Μια πραγματικότητα καταστροφική #2021

Χρόνος ανάγνωσης: 3 λεπτά

μια πραγματικότητα καταστροφική-Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή

Τις τελευταίες ημέρες, παραμένω σε μια συγκεκριμένη διάθεση: σταθερά προβληματισμένη.

Δε με προβληματίζει μονάχα το τι συμβαίνει, αλλά και πώς όλοι εμείς το αντιμετωπίζουμε. Και δυστυχώς συμβαίνουν πολλά.

Και ανεξαρτήτου τι είναι σοβαρότερο ή τι έχει προτεραιότητα, όλα μαζί διαμορφώνουν την πραγματικότητα που ζούμε.

Το 2021 δεν πάει καλά σε συνέχεια του 2020. Και στο κομμάτι της πανδημίας και στο κομμάτι των φυσικών καταστροφών. Γενικότερα, δεν πάει καλά!

πραγματικότητα
Image by Miroslava Chrienova from Pixabay

Η πανδημία μας αποδεικνύει κυριολεκτικά και μεταφορικά τις ελλείψεις μας

Και αυτό γιατί η πανδημία δε μας συστήθηκε χθες, κλείσαμε δυστυχώς έναν χρόνο. Η πανδημία απαιτεί μελετημένες και ουσιαστικές κινήσεις, τόσο στα μέτρα, όσο και στη γενικότερη αντιμετώπιση της. Η πραγματικότητα όμως, δείχνει όσα συμβαίνουν, όχι όσα θα έπρεπε να συμβαίνουν.

Παράλληλα, καταλαβαίνω πως ο κόσμος έχει ταλαιπωρηθεί πολύ με τους εγκλεισμούς. Δεν καταλαβαίνω όμως την έλλειψη σεβασμού στον συνάνθρωπο που αποδεικνύεται μέσα από καθημερινές κοινωνικές συμπεριφορές.  Η πανδημία δεν είναι προσωπική υπόθεση. Κάθε επιλογή μας έχει αντίκτυπο στο υπόλοιπο σύνολο.

Και τολμώ να πω ότι έφτασα στο σημείο, να νιώθω ηλίθια, μετά από έναν χρόνο εγκλεισμού και προσοχής, με τους χειρισμούς των αρμοδίων και τη στάση κάποιων εκ των συμπολιτών μου.

Δε θέλω να φανταστώ βέβαια τι συναισθήματα δημιουργεί όλο αυτό στους γιατρούς και το προσωπικό σε μονάδες υγείας, που δίνουν έναν τεράστιο αγώνα απέναντι στον ιό. Ή στους μικρομεσαίους επιχειρηματίες που το περισσότερο διάστημα του τελευταίου έτους είναι κλειστές οι επιχειρήσεις τους και δεν έχουν να βγάλουν τα προς το ζην.

Σε μια κοινωνία λοιπόν που πρέπει να αντιμετωπίσει, έναν ιό και τις επιπτώσεις του, το φτωχό μου μυαλό δεν κατανοεί, πού χωράει ο εγωισμός.

πραγματικότητα-εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή
Image by Arek Socha from Pixabay

Στον αέρα μυρίζει η σήψη της κοινωνίας

Οι βιασμοί παιδιών, η ενδοοικογενειακή βία, η σεξουαλική παρενόχληση, έχουν το κακό να μην περιορίζονται σε έναν χώρο. Και η πραγματικότητα μας, μοιάζει βίαιη, άγρια! Αποδεικνύοντας τη σήψη της κοινωνίας. Που είναι βαθιά. Ακόμα, επιδερμικά την πλησιάζουμε. Αλλά γίνεται μια αρχή.

Και ακόμα σε αυτό το σοβαρό και εξοργιστικό ζήτημα, υπάρχουν άνθρωποι να εξετάζουν μήπως φταίει το θύμα. Κάπου εδώ μου γεννιούνται δυο ερωτήσεις:

  1. Πώς ένα παιδί μπορεί να προκαλέσει το βιασμό του; Το μέλος μιας οικογένειας τη χρήση βίας εναντίον του; Μια γυναίκα ή και άντρας τη σεξουαλική παρενόχληση;
  2. Αν ήταν το δικό σου παιδί ή συγγενικό πρόσωπο αυτό που θα του συνέβαινε κάτι από τα παραπάνω, θα έλεγες τα ίδια;

Και αν οι άνθρωποι που τα λένε αυτά, είναι γονείς, μπορούμε να συμφωνήσουμε πως πρέπει να προβληματιστούμε περισσότερο.

Image by psc631798 from Pixabay

Και σε όλα αυτά που συμβαίνουν είμαστε και στο έλεος της Φύσης!

Μία με τα χιόνια, τώρα με τον σεισμό, η Φύση, μας αποδεικνύει και άλλες αδυναμίες μας. Ζούμε μια πραγματικότητα καταστροφική.

Οι άνθρωποι στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλίας περνάνε πολύ δύσκολες ώρες. Τους έχουν βρει ισχυροί σεισμοί, από διαφορετικά ρήγματα. Έχουν να αντιμετωπίσουν το κρύο, τον φόβο, το νερό που λόγω των σεισμών λάσπωσε και στα σούπερ μάρκετ έχουν εξαφανιστεί τα εμφιαλωμένα. Και φυσικά πολλοί έχουν να αντιμετωπίσουν την καταστροφή της οικείας ή του εργασιακού τους χώρου.

Και διάβασα κάποια σχόλια που με προβλημάτισαν γιατί ουσιαστικά έλεγαν κάτι στα πλαίσια του “έλα μωρέ, σεισμογενής χώρα είμαστε”. Κάτι που δεν είναι λάθος, αλλά και λίγη ενσυναίσθηση δε βλάπτει. Γιατί τη στιγμή που ο άλλος αντιμετωπίζει πολλές δύσκολες καταστάσεις μαζί, δεν έχει ανάγκη τη γνώμη σου. Αλλά την κατανόηση σου. Τη συμπαράσταση σου.

Λίγες τελευταίες σκέψεις

Γενικά, είμαι ένας άνθρωπος που προσπαθεί να απολαμβάνει τις μέρες του. Δε θέλω να είμαι αχάριστη απέναντι στη ζωή. Να μην απολαύσω δηλαδή στιγμές ενώ μπορώ, ενόσω άλλοι άνθρωποι πρακτικά δεν μπορούν. Γιατί, θα ένιωθα σαν να της γυρνώ την πλάτη!

Όμως με τόσα που συμβαίνουν γύρω μας, η διάθεση είναι μετριασμένη.

Χθες ήταν Τσικνοπέμπτη. Οι περισσότεροι άνθρωποι, την πέρασαν λιτά, χωρίς την εορταστική διάθεση περασμένων ετών. Δε συμφωνώ με όσους στα social media, με δήθεν politically correct διάθεση, προσπαθούν να “ποινικοποιήσουν” τη χαρά. Αλλά θεωρώ λογικό, με τόσα προβλήματα και τον εγκλεισμό σταθερή αξία, να μην υπάρχει διάθεση.

Οι παραπάνω είναι προσωπικές σκέψεις και προβληματισμοί, με τους οποίους μπορεί να διαφωνείτε. Απόλυτα σεβαστό! Ωστόσο, εγώ τους καταγράφω, γιατί το blog λειτουργεί για εμένα και κάπως σαν ημερολόγιο.

Να είστε καλά, ασφαλείς και μην ξεχνάτε να ερωτεύεστε τη ζωή!

Until Next Time…

Μαρίνα


Αν θες να λαμβάνεις όλα μου τα άρθρα, μην ξεχάσεις να εγγραφείς μέσω e-mail στο blog. (Όπως είσαι κοίτα όλο δεξιά “Πάρε μας και στο mail σου”)

Και για να μη χάσεις όλα τα ωραία που θα έρθουν, εδώ είναι το newsletter μας!

Επίσης, αν σου άρεσε η ανάρτηση μου, κάνε την καλή σου πράξη για σήμερα και μοιράσου τη μέσα από τα κουμπιά κοινοποίησης (κάτω από το άρθρο) στα social media, στα οποία παρεμπιπτόντως μπορείς να με βρεις εδώ: facebook, instagram, twitter.

Subscribe
Notify of
guest

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

16 Comments
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
ainafets

Καλησπέρα Μαρινάκι μου, γράφω “λίγα” αφού στην προηγούμενη σου ανάρτηση όσες φορές και να δοκίμασα (5-6) να γράψω, έβγαζε forbitten, ευτυχώς είχα κάνει κόπι- πάστα το σχόλιο και δεν ήταν και τόσο τραγικό!
Τραγικό είναι όμως αυτό που ζούμε όλοι μας, παγκοσμίως αν και αυτό καθόλου δεν με παρηγορεί…
Προτείνω να μη βάζουμε ετικέτες στα γεγονότα, καλά ή κακά γιατί μπορεί μεν να βγάζουμε τα εσώψυχα μας, αλλά με το να τους δίνουμε προσοχή αυτά αποκτούν μεγαλύτερη δύναμη μέσα μας.
Τα πράγματα είναι όπως είναι, σεισμοί και καταποντισμοί πάντα γινόντουσαν και δεν νομίζω πως έχει κάποια σχέση με ότι ζει η ανθρωπότητα.
Ο Rabelais (Γάλλος γιατρός και συγγραφέας) κάπου λέει: “Αποφάσισα να είμαι αισιόδοξος γιατί είναι καλό για την υγεία μου”!

ΑΦιλάκια αισιόδοξα λοιπόν!

Αχτίδα

Πίστεψε με από όλα αυτά τα αλλεπάλληλα χτυπήματα έπιασα τον εαυτό μου να παθαίνει κάτι σαν..ανοσία, κάτι σαν ..λες και χάνω την ελπίδα που είχα . Θα φανώ πάλι γραφική στους νέους ανθρώπους αν πω ..ότι επιθυμώ τα παλιά, τότε που οι άνθρωποι ήταν όλοι φίλοι, που δεν είχα θωρακισμένη, που δεν διπλοκλείδωνα, που το βιβλιάριο υγείας μου ήταν άγραφο από συνταγές..ολόλευκο, που δεν ήξερα που πέφτουν τα νοσοκομεία..άστα να πάνε Μαρινάκι, όσο για τους παιδόφιλους..θανατική ποινή εντός 24ώρου όπως είδα σε ντοκιμαντέρ στη Περσία.

Είμαστε κοντά ο ένας στον άλλο Μαρίνα μου. Δημιουργούμε και οφείλουμε να κρατήσουμε ένα πλέγμα αλληλεγγύης ολόγυρά μας προς τον συνάνθρωπο. Οφείλουμε να τον σεβαστούμε, να τον κατανοήσουμε. Να προσέχουμε, να μην φοβόμαστε, να παλεύουμε, να διεκδικούμε.
Η φύση, στο κομμάτι των σεισμών, είναι αμείλικτη. Εκεί απαιτείται κρατική οργάνωση και δομή. Δυστυχώς οι αντιλήψεις που πολεμάνε κάθε σκέψη για κοινωνικές δομές και πολιτική προστασία, έχουν διαλύσει τα πάντα στο χώρο αυτό. Μέσα προστασίας και υγεία έχουν εγκαταληφθεί στην έννοια “κόστους-οφέλους”. Και πολλοί από εμάς “τσιμπήσαμε χοντρά” πάνω σε αυτό. Το δεχτήκαμε, το φάγαμε.
Τέλος πάντων. Διατηρούμε την πίστη και την ανθρωπιά μας καλή μου φίλη και είμαστε εδώ παρόντες.
Την καλησπέρα μου.

Anna flo

Αχ Μαρίνα μου δεν ξέρεις πόσο με προβληματίζουν αυτά που ζούμε. Ξέρεις όμως κάτι; Θα το πω. Ανησυχώ πολύ γιατί από τα πολλά που ακούμε θα πάθουμε αναισθησία όπως κάποτε θυμάμαι που γινόταν μεγάλη φασαρία γιατί οι ειδήσεις έδειχναν τόσο τραγικά και ωμά τις εικονες από τα άσχημα γεγονότα. Κι όμως κοίτα πώς τα συνηθίσαμε. Και συνεχίζουν να τα δείχνουν. Αυτήν τη συνήθεια φοβάμαι μήπως και πάψουμε να αντιδρούμε σε όλα τα άσχημα που συμβαίνουν.Οπότε θα συνεχίζουν να συμβαίνουν και θα τα θεωρούμε μέρος της ζωής μας. Ποιος θα ενοχλείτε; Όχι οι ένοχοι πάντως.
Όσο για τους σεισμούς, εκεί ο άνθρωπος σηκώνει ψηλά τα χέρια. Είμαστε ανίσχυροι μπροστά στη φύση.
Πάντως η σήψη της κοινωνίας είναι έντονη.Λες να συνηθίσουμε και αυτό το ”άρωμα”;; Αυτή η συνηθεια με απασχολεί
Καλή σου μέρα και φιλιά πολλά

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΔΙΑΚΟΒΑΣΙΛΗΣ

Θα μείνω στο σημείο, που αναφέρεις, για την σήψη της κοινωνίας μας. Που τον τελευταίο καιρό την “μαθαίνουμε” μέσα από τα ΜΜΕ και όλοι καμωνόμαστε ότι πέφτουμε από τα σύννεφα. Σαν να μην ήταν γνωστό σε όλους, ότι κάπως έτσι δουλεύει μια σειρά “μεγάλων” σταρ. Κι αν εμείς το υποψιαζόμαστε, οι συνάδελφοι τους δεν ήξεραν; Για την παιδεραστία όμως, κάθε φορά σοκάρομαι. Ειδικά προχτές με το πεντάχρονο και βιαστές πα τέρας και θείοι…. Δεν ξέρω, αλλά το αξιακό μας σύστημα χωλαίνει, συμμερίζομαι τις ελπίδες σου, μακάρι να είναι η αρχή για να αλλάξει κάτι

ΣΜΑΡΑΓΔΕΝΙΑ ΡΟΥΛΑ

Αχ Μαρινάκι μου γλυκό πως να μην μας προβληματίζουν οι τόσες αναποδιές μαζεμένες, και η μπόχα από τα σκάνδαλα δύσκολα θα φύγει, αλλά είμαστε ακόμα ζωντανοί που λέει και το τραγούδι, ίσως να είναι μια αφορμή και όλα αυτά θα οδηγήσουν στην κάθαρση…και αλλαγή για πολλά στην ζωή μας…
Ολοι μας πρέπει να έχουμε ενσυναίσθηση για ότι συμβαίνει γύρω μας και εσύ είσαι ένας άνθρωπος που έχει αυτό το προτέρημα μικρή μου να είσαι περήφανη για αυτό, γιατί μόνο με σωστές αξίες και τον σεβασμό στον άνθρωπο η κοινωνία θα πάει μπροστά…
Δεν μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα αλλά ας κρατήσουμε την αισιοδοξία και την ελπίδα μας πως θα κάνουμε κάθε φορά και ένα βήμα μπροστά..!!
Ας είναι ο Ανοιξιάτικος Μάρτης Μαρινάκι μου προπομπός καλών ειδήσεων…
Καλό σου μήνα καλή Κυριακή να έχεις, καλο σου ξημέρωμα φιλιααα!!

Μαρινάκι μου, δυστυχώς και το 2021 δείχνει ότι είναι μια χρονιά εξίσου δύσκολη και καταστροφική για να μην υπερβάλω και πω συν “αυτοκαταστροφική”. Δυστυχώς καθημερινά ακούμε και διαβάζουμε ένα σωρό τραγικά πράγματα, από το τι κακό κάνει ένας άνθρωπος σε έναν άλλον μέχρι και που η φύση ξεσπάει και φυσικά την Πανδημία.
Με ενοχλούν όλα, με προβληματίζουν όλα, με πληγώνουν όλα και ακόμα περισσότερο προσπαθώ να είμαι δυνατή για όλα, όπως επιβάλλεται να κάνουμε για εμάς τους ίδιους και τους γύρω μας.
Δεν θα κρίνω για το αν ο άλλος μέσα στη γενική δυστυχία προσπαθεί να χαρεί με κάποια πράγματα, αρκεί να προσεχει και να σκέφτεται πως δεν είναι μόνο η πάρτη μου. Με απλά λόγια χρειάζεται όπως πολύ σωστά διάβασα και πιο πάνω στα σχόλια των φίλων-αναγνωστών σου, χρειάζεται ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ και με αυτή κανείς δεν βγαίνει χαμένος για όποιον την έχει.
Ας κρατηθούμε (δυστυχώς δεν είναι πολλοί αλλά υπάρχουν) με λογική και μυαλό στο κεφάλι μας και όλα θα ξεπεραστούν.
Να είσαι καλά!

Mia Petra

Δεν ξέρω τί άλλο να πω με αυτη την κατάσταση που βιώνουμε. Ώρες ώρες την αντέχω, κι άλλοτε πάλι νιώθω ότι θα εκραγώ. Γιατί δεν είναι μόνο ότι όλοι εμείς είμαστε κλεισμένοι μέσα, είναι ότι, κάποιοι άλλοι παίρνουν αποφάσεις για μας, ψηφίζουν νόμους “στα μέτρα τους”, κοινώς τους βολεύει ο εγκλεισμός μας.. Κι έρχονται και στιγμές που προσαρμόζομαι σ’ αυτό που ζω, και με βοηθά κυρίως το διάβασμα, μεγάλη “εφεύρεση”! Φιλιά και καλή Κυριακή κουκλοβαφτιστηρόνιμου 🙂

16
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x