merry christmas

Και μην ξεχνάτε, να ερωτεύεστε τη ζωή!

Σκέψεις

Τι κάνεις;

τι κάνεις

Τι κάνεις; Πόσο απλή φράση. Πόσο απλή ερώτηση. Κι όμως κρύβει τόσα πολλά!

Με αυτή τη φράση, έχουν ξεκινήσει πολλές κουβέντες, έχουν συνοδευτεί συναντήσεις στον δρόμο, έχουν ξεκινήσει γνωριμίες.

Είναι απλή, σύντομη και φαινομενικά αθώα κι όμως έχει καταντήσει σχεδόν ταμπού. Όταν ρωτάμε κάποιον τι κάνει, απαντάει συνήθως θετικά, μη θέλοντας να επεκταθεί. Λίγο γιατί υποθέτουμε, τόσο που έχουν αποξενωθεί οι άνθρωποι, πως ρωτάνε τυπικά κι όχι από αληθινό ενδιαφέρον και λίγο γιατί έχουμε μάθει  πια στην «γρήγορη» επικοινωνία, την επιφανειακή.

Που πήγε το ενδιαφέρον;

Κι όμως, πόσο πιο ωραία κι ίσως πιο ανθρώπινη, θα ήταν η κοινωνία μας, αν αφιερώναμε πέντε λεπτά στον συνάνθρωπο να μάθουμε πώς είναι. Να του συμπαρασταθούμε στα προβλήματα ή να χαρούμε με τις χαρές του. Κι αντίστοιχα το ίδιο να κάνει και για μας.

Μήπως φταίει ο τρόπος που χρησιμοποιούμε το internet;

Ίσως σε ένα βαθμό, τώρα με τα social media, δεν νιώθουμε την ίδια ανάγκη. Κάποτε έπρεπε να συναντήσεις κάποιον γνωστό, για να μάθεις τα νέα του ή τα νέα των κοινών σας φίλων. Πλέον, αυτό είναι σαφώς πιο εύκολο και άμεσο, αφού αρκεί να συνδεθεί κανείς στο facebook ή στο instagram και να μάθει με ποιον έχει σχέση, με ποιον βγαίνει, που πάει, πόσο κάθεται και πόσες άλλες πληροφορίες.

Μήπως πρέπει να αναθεωρήσουμε;

Κι όμως! Κάπου έχει αρχίσει να με ξενίζει όλο αυτό που γίνεται. Η αποξένωση που υφίστανται το κοινωνικό σύνολο, δεν συμβαίνει μόνη της. Γίνεται σταδιακά. Και συμβαίνει, γιατί έχουμε παρεξηγήσει την αναγκαιότητα του διαδικτύου.

Ανθρώπινη επικοινωνία - Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή

Που οδηγείται η επικοινωνία;

Όμως κι εκεί, χάσαμε το μέτρο και πλέον η ουσία στις συζητήσεις έχει χαθεί. Ακόμα και την απάντηση στην απλή ερώτηση του «τι κάνεις;» την φτιάχνουμε, σύντομη και λακωνική. Πρώτα μειώσαμε τις «καλημέρες, τις καληνύχτες» και λοιπούς χαιρετισμούς κι ύστερα σταματήσαμε να ενδιαφερόμαστε για το τι κάνει ο διπλανός μας.

Υπάρχουν άνθρωποι, που δεν ξέρουν τους υπόλοιπους ενοίκους μιας πολυκατοικίας ή ποιοι μένουν στη γειτονιά τους. Αντίθετα, ξέρουν τι κάνουν γνωστοί celebrity της Αμερικής!

Δεν με ενοχλούν τα social media, μην παρεξηγηθώ. Είμαι παιδί της νέας εποχής και φυσικά κι εγώ τα χρησιμοποιώ. Με ενοχλεί που έχουμε χάσει το μέτρο κι έχουμε δημιουργήσει ένα επικοινωνιακό χάσμα που όλο και μεγαλώνει.

“Our social tools are not an improvement to modern society, they are a challenge to it.”  ― Clay Shirky

Φροντίζω να μιλάω στους άλλους, όσο πιο πολύ μπορώ, με περίσσιο ενδιαφέρον για τα νέα τους και συναισθήματα για τα γεγονότα της ζωής τους. Γιατί καλές οι οθόνες, καλά τα stories, αλλά σαν τις γκριμάτσες του προσώπου και την γλώσσα τους σώματος του (μέσα από την οποία μπορούν να προκύψουν πολλά συμπεράσματα), δεν έχει!

Εγώ θα συνεχίσω να ενδιαφέρομαι λοιπόν, για το διπλανό μου, έστω και μέσα από αυτή την μικρή, απλή συνήθεια, πρωτού η ανθρώπινη επικοινωνία, θεωρηθεί vintage ή παλιομοδίτικη!

Στα πλαίσια αυτά λοιπόν, πείτε μου:

Εσείς τι κάνετε;

«Fun» fact: Έχω βρεθεί σε μνημόσυνο γνωστού μας και κάποιοι γείτονες τους, χαιρετώντας την οικογένεια στο καφενείο, τους είπαν πώς δεν πήραν χαμπάρι, ότι είχε πεθάνει ο άνθρωπος τους, χάθηκε κι αυτοί, να αναρτούσαν ένα status στο facebook!

Until Next Time…

Μαρίνα ♥


Αν σας άρεσε η ανάρτηση μου, μπορείτε να τη μοιραστείτε μέσα από τα κουμπιά κοινοποίησης στα social media, στα οποία μπορείτε να με βρείτε εδώ: facebook, instagram, twitter.

About Author

Είμαι η Μαρίνα, με λες και blogaholic και μέσα από αυτό το blog, μοιράζομαι τις σκέψεις μου, πράγματα που με αφορούν και στιγμές από την ζωή μου!

(26) Comments

  1. Δυστυχώς, η απόσταση υπάρχει στις ψυχές μας, όσο και να είμαστε κοντά σωματικά ο ένας στον άλλον!

    1. Έχεις δίκιο συνονόματη. Είναι δυστυχώς, μια πραγματικότητα της εποχής.
      Σε φιλώ γλυκά 🙂

  2. Αρτίστα του βωβού says:

    Στην ερώτησή σου «Εσείς τι κάνετε;», απαντώ:
    Έβαλα να μαγειρέψω αγκινάρες αλά πολίτα και με την ελπίδα ότι δεν θα τις κάψω, κάνω παράλληλα μια μικρή βόλτα στα βλογς!
    Κατά τα λοιπά, είμαι από αυτούς που στο «Τι κάνεις» απαντάω «Καλά. Εσύ;» διότι δεν μου φταίνε οι άλλοι, όταν είναι απλοί γνωστοί ή άνθρωποι της γειτονιάς, να τους βαραίνω με τα προβλήματά μου!
    Πάντως στη δική μου ηλικία και στον δικό μου περίγυρο, δεν αισθάνομαι ότι έχουμε χάσει την επικοινωνία μας!
    Αυτά και καλημέρα!
    Κίσιζ Μαρίνα!

    1. Χαίρομαι που στον περίγυρο σου, δεν έχει χαθεί η επικοινωνία κι εύχομαι ποτέ να μη χαθεί!
      Εύχομαι να απολαύσατε τις αγκινάρες Αρτίστα μου και να μην κάηκαν τελικά!
      Καλό βροχερό απόγευμα!

  3. Giannis Pit says:

    Καλημέρα ομορφιά μας !
    Πόσο δίκιο έχεις ! σε κάθε παράγραφο του κειμένου και των διαπιστώσεών σου ! Μεγάλο δίκιο.
    Κοίτα Μαρίνα, μην τα φορτώνουμε όλα τα κακά στα social media. Η Αποξένωση έχει ξεκινήσει πριν από αυτά με δική μας επιλογή και τρόπο ζωής. Απλά η κακή τους χρήση σήμερα επιδεινώνει το θέμα.

    Όμως το να ρωτήσεις τον συνάνθρωπό σου τι κάνει, να πεις μια ζεστή καλημέρα, να κάνεις μια εκδηλωτική χειρονομία, κινήσεις δηλαδή ανέξοδες που δεν θα σου κοστίσουν τίποτα, εναπόκειται στον χαρακτήρα σου.

    Πόσο δύσκολο είναι να σπάσεις τη μιζέρια και την επιθετικότητά σου να το κάνεις ! γιατί δεν το κάνουμε λοιπόν ;

    Χαίρομαι που η μέρα σου ξεκίνησε με ένα σημαντικό και χρήσιμο για όλους μας θέμα Μαρίνα.

    Τα φιλιά μου.

    1. Γιάννη μου, πάντα με τον καλό σου λόγο!
      Σαφώς κι η αποξένωση προυπήρχε, αλλά νιώθω πως έχει ενταθεί με τα social media και την λάθος χρήση τους.
      Είναι δύσκολο να βγούμε πια από το τρυπάκι που έχουμε μπει, αλλά εύχομαι να τα καταφέρουμε και σύντομα να ξημερώσουμε σε μια πιο ανθρώπινη κοινωνία! 🙂

      1. Giannis Pit says:

        Μακάρι Μαρίνα ! θα είναι μια επώδυνη διαδικασία. Την καλησπέρα μου.

  4. Καλημέρα Μαρινάκι μου, τι κάνεις; 😉
    Όταν γράφω στους φίλους μου (με mail) έτσι αρχίζω!
    Ναι, υπάρχουν πολλών ειδών, «τι κάνεις» και είναι στη διάκριση του καθενός, να διαβάσει ανάμεσα στις γραμμές της ερώτησης πριν απαντήσει ανάλογα, γιατί υπάρχουν τα «τι κάνεις καρδιάς» και τα τυπικά! 😛
    Περιμένοντας να μας πεις εσύ τι κάνεις, απαντώ πως είμαι καλά και το ίδιο επιθυμώ για όλους! 😉
    Έχω ανεβάσει παλιά και σχετικό ποστ με τον ίδιο τίτλο και παραθέτω link για όσους δεν το είχαν διαβάσει!

    https://ainafetst.wordpress.com/2013/02/16/%cf%84%ce%b9-%ce%ba%ce%ac%ce%bd%ce%b5%ce%b9%cf%82/

    ΑΦιλάκια Μαρινάκι μου και να είσαι καλά! 🙂

    1. Μαγισσούλα μου, είμαι πολύ καλά! Δημιουργική και διαβαστερή όπως πάντα χαχα
      Σαφώς και υπάρχουν πολλών ειδών «τι κάνεις», νιώθω όμως ότι τελευταία μας έχουν κατακλύσει τα επιφανειακά.
      Σε ευχαριστώ που μοιράστηκες το ποστ σου, για να το δουν κι άλλοι. Μου θύμισες παλιές καλές εποχές, που βόλταρα με άλλο όνομα.
      Σε φιλώ γλυκά και σου εύχομαι να έχεις ένα όμορφο απόγευμα 🙂

  5. Δεν ξέρω εάν φταίνε τα social γι’ αυτή την κατάντια. Πιστεύω πως δεν είμαστε άμοιροι ευθυνών, είναι και λίγο θέμα χαρακτήρα. Πάντως, είναι κι άλλα που συνηγορούν σ’ αυτό: οι τόσο γρήγοροι ρυθμοί της καθημερινότητας κι οι υποχρεώσεις, το ποιος είναι ο άλλος (δεν ρωτάνε όλοι από αγνό ενδιαφέρον) και άλλα. Θα λέω, όμως, πως όποιος θέλει βρίσκει τον τρόπο. Όλατα υπόλοιπα είναι δικαιολογίες.

    Φιλάκια πολλά, Μαρινούλα μου. <3

    1. Σαφώς δεν είμαστε άμοιροι ευθυνών, στην πραγματικότητα εμείς φταίμε για όλα. Ο τρόπος που χειριζόμαστε τις καταστάσεις, αλλά και τα social media είναι δική μας επιλογή!
      Θα συμφωνήσω όμως απόλυτα Λυσιππάκι μου, πως όποιος θέλει βρίσκει τον τρόπο να επικοινωνεί και δεν χωρούν ούτε δικαιολογίες, ούτε αμφιβολίες.
      Καλό απόγευμα 🙂

  6. διονύσης μάνεσης says:

    Πρέπει να ήταν το 1987, όταν στις πανελλαδικές, στο θέμα της έκθεσης «έπεσε» μία φράση του Αντώνη Σαμαράκη. Έλεγε (στο περίπου, όπως το θυμάμαι) «ποτέ οι στέγες των ανθρώπων δεν ήταν τόσο κοντά και ποτέ οι καρδιές τους τόσο μακριά».

    Και τότε δεν υπήρχαν τα social media. Υπήρχαν βέβαια οι μεγαλουπόλεις, ο καταναλωτισμός που κάλπαζε, η αστικοποίηση που συνεχιζόταν ακάθεκτη. Όλα αυτά αποτελούν μέσα, αλλά ταυτόχρονα μας αλλάζουν και λίγο, από λίγο σιγά σιγά – ή και πιο γρήγορα. Όσο και να αλλάζουμε, πάντως, η ανάγκη της επικοινωνίας δύσκολα ευνουχίζεται. Και της επαφής. Της σωματικής, της βλεμματικής.

    Πάντως όταν χρησιμοποιούνται τα μέσα όπως τα χρησιμοποιείς εσύ, κέρδος έχουμε οι άνθρωποι! 🙂

    Φιλιά, Μαρίνα.

    1. Σε ευχαριστω πολύ Διονύση. Να ΄σαι καλά. Γενικά, θεωρώ πως το blogging, είναι μια όμορφη πτυχή του διαδικτύου! Και τα social media βέβαια, όταν χρησιμοποιούνται σωστά μπορούν να προσφέρουν! Κάθε τι, μπορεί να είναι ωφέλιμο, αρκεί να χρησιμοποιείται σωστά! Καλό ξημέρωμα 🙂

  7. Εγώ Μαρίνα μου στην ερώτηση ‘τι κάνεις;’ πάντα απαντώ καλά
    ότι κι αν κάνω τη συγκεκριμμένη στιγμή [δουλειές -ασχολείες κλπ] ότι κι αν έχω τη συγκεκριμμένη στιγμή [άρρωστη,κάτι να με απασχολεί κλπ]
    γιατί έτσι μάθαμε απαντούμε μηχανικά συνήθως τι κάνεις -καλά
    αλλά το πιο βασικό απαντώ έτσι -γιατί δεν θέλω να ζαλίζω κανέναν με τα δικά μου ,μπορεί να έχει πιο σοβαρά θέματα ή γιατί δε νομίζω να νοιάζεται και κανένας
    κανένας δε συζητά
    κατάλαβα πολλά καλά πια πως πάνε οι καιροί που ο κόσμος πραγματικά νοιαζόταν για τον άλλον
    και γιατί από μικρή μέχρι και τώρα που μεγάλωσα / παντρεύτηκα τα κρατώ όλα μέσα μου
    αυτά
    φιλούθκια

    1. Δελφινάκι μου, καταλαβαίνω απόλυτα τι λες!
      Πρέπει όμως να συνεχίσουμε να συζητάμε, γιατί αν σταματήσουμε να επικοινωνούμε (ακόμα και από τα πιο απλά, το «καλημέρα» το «τι κάνεις;») τότε τι θα απογίνει η κοινωνία μας;
      Καλό απόγευμα Δελφινάκι μου. Φιλιά πολλά! 🙂

      1. ΄Μαρίνα μου καταλαβαίνω τι λες
        αλλά δεν είναι στο χέρι μου
        άμα καταλαβαίνεις ότι ο άλλος δε συζητά δεν εχει όρεξη να συζητήσει ή και ότι δεν σε ακούει ή και ότι δεν νοιάζεται
        και νοιώθεις και που πάνω ότι τον ενοχλάς κιόλας
        ε τότε για ποιο λόγο ;

        1. Δελφινάκι μου, εννοείται ότι δεν σου αποδίδω ευθύνες, μιλάω σε ένα γενικότερο κοινωνικό πλαίσιο.
          Δεν μιλάω για μια συγκεκριμένη κατάσταση ή για ένα συγκεκριμένο άτομο (που εν προκειμένω αναφέρεις για παράδειγμα, ότι δεν ενδιαφέρεται ή δεν θέλει να συζητήσει). Λέω απλά, ότι σαν κοινωνία, πρέπει να βγούμε από το τρυπάκι τυπικότητας που έχουμε μπει και να αρχίσουμε να ενδιαφερόμαστε λίγο παραπάνω να μιλήσουμε με το διπλανό μας.
          Καλό ξημέρωμα 🙂

          1. Το ξέρω Μαρίνα μου
            αλοίμονο
            αλλά να βρήκα ευκαιρία να τα πω να ξεσπάσω που λέμε
            πάνω κάτω τα ίδια λέμε ότι πρέπει να ενδιαφερόμαστε για το διπλανό μας
            καλό ξημέρωμα και σε σένα

  8. Η φάση είναι ότι οι περισσότεροι δεν είμαστε με τα καλά μας (ως κοινωνία, αλλά και ειδικότερα 🙂 ), αλλά η απάντηση όντως είναι αυτοματοποιημένη ότι «και καλά», είμαστε «καλά».. 🙂 Άσχετο, αλλά νομίζω ότι το έχουμε ξανασυζητήσει, υπάρχουν κοινωνίες που στο δρόμο σού λένε καλημέρα, κι ας μην σε ξέρουν, και δεν ξέρω αν αυτό αυτομάτως, δημιουργεί πιο υγιείς κοινωνίες και περισσότερο ουσιαστικές σχέσεις.. Πολλά φιλιά κουκλοβαφτιστηρόνιμου, και εύχομαι να είσαι ουσιαστικά καλά στην τυπική ερώτηση «τι κάνεις;» ❤

    1. Δε ξέρω, πάντως αμέσως χαμογελώ, όταν κάποιος μου λέει «καλημέρα», «καληνύχτα», το βρίσκω πολύ ανθρώπινο και πολύ ευγενικό!
      Νονούλι μου, μακάρι όλοι μας να είμαστε ουσιαστικά καλά στην ερώτηση «τι κάνεις» και να έχουμε μπόλικες χαμογελαστές στιγμές.
      Σου στέλνω την αγάπη μου 🙂

  9. Καλά είμαστε λοιπόν όλοι πάνω κάτω … και σαφώς μπορεί να περνάει ο καθένας το δικό του προσωπικό ζόρι, (εξαρτάται με τον άνθρωπο πόσο εξωστρεφής είναι ή το αντίθετο) και σαφώς επίσης διαλέγουμε και ανθρώπους για να εμπιστευτούμε τα ζοριλίκια μας. Καμιά φορά δε, όταν ο φίλος μας περνάει χειρότερα, αξιολογώντας κρύβουμε τα δικά μας.
    Άσχετο γελάω τώρα γιατί σκέφτηκα το «τι κάνεις» -«κουκιά σπέρνω» χαχαχαχα εγώ πάντως μόλις ήπια το τσαγάκι μου, αυτές τις μέρες είμαι μόνη στο σπίτι γιατί το παλιό μου παλτό έχει δουλειά.
    Λοιπόν τα κοινωνικά δίκτυα, το κινητό τηλέφωνο, το σταθερό τηλέφωνο, το ταχυδρομείο, η καφετέρια, το καφενείο, η πλατεία, η εκκλησία τας κυριακάς, οι απογευματινές βεγγέρες, έχουν μέσα τους το κουτσομπολιό το οποιο ως κοινωνική επαφή το λατρεύω γιατί μεταφέρει νέα. Η ουσιαστική ερώτηση είναι μια. Τι κάνουν όσοι ξαφνικά σταμάτησαν να εμφανίζονται, είναι καλά; και έχουμε δημιουργήσει τουλάχιστον άλλη μία μορφή επικοινωνίας για να τους αναζητήσουμε και να μάθουμε τα νέα τους;

    Τέλος, στην πολυκατοικία μας έχουμε τις προγραμματισμένες ασκήσεις πυρασφάλειας, (καμιά φορά και τους ξαφνικούς συναγερμούς για πιθανή μικρό εστία ) εκεί συναντιώμαστε όλοι μαζί και περνάμε θαυμάσια, μετά έχουμε τα κοινά πλυντήρια και στεγνωτήρια μιας και δεν μπορούμε να απλώνουμε στις ταράτσες ή στα μπαλκόνια, και εκεί λέμε τα νέα μας … καμιά φορά στο ανσανσερ δεν μιλάμε γιατί έχουμε το κινητό αλλά και εκεί το παλεύουμε.

    Αυτάααα τι άλλα νέα ;

    1. Εμείς, προγραμματισμένες ασκήσεις πυρασφάλειας, δεν έχουμε! Παρ’ όλα αυτά, όταν βλέπω κάποιον γείτονα, πάντα χαιρετάω και είμαι ευγενική!
      Στα ασανσέρ κι εγώ δεν μιλάω πάντως. Γιατί έχω κλειστεί σε ασανσέρ, οπότε πάντα θέλω να κάθομαι σιωπηλά, να ακούω μήπως κι ακουστεί κάποιος περίεργος θόρυβος αχαχα
      Καλή βδομάδα Μάνια μου 🙂

  10. Νομίζω ότι δεν έχουμε χάσει επαφές με φίλους εξαιτίας των κοινωνικών δικτύων. Άλλοι φίλοι που συναντάς στην πραγματική ζωή και άλλοι φίλοι στο διαδίκτυο. Αλλά στο »τι κάνεις» κανείς δεν απαντά με χείμαρρο περιγραφής των νέων του. Και ο άλλος να ακούει υπομονετικά ενώ μπορεί να είναι συνάντηση στο ασανσερ ή στο δρόμο …λες καλά και χαμογελάς. Το αληθινό τι κάνεις το ρωτάς στους φίλους και όχι στους γνωστούς ή γείτονες. Άντε τώρα σκέψου να συναντήσεις μια παλιά γειτόνισσα και να της πεις »καλημέρα τι κάνετε καιρό έχω να σας δω» και εκείνη να αρχίσει να σου ΄λέει για τα προβλήματά της. Μπορείς να την διακόψεις και να της πεις ότι βιάζεσαι;;;
    Καλημέρα τι κάνεις είναι τυπική ευγένεια. Από εκεί και πέρα μπορείς να συζητήσεις με όποιον εσύ εμπιστεύεσαι ότι τα δικά σου θέματα τον ενδιαφέρουν και θα τον απασχολήσουν. Πάντως να ξέρεις ότι πολλοί άνθρωποι δεν θέλουν να ακούνε δυσάρεστα…οπότε και μια τυπική απάντηση »καλά είμαι εσύ;» είναι αυτό που οι περισσότεροι αναμένουν.
    Κανείς πάντως δεν χάνεται αν δεν θέλει με τους δικούς του ανθρώπους
    Φιλιά πολλά και καλό Σ/Κο να περάσεις Μαρινάκι μου

    1. Με καλύπτει απόλυτα η απάντηση της Άννας, οπότε «χώνομαι» εδώ! Ελπίζω να χωράω και να μη στριμωχτούμε…χαχα!
      Φιλιά πολλά!

      1. Δε στριμωχνόμαστε Μαρία μου. Όλοι οι καλοί πάντα χωράμε!
        Φιλάκια πολλά και καλή βδομάδα 🙂

    2. Αννούλα μου, δε διαφωνώ, σίγουρα, δεν μπορείς να πεις όλα σου τα νέα σε κάποιον σε πέντε λεπτά. Όμως θυμάμαι πολύ έντονα, που παλιότερα, υπήρχε πιο πολύ ενδιαφέρον για τους άλλους. Τώρα όλα είναι πιο βιαστικά και επιδερμικά.
      Με τους γείτονες, με τους γνωστούς.
      Σίγουρα, με τους δικούς μας ανθρώπους δε χανόμαστε! Όποιος θέλει διατηρεί επικοινωνία, σε αυτό θα με βρεις απόλυτα σύμφωνη!
      Φιλάκια πολλά Αννούλα μου. Καλή βδομάδα!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: