Διαδικτυακά δρώμενα

Ταξίδι με το αυτοκίνητο

ταξίδι με το αυτοκίνητο
Ένα ακόμα Παίζοντας με τις Λέξεις, έφτασε στο τέλος του! Και τι όμορφο που ήταν. Πολλά συγχαρητήρια στους δυο νικητές και στο νονούλι μου, που ήταν τυχερή στη κλήρωση και φυσικά ένα μεγάλο μπράβο και ένα μεγάλο ευχαριστώ στη Μαρία μας για τη διοργάνωση και τη φιλοξενία.
Ευχαριστώ πολύ και όλους όσους στάθηκαν στη συμμετοχή μου! Χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση σας τη παρουσιάζω:

Αν μου ζητούσε κάποιος να του πω πως θα ήθελα να ταξιδεύω για το υπόλοιπο της ζωής μου, θα του έλεγα σίγουρα με αυτοκίνητο. Αυτή η αίσθηση του να βρίσκομαι στην εθνική και να ανοίγεται μπροστά μου ο δρόμος, πάντα με γέμιζε με ελευθερία.
Η ανυπομονησία μου πριν από κάθε ταξίδι, είναι τέτοια που δε με αφήνει να κοιμηθώ πολύ. Έτσι πάντα, ξεκινώ γύρω στις πέντε, διανύοντας χιλιόμετρα, αντικρύζοντας τοπία, κυνηγώντας το ξημέρωμα. Πριν όμως αρχίσω το ταξίδι μου, αφήνω κάθε φόβο, κάθε προβληματισμό να γίνει πουλί και να σταθεί πάνω στα συρματόσχοινα που αφήνω πίσω μου, να είναι η ψυχή μου ελεύθερη να υποδεχτεί νέα συναισθήματα, εικόνες, μυρωδιές, καινούριες εμπειρίες, γνωριμίες, ελεύθερη να φτιάξει αναμνήσεις!
Οι βράχοι που έχουν σμιλευτεί από το χρόνο και τα δέντρα που ξεχύνονται όσο το αμάξι προχωρά, με κάνουν να σκέφτομαι, πόσο όμορφος είναι ο κόσμος στις πιο απλές εικόνες του και για εμάς καμιά φορά, πιο συχνά από ότι θα έπρεπε, αυτές οι εικόνες περνούν απαρατήρητες. Και εκείνα τα σημεία του δρόμου, τυλιγμένα στην ομίχλη, ξέρεις κάποιους τους φοβίζουν, μα για εμένα το πέρασμα μου μέσα από την πρωινή αχλή, είναι σαν ένα φανταστικό όριο ανάμεσα στην καθημερινότητα και την περιπέτεια και γι’ αυτό αν και τα προσέχω, τα αγαπώ!
Σε κάποιο σημείο του δρόμου, πάντα η εκτέλεση του Θηβαίου θα ξεπηδά από το μαγνητόφωνο, να με συντροφεύει: «Δεν έκανα ταξίδια μακρινά, τα χρόνια μου είχαν ρίζες ήταν δέντρα…», μα και να μου θυμίζει πως είναι υπέροχα τα νοητά ταξίδια και πολλές φορές αναγκαία, μα τα αληθινά, αυτά που τα ζεις με καλή παρέα ή και μόνος σου, έχουν μια ξεχωριστή ομορφιά και ανεκτίμητη αξία και πρέπει να τα επιδιώκουμε.
Ως επίλογο, σαν υπενθύμιση στον εαυτό μου, θα μοιραστώ ένα απόφθεγμα της Σούζαν Σόνταγκ: «Δεν έχω ταξιδέψει παντού. Μα είναι στα σχέδια μου!».


Κράτα Αυτά τα λίγα από εμένα . Σας στέλνω ένα φιλί και σας εύχομαι να απολαύσετε την ημέρα και την εβδομάδα σας και γενικά ότι και αν κάνετε:

Να σκέφτεστε. Να γελάτε. Να ομορφοπερνάτε!

Until Next Time…

Μαρίνα ♥

Σε περιμένω και εδώ: Facebook, Twitter, Instagram

Κράτα το
Κράτα το
Κράτα το
Κράτα το
Κράτα το

About Author

Είμαι η Μαρίνα, με λες και blogaholic και μέσα από αυτό το blog, μοιράζομαι τις σκέψεις μου, πράγματα που με αφορούν και στιγμές από την ζωή μου!

(11) Comments

  1. Μαρίνα μου τι ωραία και διαφορετική η συμμετοχή σου!! Μου άρεσε πολύ το θέμα!! Και την έδεσες εξαιρετικά με το αγαπημένο τραγούδι του Θηβαίου και την φράση στο τέλος! 🙂

  2. Με ταξίδεψες και μένα Μαρινάκι και αυτό το ταξίδι ήταν τόσο διαφορετικό απ΄τα ταξίδια που έχω κάνει… και τι καλή ιδέα να λάβεις μέρος στο δρώμενο της Μαρίας μας, με αυτό το κείμενο! 😉
    …»μα για εμένα το πέρασμα μου μέσα από την πρωινή αχλή, είναι σαν ένα φανταστικό όριο ανάμεσα στην καθημερινότητα και την περιπέτεια και γι’ αυτό αν και τα προσέχω, τα αγαπώ!»
    Εξαιρετικό και το παραπάνω! 😛
    ΑΦιλάκια πολλά και τρυφερά να συνοδέψουν τη βδομάδα σου! 🙂

  3. Giannis Pit says:

    Μαρίνα μου καλησπέρα και καλή βδομάδα. Ευχάριστη έκπληξη πραγματικά η συμμετοχή σου σε αυτό το ξεχωριστό διήγημα του «δρόμου». Ταξιδιάρικο, γεμάτο ανάσα και όμορφο χρώμα με πολλές νότες θετικής αύρας.
    Καλές εμπνεύσεις πάντα κορίτσι μου.

    1. Σε ευχαριστώ πολύ Γιάννη, για τα ευγενικά σου λόγια! Να είσαι πάντα καλά και να έχεις ένα όμορφο απόγευμα! 🙂

  4. Μου άρεσαν πολύ οι περιγραφές σου. Και η ζωντάνια της γραφής σου, που σε έκανε να θες να μπεις αμέσως σε ένα αυτοκίνητο και να ταξιδέψεις χωρίς προορισμό.
    Το ότι ξεμένουμε από βαθμούς είναι ένα θέμα. Εγώ έχω κι άλλο! Σχολιάζω ό,τι μου αρέσει σε αυτά που δεν ψηφίζω, αλλά και πάλι αφήνω κάποια απ’ έξω, αφού μια φορά είχα αφήσει ασχολίαστο μόνο το δικό μου!!!!
    Μαρινάκι μου, μπράβο σου.
    ❤ Καλή εβδομάδα!❤

    1. Αλεξάνδρα μου, σε ευχαριστώ πολύ για τα γλυκά σου λόγια. Να είσαι πάντα καλά και να έχεις μια πανέμορφη ημέρα.
      Σε φιλώ γλυκά! 🙂

  5. Μου αρέσουν τόσο τα ταξίδια με το αυτοκίνητο, που απόλαυσα κάθε σου λέξη!
    Συγχαρητήρια για τη συμμετοχή σου στο δρώμενο.
    Φιλάκια πολλά.

  6. Από τα κείμενα που πρόσεξα ( πώς γινόταν να μην το προσέξω, αφού ήταν καλογραμμένο !) αλλά δεν ψήφισα γιατί προτίμησα άλλα «στόρια » (χοχο!!)
    Μαρίνα μου μου άρεσες που τόλμησες το διαφορετικό!
    Μπράβο σου!

  7. Μαρίνα μου πολλά συγχαρητήρια για την υπέροχη συμμετοχή σου που μας ταξίδεψε!
    Σε ευχαριστώ πάρα πολύ!!
    Φιλιά πολλά!

    1. Σε ευχαριστώ πολύ Μαρία μου και για τη φιλοξενία και για τα γλυκά σου λόγια! 🙂

  8. Κι εμένα είναι στα σχέδιά μου να ταξιδέψω παντού,
    αν κι αυτό δεν το κατάφερε κανείς, ποτέ 🙂 Όμορφη
    ιστορία και πρωτότυπη, μου άρεσε που ήταν γραμμένη
    σε πρώτο πρόσωπο 😉 Καμιά σημασία δεν έχει που δεν
    την ψήφισα. Σημασία έχει -πάντα- το Ταξίδι 😉 Έχω να πω
    όμως ότι, καλό το αυτοκίνητο, αλλά σαν το αεροπλάνο….
    δεν έχει λέμε κουκλοβαφτιστηρόνιμου! Ξεκίνα λοιπόν! ❤
    Υ.Γ Ωραία πολύ και η φωτό τού κειμένου! Φιλιά πολλά ❤

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: