] όσα σε κάνουν χαρούμενο, […]

32
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x
Αρέσει σε %d bloggers: