Διαδικτυακά δρώμενα

Της σκέψης ο καημός

της σκέψης ο καημός
Το θέμα με τους καημούς, το ξεκίνησε το Μελαχρινάκι στο δικό της blog. Μοιράστηκε τους δικούς της καημούς, με το δικό της ιδιαίτερο τρόπο, που όλοι όσοι την διαβάζουμε, αγαπάμε και μας προσκάλεσε να κάνουμε το ίδιο.

Για να είμαι ειλικρινής, δεν ήξερα τι ύφος ήθελα να δώσω σε ένα τέτοιο post. Ή μάλλον ήξερα. Ήθελα να είναι αστείο. Γιατί σε αυτές τις δύσκολες εποχές της οικονομικής αστάθειας και της κοινωνικής κρίσης, το γέλιο ή έστω το χαμόγελο, είναι εξαιρετικά αναγκαίο. Μα δε μου έβγαινε. Το προσπαθούσα μέρες. Μα απλά δε μου έβγαινε, δεν το είχα.
Και χθες αργά τη νύχτα, συνειδητοποίησα γιατί. Δεν ήταν θέμα έμπνευσης. Ήταν απλά ότι στη λέξη «καημός» δεν αντικατοπτρίζονταν καμιά αστεία σκέψη, νικούσε για τη σύνδεση, μια σκέψη με ονοματεπώνυμο. Και πως να νικήσεις μια σκέψη δυνατή, όταν τη συνοδεύουν αναμνήσεις, αύρες, αρώματα, χροιές. Δε μπορείς.
Έτσι λοιπόν αυτή η σκέψη μπέρδεψε τα σχέδια μου για ένα σούπερ και αστείο κείμενο, αλλά συμβαίνει τελευταία αυτό. Είναι ανυπότακτες οι σκέψεις μου και κάπως πεισματάρικες, αλλού τους ζητάω να πάνε και αλλού καταλήγουν. Πάντα εκεί που θέλουν, εκεί που νιώθουν. Και έτσι δε μπορώ να τους πω και κάτι, δεν αντέχω ούτε καν να τους θυμώσω, γιατί σε έναν κόσμο που ζει στο ψέμα και προσδοκά την αλήθεια, εκείνες την αλήθεια τους τη ζουν και ας μην την ομολογούν. Δεν το κάνουν από κακία ή εγωισμό, είναι απλά που κάποιες φορές δεν υπάρχει κάτι άλλο να ειπωθεί και η σιωπή είναι μονόδρομος.

Αυτά τα λίγα από εμένα . Σας στέλνω ένα φιλί και σας εύχομαι να απολαύσετε το υπόλοιπο της ημέρας σας και γενικά ότι και αν κάνετε:

Να σκέφτεστε. Να γελάτε. Να ομορφοπερνάτε!

Until Next Time…

Μαρίνα ♥

Σε περιμένω και εδώ: Facebook, Twitter, Instagram

Κράτα το
Κράτα το
Κράτα το
Κράτα το
Κράτα το

About Author

Είμαι η Μαρίνα, με λες και blogaholic και μέσα από αυτό το blog, μοιράζομαι τις σκέψεις μου, πράγματα που με αφορούν και στιγμές από την ζωή μου!

(16) Comments

  1. Διάβασα τις σκέψεις περί σκέψεων και κάπως σαν καημός που φάνηκε!!! 😛
    Οι σοφοί «λένε» πως ωριμάζοντας κανείς, δεν αφήνει τις σκέψεις να τον κάνουν ότι θέλουν, αλλά ο ίδιος μαθαίνει πώς να τις κατευθύνει, δεν είναι καθόλου εύκολο αλλά εφικτό! 😉
    Καταλαβαίνω επίσης πολύ καλά πως με τη λέξη «καημός» δεν μπορεί κανείς να κάνει χιούμορ γιατί κινδυνεύει να γίνει κυνικός… άρα το πολύ αγαπημένο τραγούδι είναι τέλεια επιλογή! 😉
    ΑΦιλάκια Μαρινάκι μου και συνέχισε να χαμογελάς ή να δακρύζεις γιατί τα δάκρυα είναι το σαπούνι της καρδιάς! <3

  2. Μαρίνα μου σε νιώθω κι ας μη γνωρίζω τους καημούς σου.
    Είναι που οι καημοί όλων μας παλεύουν σε μη πρόσφορο έδαφος. Αυτό!
    Καλή δύναμη κοπέλα μου ❤

  3. Ένα είδος καημού είναι να μη σε υπακούν οι σκέψεις σου. Θα έλεγα να μη τις περιορίζεις, αλλά να τις αφήνεις να σε πηγαίνουν εκεί που θέλουν. Μερικές φορές πρέπει να ηττηθείς από τις δυνατές σκέψεις… Πρέπει να τους παραδοθείς… ♥

  4. Γλυκιά αγκαλίτσα για τον καημό τού κουκλοβαφτιστηρονίουμου,
    του ζωγραφιστού κουκλακίου μου, για να μην ξεχνιόμαστε, ε; ❤

  5. Μην το έχεις για καημό αυτό με τις σκέψεις που δεν υπακούν!
    Να σκεφτείς ότι ζω έτσι για 45 περίπου χρόνια! Ακόμα να το συνηθίσω βέβαια, αλλά, σου λέει, τα πρώτα 100 χρόνια είναι δύσκολα, μετά συνηθίζεις!
    Κίσιζ Μαρίνα!

    1. Ο καημός γεννιέται αρτίστα μου όταν πεισμώνουν και σε πάνε εκεί που δεν θες, φορά τη φορά. Όμορφη ημέρα να έχεις. Σε φιλώ γλυκά :*

  6. Ε ρε ντέρτια. 😀
    Που παίζω, που παίζω;

    1. Ω θα παίξεις; Τέλεια. Ανυπομονώ να σε διαβάσω 🙂

  7. Όταν η σιωπή συνοδεύεται με τέτοιο τραγούδι, τα λέει όλα!
    Νομίζω πάντως πως αυτόν τον καημό τον έχουμε οι περισσότεροι!
    Φιλιά πολλά!

    1. Και εγώ το αγαπώ αυτό το τραγούδι και μου αρέσει πολύ αυτή η εκτέλεση. Να ‘σαι πάντα καλά Μαρία μου, όμορφη μέρα να έχεις 🙂

  8. Giannis Pit says:

    Καλό σου βράδυ Μαρίνα μου. Πάντα με όμορφες εμπνεύσεις.

    1. Να ‘σαι καλά Γιάννη, όμορφη ημέρα να έχεις 🙂

  9. Σε απολαύσαμε Μαρίνα μου…οι σκέψεις πάντα είναι ανυπότακτες! αλλού τις πας και αλλού σε πάνε! φιλιά πολλά!

  10. Χμ… πολλά θέλω να πω τώρα εγώ, αλλά θα αρκεστώ, στο ότι έδωσες άλλη νότα στους »καημούς». Μπήκα νομίζοντας ότι θα γελάσω λιγάκι με τους καημούς σου (βάση των δικών μου καημών) και τελικά με έβαλες σε σκέψη απόψε. Σκέψη που κάποια στιγμή θα γίνει ανάρτηση, χαχαχαχα.
    Όλα όσα γράφεις, με βρίσκουν σύμφωνη, το ξέρεις νομίζω και το τραγούδι πολύ όμορφο.
    Περίμενα κι εγώ, να πεις »καημό το έχω να καλοκαιριάσει, να μπω στο πλοίο, να πάω στο μελαχρινάκι», χιχιχιχι.
    Φιλάκα πολλά πολλά πολλά πολλά!!!

  11. Εεεε που πας?τον καημό σου δεν ακούσαμε Μαρίνα!!

    1. Γεια σας παιδιά, ε μοιράστηκα από τον καημό μου, όσο έπρεπε. Το χρέος μου το έκανα. Καλημέρα 🙂

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: