Η ζωή συνεχίζεται

Χρόνος ανάγνωσης: 3 λεπτά
Photo by Alysha Rosly on Unsplash

Ομολογουμένως, πιο πολύ από ποτέ οι τελευταίες δύο χρονιές αποδεικνύουν πως η ζωή είναι γεμάτη δυσκολίες. Και το βλέπω και από καθημερινές συζητήσεις, πολλοί άνθρωποι έχουν πεσμένη ψυχολογία, μια τάση να εξισώνουν όλες τις ημέρες κ.τ.λ. .

Αυτό το τελευταίο, το είδα πολύ έντονα, πέρυσι τα Χριστούγεννα και φέτος το Πάσχα. Όπου υπήρχε μια έντονη αντίδραση, στο πώς να θέλει κάποιος να στολίσει όταν έξω επικρατεί αυτή η κατάσταση. Γιατί θεωρούμε πως η δική μας ψυχολογική κατάσταση, πρέπει να ταιριάζει με των άλλων

Ας πάρουμε μια βαθιά ανάσα και ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή!

Ξεκινώντας με μια μεγάλη αλήθεια:

Η ζωή συνεχίζεται! Πάντα!

Ότι και αν συμβαίνει γύρω μας ή μέσα στο σπίτι μας, η ζωή συνεχίζεται. Υπάρχουν πολλά πράγματα εκεί έξω που δεν μπορούμε να ελέγξουμε και μας επηρεάζουν: οι συνθήκες, οι αντιδράσεις των άλλων κτλ.

Αυτό που πραγματικά μπορούμε να ελέγξουμε είναι ο εαυτός μας και οι αντιδράσεις του.

Βέβαια, όταν κάποιος βιώνει μια δύσκολη κατάσταση, δεν μπορώ να ακούω φράσεις όπως: “μην κάνεις έτσι”, “δεν είναι και τόσο τρομερό”, “τι να πούνε άλλοι” κ.α. .

Και αυτό γιατί ο καθένας έχει δικαίωμα να νιώθει τα συναισθήματα του.

Η πλέον ανθρώπινη αντίδραση μπροστά σε ένα κακό νέο ή μια δυσάρεστη κατάσταση είναι η στεναχώρια. Και εν συνεχεία η ανησυχία, ο φόβος, η αγωνία. Ή και όλα μαζί.

Και αρχικά είναι απολύτως σεβαστό και αναμενόμενο να νιώθουμε έτσι. Το θέμα είναι τι γίνεται μετά την πρώτη αντίδραση.

Γιατί όλα αυτά, είναι συναισθήματα που δε βοηθούν, μάλλον επιδεινώνουν την κατάσταση, μιας και η ψυχολογία μας παίζει σημαντικό ρόλο!

καλύτερες μέρες, η ζωή συνεχίζεται
Photo by Ian Taylor on Unsplash

Τι μπορούμε να κάνουμε ;

Να μη ζορίζουμε τον εαυτό μας, να είναι καλά ενώ δεν είναι, επειδή έτσι νομίζουμε ότι πρέπει. Ωστόσο, πρέπει να ενθαρρύνουμε το χαμόγελο μας και μια καλύτερη διάθεση με όποιον τρόπο θεωρούμε καλύτερο και να μην εμμένουμε στα αρνητικά συναισθήματα που μας κατακλύζουν.

Πρέπει όμως να μάθουμε να μην απαιτούμε η διάθεση του κόσμου, να συμβαδίζει με τη δική μας.

Για παράδειγμα, η οικογένεια μου πέρυσι είχε πένθος και έτσι δε στολίσαμε για Χριστούγεννα. Άλλες οικογένειες δοκιμάζονταν από τον κοροναϊό ή την ξαφνική ανεργία και επίσης δε στόλισαν. Δε θα επίλυε κάτι όμως το να μη στόλιζαν και άλλοι άνθρωποι που δεν είχαν αυτά τα προβλήματα.

Σίγουρα δεν είναι το πρόβλημα τα Χριστούγεννα και ίσως το παράδειγμα δεν είναι και το πιο σωστό! Θέλω απλά να σου δείξω πως δε γίνεται να ποινικοποιούμε τη χαρά.

Ούτε να εξισώνουμε τις μέρες και τις περιόδους. Αν βιώνουμε μια δύσκολη κατάσταση, ας εστιάζουμε στο πώς θα ανταπεξέλθουμε και θα βελτιώσουμε τις συνθήκες. Ας σκεφτόμαστε θετικά πως σύντομα όλα θα φτιάξουν.

Άλλωστε, προβλήματα στον κόσμο πάντα υπήρχαν, και όσο και αν δε μας αρέσει, πάντα θα υπάρχουν.

Γιατί όπως σου γράφω και στον τίτλο, η ζωή συνεχίζεται. Ο κόσμος έχει βιώσει πολέμους, φυσικές καταστροφές, πανδημίες, χίλια δυο δεινά. Ποτέ δεν έλειψε η αγάπη, ο γάμος, οι γεννήσεις, τα Χριστούγεννα, τα γενέθλια.

Έτσι λοιπόν και εμείς, πρέπει να καταλάβουμε πως οι δυσκολίες περνούν. Όλα μέσα στη ζωή είναι!

η ζωή συνεχίζεται-εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή
Photo by A.R.T.Paola on Unsplash

Γιατί έχουμε σταματήσει να νιώθουμε ευγνωμοσύνη;

Καμιά φορά νιώθω, πως ο σύγχρονος ρυθμός της ζωής, μας έχει οδηγήσει όχι απλά στο να μην κατανοούμε τη στιγμή, αλλά και να μην την εκτιμάμε.

Έχω μιλήσει πολλές φορές για το πόσο σημαντικό θεωρώ να νιώθουμε ευγνώμονες.

Και όμως, δεν το κάνουμε! Αντίθετα, τα θεωρούμε όλα δεδομένα.

Τίποτα δεν είναι δεδομένο.

Και πρέπει να νιώθουμε ευγνώμονες για όσα έχουμε, όσα καταφέρνουμε, όσα ζούμε. Όσο μικρά ή ασήμαντα θεωρούμε πως είναι.

Γιατί, στην ουσία τίποτα δεν είναι μικρό ή ασήμαντο. Είναι δώρα της ζωής. Σίγουρα κάποια από αυτά θα θέλαμε να έχουν κάρτα αλλαγής. Από την άλλη, ας δείξουμε εμπιστοσύνη πως η ζωή ξέρει τι μας πηγαίνει.

Όλες οι χαρές, τα μαθήματα, τα συναισθήματα, οι εμπειρίες, όλα όσα εισπράττει η ζωή μας καθημερινά, είναι πολύτιμα.
Να νιώθουμε λοιπόν ευγνώμονες, να έχουμε πίστη πως στο τέλος όλα θα πάνε καλά και να προστατεύουμε τον εαυτό μας, όχι μόνο σωματικά, αλλά και ψυχικά.

Αν περνάτε μια δύσκολη κατάσταση, καταλαβαίνω πως αισθάνεστε. Μη χάνετε όμως το κουράγιο σας και την αισιοδοξία σας. Θα έρθουν καλύτερες μέρες, πιο φωτεινές.

Και αυτό είναι που πρέπει να κρατάμε!

Να είστε όλοι καλά και να ερωτεύεστε τη ζωή!

Α και μην ξεχνιόμαστε, σε 95 μέρες έχουμε Χριστούγεννα!

Until Next Time…

Μαρίνα


Αν θες να λαμβάνεις όλα μου τα άρθρα, μην ξεχάσεις να εγγραφείς μέσω e-mail στο blog. (Όπως είσαι κοίτα όλο δεξιά “Πάρε μας και στο mail σου”)

Και για να μη χάσεις όλα τα ωραία που θα έρθουν, εδώ είναι το newsletter μας!

Επίσης, αν σου άρεσε η ανάρτηση μου, κάνε την καλή σου πράξη για σήμερα και μοιράσου τη μέσα από τα κουμπιά κοινοποίησης (κάτω από το άρθρο) στα social media, στα οποία παρεμπιπτόντως μπορείς να με βρεις εδώ: facebook, instagram, twitter.

Marina Tsardakli

Είμαι η Μαρίνα, με λες και blogaholic και μέσα από αυτό το blog, μοιράζομαι τις σκέψεις μου, πράγματα που με αφορούν και στιγμές από την ζωή μου!

Subscribe
Notify of
guest

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

18 Comments
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
ainafets

Πολύ σωστό το κείμενο σου, Μαρινάκι μου και με βρίσκει σύμφωνη σε όλα! 😉
Προσωπικά θεωρώ σημαντικό να πάψουμε να επικρίνουμε πρώτα τον εαυτό μας και στη συνέχεια τους άλλους. Είμαστε αυτοί που είμαστε και έχουμε κάθε δικαίωμα και λάθη να κάνουμε και να πέφτουμε ψυχολογικά, αλλά παρακαλώ ας πάψουμε να αυτομαστιγωνόμαστε!
Τώρα, αν πρακτικά και βαθιά εσωτερικά είχαμε δει, πόσο ωφέλιμο είναι να είναι κανείς στο εδώ και τώρα του, θα παύαμε να συγκρίνουμε το παρελθόν με το τώρα μας, γιατί το μόνο που πραγματικά έχουμε είναι το τώρα μας! 😉

ΑΦιλιά με ευχές για μια φωτεινή και συνειδητή βδομάδα! 🙂

Μαρίνα μου,
ανέκαθεν είχα εμπιστοσύνη στην αγάπη σου για τη ζωή. Και όχι μόνο. Και στην αγάπη σου για τον συνάνθρωπό σου. Αυτό που όλοι αποκαλούμε μοίρασμα και εσύ το αναφέρεις ως “ευγνωμοσύνη”.
Πόσες και πόσες φορές, έχω έρθει εδώ, να διαβάσω το λόγο σου, να τον αφήσω να σκεπάσει κάθε αρνητική μου σκέψη. Να ντυθώ στο θετικό του χρώμα. Να αφεθώ στο ώριμο άρωμά του. Στην κρίση σου.
Μια ακόμα φορά λοιπόν και τώρα.
Τίποτα δεν είναι άσπρο ή μαύρο. Υπάρχουν άπειρα χρώματα ενδιάμεσα. Όλα πανέμορφα. Μαζί και τα συναισθήματα και τα βιώματα.
Καλή βδομάδα κορίτσι μου. Σε ευγνωμονώ που κάθε φορά έχω κάτι να πάρω από σένα. Να είσαι καλά και προχωράμε παλεύοντας.

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΔΙΑΚΟΒΑΣΙΛΗΣ

Θα σταθώ στο τελευταίο, ευγνώμονες για τη ζωή! Μα πόσο δίκιο έχεις. Και βέβαια, τίποτα δεν είναι αυτονόητο σε αυτή τη ζωή, μαζί με τα όμορφα υπάρχουν και πολλά άσχημα, δύσκολα, αλίμονο μας αν το δώρο της ζωής ήταν επίπεδο. Ζούμε, αναπνέουμε, σκεφτόμαστε, εκφραζόμαστε με διάφορους τρόπους, ψάχνουμε την ευτυχία, ενίοτε την νιώθουμε, αγωνιζόμαστε, πονάμε, μας παίρνει από κάτω αλλά χαιρόμαστε, όλοι μας, που βρισκόμαστε εδώ!!! Ωραία εγγραφή, αισιόδοξη για το πρώτο ανάγνωσμα της ημέρας.
Εκείνο το 95 μέρες για τα Χριστούγεννα, δυσκολεύομαι λίγο να χωνέψω, αλλά που θα πάει, καλά να είμαστε και θα τα χαρούμε κι αυτά… όσο μας επιτρέπεται.
Την Καλημέρα μου, Μαρίνα!!!!

Anna

Πάντα μας παίρνεις χέρι χέρι και μας θυμίζεις πώς περπατάμε στη ζωή και πόσο εύκολο είναι να την ερωτευτούμε!
Ναι υπάρχουν δύσκολες στιγμές και πέφτουμε ψυχολογικά. Το έχω βιώσει πολλές φορές αλλά ο άνθρωπος είναι μαχητής. Αλίμονο αν δεν είναι
Και ευγνώμονες γιατί απολαμβάνουμε άλλες πολύτιμες χαρές.
95 μέρες; Άρχισα να μετράω. Ξέρεις πόσο αγαπώ τα Χριστούγεννα.
Καλή σου μέρα
Σε φιλώ πολύ πολύ

Αριστάκι ☺

Well done. Μαρινάκι!
Ταυτίστηκα!

Μαρία Κανελλάκη

Τώρα που καταρρίφθηκαν όλα τα “πρέπει”, ας στολίζει ο καθένας όπως θέλει τις μέρες του κι ας ορίζει τις δικές του ανάποδες μετρήσεις. Και η ευγνωμοσύνη είναι το πιο σπουδαίο “στολίδι” της ψυχής μας, Μαρίνα μου. Όπως ακριβώς το λες.
Καλό φθινόπωρο να έχεις!

ΣΜΑΡΑΓΔΕΝΙΑ ΡΟΥΛΑ

Μαρινακι μου γλυκό μακαρι να μπορούσαν οι άνθρωποι να σκέφτονταν έτσι ακριβώς όπως εσύ…αλλά είπαμε ότι είμαστε μοναδικοί και ο κάθε ένας μας βιώνει τις ευκολίες ή τις δυσκολίες του, όπως εκείνος επιλέγει…
Και βέβαια συμφωνώ με ότι λες , γιατί αυτό είναι υγειές
όσοι το καταφέρνουν αυτό να είναι περήφανοι για την αντιμετώπιση της ζωής που όντως συνεχίζεται μικρή μου …
Και εμας ο Σεπτέμβρης δεν ήταν ο καλύτερός μας παρ όλα τα καλοπιάσματα που του έκανα…
Οταν θα διαβαζεις το σχόλιο μου ελπίζω να είσαι καλύτερα περαστικούλια Μαρινάκι μου φιλιαααα!!

Γεωργία Μανασή

Πέρσι η αλήθεια είναι πως ήμουν περισσότερο “πεσμένη”,φέτος αν και τα πράγματα είναι δυσκολότερα για μένα νοιώθω πιο δυνατή, πιάνω τον εαυτό μου να κάνω σχέδια και μάλιστα..χα χα..πλέον των δυνατοτήτων μου. Άρχισα να φιλοσοφώ τις δυσκολίες, σκέπτομαι πως η γκρίνια είναι περιττή, πως στο τέλος όλα βρίσκουν τη λύση τους, πως το χαμόγελο μας κάνει πιο αισιόδοξους και πως τα κλαψουρίσματα κάνουν ..κακό στην υγεία!!!!! Φίλη μου σε σκέπτομαι, ελπίζω να είσαι καλύτερα και όλα περαστικά και να παραμείνεις έτσι ακριβώς όπως είσαι.

Mania

να μην ζορίζουμε τον εαυτό μας αλλά να ενθαρρύνουμε το χαμόγελο μας

Πάρα πολύ μου άρεσε αυτό και το κρατάω από τη αναρτήση σου 🙂
Επίσης μου αρέσει που φτιάχνω το κουτάκι μου όπως θέλω χαχαχαχ ααα έχει και φωτογραφία κάτσε να φέρω μια

18
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x
Αρέσει σε %d bloggers: