Πάμε να αγαπήσουμε

Χρόνος ανάγνωσης: 3 λεπτά

νύχτα-δρώμενο

H νύχτα, ξέρουμε όλοι πια, πως πάντα με εμπνέει!

Στη σημερινή ανάρτηση, έχω τη χαρά (και τιμή) να μοιράζομαι μαζί σας, την πρώτη μου ανάρτηση σε ένα καινούριο δρώμενο. Το δρώμενο ονομάζεται “Τα γνωμικά εμπνέουν” και μας έκλεψε την καρδιά!

Περάσαμε πάρα πολύ όμορφα και ευχαριστούμε πάρα πολύ τη Μαίρη από το blog “Γήινη Ματιά” που το εμπνεύστηκε, αλλά και για την όμορφη φιλοξενία της.

Τα συγχαρητήρια μου, στη Μαρία για την πρωτιά, αλλά ένα μεγάλο μπράβο, αξίζει σ’ όλους, γιατί μας χάρισαν πολύ όμορφες συμμετοχές.

Προσωπικά, λατρεύω τα δρώμενα μας, το έχω πει αμέτρητες φορές. Χαίρομαι κάθε φορά που κάποιο γεννιέται και εύχομαι να μας συντροφεύσουν και άλλα δρώμενα και φυσικά να είμαστε καλά, να δημιουργούμε, όλοι μαζί.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ, σ’ όσους στάθηκαν στη συμμετοχή μου ή μου χάρισαν βαθμούς.

Η συμμετοχή μου:

Δωσ’ μου το χέρι σου, να περπατήσουμε στη νύχτα.

H ησυχία σαν ψαλμός, στήνει ατμόσφαιρα στο φόντο.

H πόλη κλεισμένη στο καβούκι της. Κι η κοινωνία, μακριά από καθρέφτες. Μην αντικρίσει κατά λάθος την αλήθεια της και τη σοκάρει το είδωλο της.

Η νύχτα ξαπλωμένη στου ουρανού τα δάπεδα, έχει μαγέψει και το πάτωμα να αλλάξει. Κι άφησε για αύριο το σύνηθες γαλάζιο του, έβαλε μαύρο να ταιριάξει!

Στο δρόμο, ούτε αμάξια, ούτε ψυχές κυκλοφορούν. Απόψε η ερημιά γιορτάζει.

Άδειοι οι δρόμοι, μα θα γεμίσουν ξανά, σαν έρθει το πρωί, φωνές, θόρυβο, ζωή. Οι άνθρωποι όμως…

Οι άδειοι άνθρωποι με τι θα γεμίσουν;

Έρημη η πόλη…

Μονάχα όνειρα θα δεις κι Ερινύες, που ψάχνουν κάπου να φωλιάσουν. Ψυχή, μυαλό, ότι βρουν… αρκεί να περάσουν τη νύχτα.

Το φεγγάρι ανέκφραστο, άψυχο, απλά φωτίζει.

Σαν να ‘ναι η λάμπα του ουρανού. Ανάβει-σβήνει και πάλι απ’ την αρχή.

Μη σε γελά, όλα έχουν ψυχή. Όλα αισθάνονται. Κι όλα ζητούν να αισθανθούν!

Να ένα παγκάκι. Κάθισε!

Θέλω να κλείσεις ένα λεπτό τα μάτια σου. Πες μου τι βλέπεις;

Άλλοι λένε πως βλέπουν αστραπές, άλλοι αγγέλους κι άλλοι σκοτάδι.

Εγώ φοβάμαι το έρεβος.

Σαν κλείσω τα μάτια, βλέπω το αύριο.

Το νιώθω, του δίνω μορφή, το ντύνω με αγάπη και το βαφτίζω με δάκρυα.

Το ταΐζω με ελπίδες και το ξεδιψώ με βήματα.

Μικρά, σταθερά βήματα.

Σαν παιδί, με πιάνει απ’ το χέρι και με αφήνει να το πάω παρακάτω.

Κι αν η μοίρα με εμποδίσει τη προσπερνώ.

Κι αν έχει κρυφτεί στο παρασκήνιο και δεν προλάβω, παίρνω ανάσα και συνεχίζω.

Πάντα συνεχίζω. Ποτέ δε σταματώ.

Λες και με κυνηγάνε δαίμονες σε κάποιο σταυροδρόμι, με ένα φιλί να ενώσουν μια συμφωνία απόκοσμη.

Κοίτα, κι η νύχτα συνεχίζει.

Σπιθαμή τη σπιθαμή μετράει τη γη, μα δε τη νοιάζει.

Ακούραστα συναντά τη τύχη της στα ραντεβού τους.

Ξέρεις, το αξιοσημείωτο στη νύχτα, είναι ότι χωρά πολλές στιγμές.

Απόψε κάποιος γιορτάζει μια επιτυχία κι η χαρά χαμογελά.

Απόψε κάποιος χώρισε κι ο πόνος πίνει.

Απόψε κάποιος γέννησε και κάποιος γεννήθηκε.

Απόψε κάποιος πέθανε και κάποιος κλαίει.

Απόψε κάποιος θα πέσει για ύπνο ήρεμος και κάποιος άλλος θα μετρά προβλήματα και θα ονειρεύεται λύσεις για να κοιμηθεί.

Αυτή είναι η ζωή.

Κάπου νικά και κάπου χάνει.

Τόσο μικρή, μα χωράει τόσα.

Έχει μια γοητεία η ζωή, που δε χωράει σε λέξεις.

Δε χωρά σε στιγμές.

Έχει μια αδέσποτη ομορφιά, που συναρπάζει.

Η ζωή βλέπεις δε μετριέται στον αριθμό των αναπνοών που παίρνουμε, αλλά με τον αριθμό των στιγμών που μας κόβεται η αναπνοή.

Ας φύγουμε.

Σε λίγο ο έρωτας, θα διαβάσει με το φεγγάρι τις ευχές και σαν ταρώ θα ρίξει τα αστέρια, να δει τα μελλούμενα. Μη χαραμίσει βέλη.

Και προτού η νύχτα, φιλήσει τις καρδιές για καληνύχτα, επέτρεψε μου να σε αποχαιρετήσω.

Πριν φύγεις, να! Πάρε το τριαντάφυλλο ενός πρίγκιπα μικρού, να με θυμάσαι. Γιατί είναι ο χρόνος που μου αφιέρωσες, που το έκανε όλο αυτό σημαντικό!

Τι εννοείς που πάμε…

Πάμε να ζήσουμε. Να ανακαλύψουμε. Να αγαπήσουμε.

Until Next Time…

Μαρίνα


Αν θες να λαμβάνεις όλα μου τα άρθρα, μην ξεχάσεις να εγγραφείς μέσω e-mail στο blog. (Όπως είσαι κοίτα όλο δεξιά “Πάρε μας και στο mail σου”)

Και για να μην χάσεις όλα τα ωραία που θα έρθουν, εδώ είναι το newsletter μας!

Επίσης, αν σου άρεσε η ανάρτηση μου, κάνε την καλή σου πράξη για σήμερα και μοιράσου την μέσα από τα κουμπιά κοινοποίησης (κάτω από το άρθρο) στα social media, στα οποία παρεμπιπτόντως μπορείς να με βρεις εδώ: facebook, instagram, twitter.

Subscribe
Notify of
guest

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

26 Comments
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
Anna flo

Λατρεμένη συμμετοχή! Με κέρδισε με την πρώτη ανάγνωση. Μπράβο σου Η νύχτα πάντως σε εμπνέει θαυμάσια. Έχεις το χάρισμα να την αποκωδικοποιείς και να μας χαρίζεις διαμάντια. Συγχαρητήρια . Χαίρομαι που είμαστε όλοι μια παρέα σε κάθε δρώμενο της γειτονιάς μας
Σε φιλώ

Νικολέτα Κριαρά

Πολύ τρυφερο Μαρίνα μου. Δεν ξέρω ποιο γνωμικό ήταν η έμπνευση, δεν το είδα κάπου γραμμένο αλλά αισθάνομαι διαβάζοντας σε πως εκείνο που σε εμπνεύσει ιδιαίτερα είναι η νύχτα και αυτό είναι κάτι που αγαπώ ❤️

Mylittlestories

Μπράβο Μαρίνα, πολύ ωραίο κείμενο για το δρώμενο. Γεμάτο συναισθήματα.

ainafets

Μπορεί και να είναι ένα από τα πιο εμπνευσμένα κείμενα που έχεις γράψει Μαρινάκι μου και μπράβο σου!
Δεν είμαι ούτε ήμουν της νύχτας παιδί, αλλά κατανοώ πώς μπορεί κανείς να εμπνευστεί από το σκοτάδι, γιατί θεωρώ πως αν δεν κατανοήσουμε το σκοτάδι, δεν θα αγαπήσουμε το Φως!
Το Φως πάντα κερδίζει το σκοτάδι, είναι νόμος της φύσης!
ΑΦιλάκια χαμογελαστά και φωτεινά!

kikh ekfrasou

Καλημερα γλυκιά μου και συγχαρητήρια για την συμμετοχή!
Δεν πρόλαβα να ψηφίσω αλλά βλέποντάς τα τώρα, βλεπω το ποσο υπεροχα ειναι ολα και αρα, δυσκολος ο συναγωνισμος 🙂
μπραβο στην αγαπημενη μας νικητρια
μπραβο σε ολους!
η συμμετοχη σου, αξιοθαυμαστη!!

“Και η κοινωνία μακριά από καθρέφτες. Μην αντικρίσει κατά λάθος την αλήθεια της και τη σοκάρει το είδωλό της”
“Η νύχτα ξαπλωμένη στου ουρανού τα δάπεδα”
“Οι Ερινύες ψάχνουν κάπου να φωλιάσουν. Ψυχή, μυαλό, ότι βρουν αρκεί να πεάσουν τη νύχτα…”
Ψάχνω συστηματικά σε βιβλία κλασικών λογοτεχνών για να συναντήσω την ίδια τη γραφή σου. Και τη βλέπω εκεί σιμά τους. Να ταιριάζει αρμονικά με το δικό τους πέρασμα.
Τι να πω Μαρίνα! Λάτρεψα και αγάπησα το “Πάμε να αγαπήσουμε” χωρίς δισταγμό και αναστολή. Περίτρανα δηλώνω ότι το θεωρώ το πιο λαμπρό, το πιο εμπνευσμένο, το πιο λογοτεχνικό σου κείμενο μακράν!
Που να σταθώ; Δες τι γράφεις! Απόσπασμα φράσεων έβαλα ενδεικτικά για να δηλώσω το θαυμασμό μου στη λογοτεχνική σου πένα.
Είσαι έτοιμη, ώριμη Μαρίνα! Να ανοίξεις τα φτερά σου, να περπατήσεις συγγραφικά. Σε βλέπω πια. Δεν φοβάσαι να γράψεις! Δεν έχεις το τρακ της εκκίνησης. Κρύβεις μέσα σου έναν εκφραστικό πλούτο που γυρεύει να βγει, να γίνει γραφή σε κάθε είδος.
Δώστο κοπέλα μου! Σε περιμένουμε.
Τα πιο θερμά μου συγχαρητήρια για αυτή σου τη γραφή Μαρίνα. Δεν θα πάψω να το διαβάζω, στο λέω έντιμα και ειλικρινά.
Την καλησπέρα μου.

Μαρια Γ.

Τη νύχτα την αγαπώ περισσότερο μεγαλώνοντας επειδή ο χρόνος μου φαίνεται πια τόσο λίγος!
Τι όμορφα που τα έγραψες Μαρίνα μου. Οι σκέψεις σου έχουν όλη τη φρεσκάδα και την εύλογη αδημονία της ηλικίας σου.
Συγχαρητήρια για την συμμετοχή σου!
Καλό Σαββατοκύριακο!

Μαρία Πλατάκη

Συγχαρητήρια Μαρίνα μου για την συμμετοχή σου Όντως είναι αξιόλογη και συναρπαστική Γεμάτη συγκίνηση και συναισθήματα Μου αρέσει και εμένα η νύχτα και το σκοτάδι γιατί με εμπνέει καλύτερα και αποτελεσματικά
Φιλιά

Ελένη Φλογερά

Υπέροχη η συμμετοχή σου Μαρίνα μου, νομίζω πήρε το 4άρι μου.
Μπράβο!
Φιλιά!

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΔΙΑΚΟΒΑΣΙΛΗΣ

Το ωραίο με την εγγραφή αυτή είναι, ότι κάθε λίγο σταματούσα για να επαναλάβω τον στίχο που μόλις διάβασα. Όπως:
“Ξέρεις το αξιοσημείωτο στη νύχτα, είναι ότι χωρά πολλές στιγμές”.
Σκέψεις πολλές με συνόδευαν, άλλοτε με ένα χαμόγελο άλλοτε με τσιμπήματα. Η όμορφη γραφή ξεχωρίζει.
Να είσαι καλά, Μαρίνα!

Ρένα Χριστοδούλου

Καλημέρα Μαρίνα μου.
Τώρα που το ξαναδιαβάζω , το απολαμβάνω περισσότερο.
Κάθε πρόταση και μια εικόνα που σε κάνει να ονειρεύεσαι.
Τα δρώμενα μας , είναι η καλύτερη παρέα ιδίως τωρα.
Φιλάκια πολλά.

Αυτή είναι η ζωή…τα έχει όλα! Υπέροχο, πολύ δυνατό!
Πολύ καλήσπέρα!

Mia Petra

Αποκρούωντας “βελάκια” (ο θεός τού έρωτα γαρ 🙂 🙂 ), θα σου πω ότι είσαι αστείρευτη πηγή έμπνευσης, κουκλοβαφτιστηρόνιμου.. Και μου άρεσε που “εντόπισες” ότι η νύχτα είναι πιο “μεστή” από γεγονότα και συναισθήματα.. Φιλιά και καλημέρες 🙂

ΣΜΑΡΑΓΔΕΝΙΑ ΡΟΥΛΑ

Λιγο έως πολύ καθυστερημένη ήρθα να σου αφήσω το σχόλιο μου Μαρινακι μου για την συμμετοχή σου για να σου πω πως κάθε φορά που έρχομαι όλο και πιο πολύ σε θαυμάζω για τις σκέψεις σου και σου δίνω τα συγχαρητήρια μου για τον τρόπο της γραφής σου!! …
Ξαναδιαβάζω εδώ στο δικό σου χώρο την συμμετοχή σου και βλέπω πόσο διαφορετικά, την νιώθω και πόσο καλύτερα!!
Πάω να δω και τις επόμενες αναρτήσεις που δεν είδα..
Να είσαι καλά μικρή μου καλή συνέχεια σε ότι κάνεις την αγάπη μου φιλιααα!!

26
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x
Αρέσει σε %d bloggers: