Το Πάσχα για εμένα…

Χρόνος ανάγνωσης: 3 λεπτά
Image by anncapictures from Pixabay

Το Πάσχα για εμένα πάντα ήταν πολύ κατανυκτική περίοδος. Με μια ιδιαίτερη εσωτερικότητα. Στο νηπιαγωγείο είχα κλάψει πολύ με το θείο δράμα, σε βαθμό που είχαν καλέσει τους γονείς μου. Δεν μπορούσα να διαχειριστώ την προδοσία, στο μικρό μου μυαλό.

Μεγαλώνοντας απέκτησε ακόμα περισσότερη εσωτερικότητα για εμένα το Πάσχα. Σκέφτομαι πόσους σηκώνουν το δικό τους Σταυρό, πόσοι περνούν τον δικό τους Γολγοθά. Και πάντα εύχομαι η Ανάσταση να έρθει για εκείνους, να ηρεμήσουν από τα βάσανα.

Εμείς και το Πάσχα το ζούμε πολύ.

Στολίζουμε το σπίτι με διακοσμητικά και χρώματα και τα αφήνουμε να αλλάξουν τη διάθεση μας. (Εκτός και αν έχουμε πένθος. Σε αυτή τη περίπτωση, παραλείπουμε αυτό το βήμα)

Πάντα τη Μεγάλη βδομάδα πήγαινα εκκλησία.

Συνήθως, πηγαίναμε από τη Μεγάλη Πέμπτη και μετά. Όλη τη Μεγάλη βδομάδα όμως, μου αρέσει να ακούω τα Εγκώμια του Επιταφίου Θρήνου!

Μια κλασσική στιγμή για εμένα, κάτι που είναι σαν “έθιμο”, ήταν να βλέπω του Χριστού τα πάθη με τη μαμά μου!

Από εκεί και πέρα, τιμούμε και τα υπόλοιπα έθιμα του Πάσχα (ξανά αν δεν έχουμε πένθος. Μανιάτισσα γαρ η μαμά, το πένθος έχει συγκεκριμένους όρους, αυστηρούς, τους οποίους μου έχει μεταδώσει. Όχι σε πλαίσια εθιμοτυπικά ή για το “τι θα πει ο κόσμος”, αλλά γιατί όταν έχεις πένθος, η ψυχή σου η ίδια, δεν το αποζητά )

Μεγάλη Παρασκευή, πάντα από τότε που χάθηκε η αδερφή της μαμάς μου, πηγαίναμε στο νεκροταφείο. Στολίζαμε το στεφάνι, περνούσαμε από λοιπούς συγγενείς και αφήναμε κάτι και για εκείνους και περιμέναμε τον επιτάφιο.

Το μεσημέρι θυμάμαι από μικρή, τρώμε πάντα φακές (χωρίς λάδι) και το βράδυ ταπεινά χωρίς πολλά – πολλά, κάποια λαχανικά.

Το βράδυ που έβγαινε ο επιτάφιος, αν ξέραμε ότι θα περάσει από το δρόμο μας, μόλις έβγαινε από την εκκλησία τρέχαμε γρήγορα σπίτι, να ετοιμάσουμε το λιβάνι και τα λουλούδια. Ώστε όταν πλησιάζει, να λιβανίσουμε και να του πετάξουμε λουλούδια.

Image by Bruno /Germany from Pixabay

Το Μεγάλο Σάββατο και η Κυριακή του Πάσχα, για εμένα πάντα περνούσαν οικογενειακά.

Είτε με τους γονείς μου και την οικογένεια του θείου μου, είτε αργότερα στο χωριό, με τη μεγάλη μου βαφτιστήρα και τους κουμπάρους μου.

Δεν είναι τόσο το φαγητό, όσο η παρέα, το γλέντι και η χαρά της ελπίδας. Της ελπίδας πως όταν τελειώνει ο Γολγοθάς, έρχεται ηρεμία και αγαλλίαση.

Η αναμονή της Λαμπάδας από τη νονά μου έχει πια αντικατασταθεί με την ετοιμασία λαμπάδων και δώρων για τις δυο μου βαφτιστήρες!

Πάσχα
Image by silviarita from Pixabay

Το φετινό Πάσχα, είναι πάλι διαφορετικό

Αν και κάπως πιο ελεύθερο από το περσινό, κρατά πάλι τις αποστάσεις του, τις μασκοφόρες ασπίδες του, αποτρέπει τις χειραψίες και τις αγκαλιές.

Και όμως, είναι ευλογημένο. Γιατί το ζούμε. Και με τόσα που βλέπουμε γύρω μας, αυτό είναι μια τεράστια ευλογία.

Το Πάσχα δεν είναι τα γλέντια και οι χαρές. Όλη αυτή η εβδομάδα, μας υπενθυμίζει την ύψιστη θυσία και την ανιδιοτελή αγάπη. Σε έναν κόσμο που δε θυσιάζει ούτε τον εγωισμό του, ας αφήσουμε το Θείο Δράμα, να μας εμπνεύσει να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι!

Ας κρατήσουμε στο μυαλό μας τους συμπολίτες μας και τις οικογένειες τους που δοκιμάστηκαν από τον ιό, ή έχασαν τη μάχη απέναντι του. Ας κρατήσουμε στη σκέψη μας, συμπολίτες που βρέθηκαν χωρίς δουλειά.

Και ας αναλογιστούμε πως το να βρεθούμε είτε απλά με την οικογένεια μας, είτε με ελάχιστους φίλους, είναι σπουδαίο και πρέπει να νιώθουμε ευγνώμονες γι’ αυτό!

Σήμερα Μεγάλη Παρασκευή, ας σκεφτούμε τους κεκοιμημένους μας (που καθημερινά θα πρέπει να σκεφτόμαστε, γιατί πεθαίνει μόνο όποιος ξεχνιέται!).

Εύχομαι να είμαστε καλά, να γιορτάσουμε με υγεία με τα αγαπημένα μας πρόσωπα και η ελπίδα της Ανάστασης, να φωτίσει το σκοτάδι που έχει κυκλώσει τον κόσμο.

Μακάρι να φύγει ο ιός και να είμαστε πια ελεύθεροι.

Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα!

Until Next Time…

Μαρίνα


Αν θες να λαμβάνεις όλα μου τα άρθρα, μην ξεχάσεις να εγγραφείς μέσω e-mail στο blog. (Όπως είσαι κοίτα όλο δεξιά “Πάρε μας και στο mail σου”)

Και για να μη χάσεις όλα τα ωραία που θα έρθουν, εδώ είναι το newsletter μας!

Επίσης, αν σου άρεσε η ανάρτηση μου, κάνε την καλή σου πράξη για σήμερα και μοιράσου τη μέσα από τα κουμπιά κοινοποίησης (κάτω από το άρθρο) στα social media, στα οποία παρεμπιπτόντως μπορείς να με βρεις εδώ: facebook, instagram, twitter.

Subscribe
Notify of
guest

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

22 Comments
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
Μαρία Πλατάκη

Μαρίνα μου με συγκινήσες Και εγώ τέτοιες μέρες σκέφτομαι τους γονείς μου τις μέρες που περνάγαμε μαζι το Πάσχα και θρυνώ που δεν τους έχω πια μαζί μου
Ευελπιστώ σε μια άλλη ζωή να τους ξαναδώ Είμαι πολύ συγκινημένη
Σου εύχομαι Καλή Ανάσταση και ό,τι καλύτερο με υγεία.
Φιλιά

Με συγκινεί προσωπικά η αφήγηση της εμπειρίας σας με τις μέρες της Μεγάλης βδομάδας και του Πάσχα Μαρίνα. Από μικρό παιδί, ζούσα και εγώ με έντονο τρόπο αυτές τις μεγάλες μέρες. Παρά το ότι ο πατέρας μου, κομμουνιστής γαρ, δεν ήταν κοντά στη θρησκοληψία, έδειχνε έναν ιδιαίτερο σεβασμό στα Θεία Πάθη. Και φυσικά το μετέφερε και σε όλη την οικογένεια.
Πάντα τον θυμάμαι το βράδυ της Μ. Πέμπτης, στο Σταυρό να αποδίδει πλήρη σεβασμό και τιμή. Τον θυμάμαι να μας παίρνει την Μ.Παρασκευή στην περιφορά του επιταφίου και φυσικά το βράδυ του Μ. Σαββάτου.
Στα δικά σου βιώματα να προσθέσω, ότι χαιρόμουν τότε, δεκαετία 1970-80, την παρουσία της μεγάλης μορφής του Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ στην Μητρόπολη και τη λειτουργία του. Αργότερα αυτήν του Χριστόδουλου.
Κάθε νύχτα της Μ. Πέμπτης, μετά τη λειτουργία, με φίλους αδελφικούς, πηγαίναμε στην εκκλησία της γειτονιάς, στον στολισμό του επιταφίου. Έψελνα τότε Μαρίνα ναι! Τα εγκώμια που λατρεύω. Πιο παιδί ζούσα τα κουλούρια, τα αυγά. Τα κεριά του Σταυρού που πήγαινε η μητέρα μου την Μ. Πέμπτη. Τα λουλούδια του κήπου μας για τον επιτάφιο. Υπέροχες στιγμές κορίτσι μου τις θυμάμαι με τόση νοσταλγία.
Για τα παιδικά-νεανικά μου χρόνια, αρνί για μας δεν υπήρχε. Ο πατέρας μου δεν ήξερε να ψήνει. Συνεπώς, αρνάκι λαμαρίνα ή 1-2 φορές ένας γείτονας ανέλαβε να μας ψήσει ένα μικρό. Με το ψήσιμο ασχολήθηκα μετά το γάμο μου.
Θέλω να σε ευχαριστήσω που μας έδωσες την ευκαιρία να ανοίξουμε την καρδιά μας στις μέρες αυτές. Στις μνήμες και τις παρακαταθήκες μας. Να είσαι καλά κοπέλα μου και καλή Ανάσταση να έχουμε.

Γεωργία Μανασή

Γλυκό μου κορίτσι, πάντα λες ότι αισθάνομαι και με συγκινείς. Είμαι ξαπλωμένη σήμερα, μα το παλεύω και πήρα τα πινέλα μου προσπαθώντας να αλλάξω τη διζθεση μου. Σου εύχομαι μέσα από την καρδιά μου Καλή Ανάσταση και το νόημα της να φωτίζει τηζωή σου!

ΒΑΣΩ ΜΠΕΡΗ

Καλή Ανάσταση! Καλό Πάσχα! Με το καλό να επιστρέψουμε όλοι στην κανονική μας ζωή, υγιείς, λίγο πιο σοφοί και περισσότερο ανθρώπινοι.

Ελένη Φλογερά

Μαρίνα μου ναι είναι αυτά τα έθιμα και οι παραδόσεις που κάνουν ξεχωριστές τις γιορτινές ημέρες του Πάσχα με την ανάλογη κατάνυξη την Μ. Εβδομάδα και με το χαρμόσυνο γεγονός της Ανάστασης.
Φέτος όπως και πέρσι είναι λίγο διαφορετικά, αλλά ας έχουμε πίστη πως όλα θα γίνουν καλλίτερα.
Σου εύχομαι καλή Ανάσταση!

Τζοάννα

Μαρίνα, σ’ ευχαριστούμε που μοιράζεσαι όμορφες, οικογενειακές στιγμές μαζί μας. Είναι σαν να καθόμαστε στο γιορτινό τραπέζι μαζί και να μοιραζόμαστε την αγάπη άνευ όρων που συνοδεύει τι ημέρες τούτες.
Δεύτερο Πάσχα με πανδημία και όπως λες, είμαστε τυχεροί που μπορούμε έστω και διαφορετικά από άλλες χρονιές, να το ζήσουμε, να το πλάσουμε όπως το θέλουμε με την φαντασία μας, να το νιώσουμε και να το αφηγηθούμε.
Καλό Πάσχα – Καλή Ανάσταση σε εσένα και την οικογένειά σου

ainafets

Για μένα που μεγάλωσα με καθολική μάνα, χωρίς λαμπάδες, κόκκινα αυγά και (ευτυχώς!) σουβλίσματα, χαρά είναι οι διηγήσεις φίλων μου και όσο και αν ακούγεται παράξενο, είναι οι καμπάνες που κτυπούν πένθιμα και την μέρα της Ανάστασης χαρούμενα και ας είναι και τα βαρελότα που χαλούν την αρμονία!
Καλή Ανάσταση σε όλους μας και αυτό και με τον βαθύτερο του συμβολισμό!

ΑΦιλάκια αγάπης και χαράς!

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΔΙΑΚΟΒΑΣΙΛΗΣ

Καλή Ανάσταση, Μαρίνα! Μια ευχή που στη φετινή συγκυρία, ο κόσμος την έχει ανάγκη περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά! Υγεία, σε όλη την οικογένεια σου!

Αριστέα

Καλή Ανάσταση Μαρινάκι μου!
Καλά να περάσεις!

Νικολέτα Κριαρά

Μαρίνα μου με καμία γιορτή ή έθιμο δεν έχω μεγάλη επαφή.
Δεν ξέρω γιατί, δεν υπάρχει ιδιαίτερος λόγος, πάντως διαβάζοντας σε με άγγιξε πραγματικά. Μου φάνηκε πολύ τρυφερός και ζεστός ο τρόπος που βιώνεται αυτές τις μέρες.
Φέτος, όπως και πέρυσι, αν και ποτέ δεν γιόρταζα ιδιαίτερα, λόγο του πατέρα μου ήταν ξανά μισή γιορτή. Τα τυπικά και κυρίως για χάρη του μικρού που δεν θέλω να στερείτε πράγματα επειδή εγώ δεν είμαι σε ψυχολογία. Τέλος πάντων.

Πολύ τρυφερή ανάρτηση!
Εύχομαι υγεία και Χρόνια πολλά σε εσένα και όσους αγαπάς!

mia petra

Με συγκίνησες.. Να τα ζεις όλα όπως επιθυμείς και νιώθεις. Οι θρησκευτικές γιορτές είναι βαθιά υποκειμενική υπόθεση. Πολλά φιλιά και..προχωρώ 😉

22
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x