Story Time

Story time: Μια στοιχειωμένη νύχτα

μια στοιχειωμένη νύχτα

Ήμουν μάρτυρας εκείνης της Στοιχειωμένης Νύχτας.

Που μια απόκοσμη ατμόσφαιρα είχε κυκλώσει τα πάντα και τα έκανε να μοιάζουν λίγο πιο βασανιστικά. Είναι κάποιες Νύχτες βλέπεις, που τα συναισθήματα τους τα φορούν. Σε αυτές τις Νύχτες, δεν μπορείς, παρά να σωπάσεις. Να σκύψεις το κεφάλι με σεβασμό και να δεις…

Κι έτσι… είδα το Φεγγάρι, να προσπαθεί να ψυχολογήσει την κατάσταση, μα είχε ρίξει τα μαύρα Της μαλλιά, σαν κουρτίνες που έκρυβαν τον συναισθηματικό Της κόσμο και δεν καταλάβαινε τι γίνεται.

Τα δάκρυα Της, έρεαν απελπισμένα, ανέλπιδα μέσα από τα Σύννεφα που με μια αγκαλιά Την παρηγορούσαν. Κι όπως οι στάλες της Βροχής, κατευθύνονταν προς την γη, έψαχναν έναν προορισμό.

Το φως των Άστρων, πηγαινοέρχονταν. Βιαστικά, βίαια, ακαταλαβίστικα!

Η Νύχτα είχε κυκλωθεί από μια απελπισία που δεν καταλάβαινες αν ξεκινά από την ψυχή Της ή από το Καθαρτήριο. Εκεί που δαίμονες γεννούν μαρτυρικά τα πιο σκοτεινά συναισθήματα.

Τα ουρλιαχτά Της τόσο δυνατά, τόσο σπαραχτικά. Μπουμπούνιζε η πλάση! Ξέσπασμα που αντανακλούσε στην λάμψη των Κεραυνών. Κι ένα “γιατί” περιπλανιόνταν στον αέρα, γυρεύοντας απάντηση. Κι όσο η Ώρα, αδιάφορα στον πόνο Της, συνέχιζε την βόλτα Της, σαν κατάρα, έμοιαζε που η άυλη μορφή Της, δεν μπορούσε να βρει παρηγοριά στο αλκοόλ, όπως τα ανθρώπινα κορμιά.

στοιχειωμένη Νύχτα

Κι εκεί που η Νύχτα είχε χαθεί σε όσα Την στοιχειώνανε, ο κόσμος συνέχιζε να υπάρχει…

Ξέρεις, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι στον κόσμο, που αποφεύγουν οτιδήποτε έχει να κάνει με φαντάσματα. Ίσως, γιατί θέλουν να διατηρήσουν την ελπίδα, πως η ψυχή όταν φεύγει, πηγαίνει σε ένα καλύτερο μέρος. Από την άλλη, ίσως αρνούνται να πιστέψουν πως υπάρχει κάτι που τα μάτια δεν μπορούν να το δουν.

Είναι αυτό το αίσθημα, του “δεν μπορώ” που σε κάνει να νιώθεις ανήμπορος!

Που θέλει να μην παραδεχτείς τον φόβο για το άγνωστο και σε αναγκάζει να το αποφύγεις!

Τι γίνεται όμως όταν δεν είναι στοιχειωμένο ένα σπίτι ή ένα αντικείμενο; Tι γίνεται, αν μιλάμε για μια στοιχειωμένη Νύχτα.

Όταν η πόλη στηρίζεται στο φως από τις λάμπες του δρόμου κι οι άνθρωποι ρίχνουν τους ρυθμούς τους για να ξαποστάσουν. Την ώρα που οι δρόμοι γεμίζουν με γνωστά άγνωστα και τα πιο επικίνδυνα παιχνίδια παίζονται στις γωνίες ή τα σκοτεινά στενά.

λάμπα δρόμου

Τι γίνεται λοιπόν, αν μια αόρατη δύναμη, δεν ανοιγοκλείνει τα ντουλάπια μιας ερημωμένης κουζίνας…

Αλλά τις πόρτες του Μυαλού σου! Κι αφήνει να γρυλλίζουν σκέψεις που σε τρομάζουν γεμάτες με “αν”, και “μήπως” που παλεύουν με νύχια και με δόντια, να σου τραβήξουν την προσοχή. Ενδεχόμενα, που εμπαίζουν τα θεμέλια που πάνω τους στήθηκε το παρόν και γεμίζουν αμφιβολίες τις πιο σίγουρες σκέψεις.

Τι γίνεται όταν βαριά βήματα, δεν ακούγονται σε κάποιο ταλαιπωρημένο πάτωμα…

Μα στις πιο σκοτεινές γωνίες της Ψυχής σου. Εκεί που καταχώνιασες όλα τα απραγματοποίητα όνειρα, τους ανεκπλήρωτους στόχους, τους φόβους, τις χαμένες ελπίδες. Εκεί, σε αυτό το χωνευτήρι που δεν πλησιάζεις ποτέ, γιατί τρέμεις την ενέργεια του. Και δεν μπορεί κανένα λιβάνι να σου δώσει την παρηγοριά της προστασίας από την θεία δύναμη. Γιατί, εσύ τα καταχώνιασες εκεί, καταδικασμένα στη λήθη τους.

στοιχειωμένο σπίτι

Τι γίνεται, όταν οι γρατζουνιές, δεν εμφανίζονται σε απεριποίητους τοίχους σπιτιών…

Αλλά σε αυτούς της Καρδιάς σου! Για όλα εκείνα, που χάριν σκεπτικισμού Της στέρησες. Γιατί σε μια άνιση μάχη Μυαλού-Καρδιάς, επέτρεψες στην Λογική να κερδίσει. Λες και δεν ξέρεις, πως σαν κατάρα αφέθηκε η σοφία πως : Εκείνος, που δεν μπορεί να βρει ισορροπία ανάμεσα στην καρδιά και το μυαλό, θα ψάχνει πάντα την ολοκλήρωση.

Κι εκεί που το ανεκπλήρωτο θα λεηλατεί την Καρδιά, θα ματώνουν οι τοίχοι Της, από τα συναισθήματα που ξεψυχούν επί ματαίω. Σε ένα σκηνικό τρόμου, που κάθε συναίσθημα που πλήγωσες θα κείτεται σαν παραμορφωμένο σώμα.

παγκάκι-νύχτα

Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να ξορκίσεις τα φαντάσματα!

Να κοιτάξεις κατάματα στον καθρέφτη, να φτάσεις ως τα βάθη σου, να παλέψεις με το εγώ σου. Κι αν δεν μπορείς να το νικήσεις, κάνε ότι μπορείς να το καταλάβεις.

Σαν αγιασμό, πέτα την σιγουριά σου, πάνω σε κάθε αμφιβολία και κάνε στέρεα βήματα προς την εσωτερική σου γαλήνη, ρίχνοντας ότι σε ενοχλεί, ότι σε πληγώνει, στην φωτιά του πάθους σου για τη ζωή.

Κράτα σαν σταυρό τα θέλω σου και τα όρια σου, που μαρτύρησες για να ανακαλύψεις και ξόρκισε ότι νιώθεις ότι προσπαθεί σαν μια σκοτεινή φιγούρα, να επιτεθεί στην ευτυχία σου.

Να ψάλλεις κάθε αισιόδοξη σκέψη, εκεί που με παράλογες φωνές, κάθε τι αρνητικό ξεπροβάλει στο μυαλό σου, για να καταρρίψει την εμπιστοσύνη στον εαυτό σου και την ανάγκη σου να βελτιωθείς.

Η ευγνωμοσύνη σου, σε όσα καθημερινά επιτυγχάνεις, να είναι η Βίβλος που θα σε διδάσκει να συνεχίζεις να ζεις σεμνά κι ενάρετα και να μην φοβάσαι τις κακοτοπιές και τους πειρασμούς που με δόλο ο Κόσμος ρίχνει στο δρόμο σου.

Μην αφήνεις τίποτα, να στοιχειώνει τις Νύχτες σου. Είναι σκληρό θέαμα, οι Στοιχειωμένες Νύχτες. Οδηγούν σε εφιάλτες! Άσε το φως της ζωής σου, να σε καθοδηγήσει. Άνοιξε τις κουρτίνες της Ψυχής σου, στο φως του Ήλιου κι άσε το να φωτίσει κάθε γωνιά Της. Επέτρεψε, στην λάμψη του Φεγγαριού, να βρει τις μύχιες σκέψεις σου και να δώσει ρυθμό στις Σκιές Τους, να τραγουδήσουν. Κι άκου προσεχτικά το τραγούδι τους, να βρεις το νόημα στους στίχους.

Αφέσου, σε κάθε τι, που σαν φυλαχτό, θα σε προστατεύει στα δύσκολα! Κι αν ποτέ ανταμώσεις μια Στοιχειωμένη Νύχτα, φρόντισε να μην χαθείς στο σκοτάδι Της, αν το ρολόι χτυπήσει δώδεκα. Τικ Τοκ…

Αφιερωμένο στις Στοιχειωμένες Νύχτες, που μας εμπνέουν σε μια ζωή, χωρίς φαντάσματα…

 

Η στήλη “Story Time” της οποίας κομμάτι αποτελεί κι η σημερινή ανάρτηση, γεννήθηκε λόγω του Κοροναϊού. Ελπίζω αυτό, να μην καθορίσει το μέλλον της χαχα

Until Next Time…

Μαρίνα


Αν θέλετε να γίνετε κομμάτι της παρέας μας και να μην χάσετε όλα τα ωραία που θα έρθουν, γραφτείτε στο newsletter μας!

Επίσης, αν σας άρεσε η ανάρτηση μου, κάντε την καλή σας πράξη για σήμερα και μοιραστείτε την μέσα από τα κουμπιά κοινοποίησης στα social media, στα οποία μπορείτε να με βρείτε εδώ: facebook, instagram, twitter.

About Author

Είμαι η Μαρίνα, με λες και blogaholic και μέσα από αυτό το blog, μοιράζομαι τις σκέψεις μου, πράγματα που με αφορούν και στιγμές από την ζωή μου!

(13) Comments

  1. Υποκλίνομαι!! Υπέροχο Μαρίνα μου.Ξόρκισες φαντάσματα που ταλαιπωρούν το νου και την καρδιά μας. Σε απόλαυσα άλλη μια φορά
    Καλή σου μέρα
    Σε φιλώ γλυκά

    1. Αννούλα μου, ευχαριστώ πολύ. Να ‘σαι καλά.
      Μια όμορφη Κυριακή να έχουμε! <3

  2. Πάρα πολύ ωραίο! Πηγή έμπνευσης οι μερες που ζούμε!!!

    1. Να ‘σαι καλά Αριάδνη μου! Καλή βδομάδα να έχουμε 🙂

  3. Μπράβο Μαρίνα μου. Τέλειο…
    Εντυπωσιακό….
    Εννοείται να παραμείνει αυτή η στήλη. Την έχουμε αγαπήσει ήδη….

    1. Ντένια μου σ’ ευχαριστώ πολύ! Καλημέρα με χαμόγελο 🙂

  4. Giannis Pit. says:

    Σε διαβάζω και σε καμαρώνω! Το έχω ξαναπεί! Ξεπερνάς κάθε φορά τα προηγούμενα μέτρα και σταθμά. Διαλύεις τα όριά σου και ανεβάζεις τα επίπεδα της έκφρασής σου. Λατρεύω αυτή τη στήλη. Αυτό το σκοτεινό μα συνάμα τόσο φωτεινό σου αφήγημα δεν γίνεται να μην μιλήσει στις καρδιές μας. Είναι αδύνατον.
    Κάνεις ένα παιχνίδι σκοτεινών κόσμων και λογικής. Βάζεις σε αντιπαράθεση ορθολογισμό και φαντασία και παίζεις με τα όρια.
    Η ατμόσφαιρά σου μοναδική, οι δε εικόνες σου αλήθεια μια προς μια διαλεγμένες σαν συλλογική ενός φανταστικού διηγήματος.
    Το λάτρεψα Μαρίνα μου.
    Τα φιλιά μου.

    1. Γιάννη μου, ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια και τις σκέψεις σου! Να ‘σαι πάντα καλά, να χαρίζεις χαμόγελα.
      Καλό μήνα να έχουμε και καλό ξημέρωμα 🙂

  5. Έτσι μπράβο Μαρινάκι μου, γράφε, γράφε, γράφε για να μας χαρίζεις φανταστικές ιστορίες! 😉

    ΑΦιλάκια χαμογελαστά, άρα και θεραπευτικά! 🙂

    1. Να ‘σαι καλά μαγισσούλα μου. Καλό ξημέρωμα!
      Και φυσικά, καλό μας μήνα 🙂

  6. Εμένα μου άρεσε εκεί που άρχισες να δίνεις λύσεις 🙂
    Πέρα από την ομορφιά της γραφής αλλά και των σκέψεων σου θα ήθελα να πω και εγώ το κάτι τιςςς μου …
    Αν σε κάποια στιγμή η Λογική πήρε το πάνω χέρι ήταν γιατί η καρδιά είχε αμφιβολίες. Και όταν η καρδιά έχει αμφιβολίες είναι ζήτημα χρόνου έτσι και αλλιώς να μην υπάρχουν πια αυτές οι “νύχτες”
    Σκέφτηκα και λαλα χαχα είναι κάτι νύχτες μονοξιάααας του Αντωνάκη παλιό χιχιχι
    σε φιλώ 🙂

    1. Μάνια μου σε ευχαριστώ για τις σκέψεις σου.
      Είναι αυτές οι αμφιβολίες… εφιάλτης της καρδιάς.
      Καλό ξημέρωμα και καλό μήνα!

  7. Σμαραγδάκη Ρούλα says:

    Οπως σου εγραψα και στις προυγούμενες αναρτησεις σου Μαρινακι μου τις πηρα με την σδερα και τις διαβαζω..
    Αυτό που διαβασα εδώ ηταν υπεροχο είδες ποσο δημιουργικά μπορεις να περασεις ακιμα και μεσα στο σπίτι;.. εξαιρετικό και λυτρωτικό στο τελος.. ναι έτσι πρέπει να κανουμε για να ξορκλιζουμε τους εφιάλτες μας..
    Να είσαι καλα μικρη μου να προσεχεις καλο σου ξημερωμα.. φιλιααα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: