Subscribe
Notify of
guest

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

18 Comments
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
Αχτίδα

Οι απόψεις μα ταιριάζουν, νομίζω πως το έχω ξαναγράψει φίλη μου. Κάποτε τα συμπεθέρια μου από το πρώτο γάμο της μίας κόρης μου (γνωστό φημισμένος τραγουδιστής) μας ρώτησε η..συμπεθέρα αν όταν πάμε ταξίδι με το αυτοκίνητο..αν μιλάμε μεταξύ μας και τι θέμε..τι βρίσκουμε να πούμε! Της απάντησα πως..δεν βάζουμε μέσα γλώσσα, πως έχουμε χίλια να πούμε. Τότε μου απάντησε με λύπη πως κάνουν την διαδρομή Αθήνα Θεσ/νίκη χωρίς λέξη! Όμως όλοι στο instagrame και στο fb ανεβάζουν μόνο τις εικόνες πάντα επεξεργασμένες και παραμυθένιες. Αυτό το καιρό με την καραντίνα απέχω από το εργαστήρι μου και για λόγους δυσκολίας μου πια με τα χέρια και περισσότερο για να κάνω παρέα, συντροφιά στον άνδρα μου που δεν μπορεί πια να γεμίσει το χρόνο του με όσα αγαπούσε να ασχολείται. Όπως λες με τον τίτλο σου οι μικρές στιγμές της ξαθημερινότητας μας κάνουν να..βρίσκουμε τον έρωτα στη ζωή!

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΙΤΑΡΟΚΟΙΛΗΣ

Καθημερινές απλές ιστορίες τρέλας και δικτυακής παράνοιας. Αυτό που λέμε …virtual life or reality.
Είναι αυτό που αναφέρεις Μαρίνα, χωρέσαμε ή προσπαθούμε να χωρέσουμε τη ζωή μας ολάκερη σε μια οθόνη. Όχι για να υπάρξουμε αλλά για να την εκπορνεύσουμε με αντίτιμο likes, views και τέτοια διάφορα. Με λίγα λόγια να αποκτήσουμε “κοινό”, “ακόλουθους” και τέτοια. Το αν περνάμε εμείς καλά αυτόνομα δεν έχει σημασία. Περνάμε καλά ανάλογα με τον αριθμό των likes.
Αυτή είναι η νοσηρή πλευρά των social media. Δική μας ευθύνη φυσικά αλλά έχουν βάλλει πολλαπλά το χεράκι τους και αυτά και όχι τόσο αθώα όσο θέλουν να διακηρύττουν. Καθώς συνδέουν κάθε πτυχή της ζωής μας με τη δική τους δραστηριότητα.
Τέλος πάντων. Ας είμαστε κριτικοί απέναντί τους για να τα έχουμε καλά με τη ζωή.
Στέλνω τις ευχές και την καλησπέρα μου Μαρίνα μου. Καλή σου βδομάδα.

ainafets

Καλησπέρα!
Είχα ρίξει μια γρήγορη ματιά το πρωί (αποφεύγω λόγω χρόνου τις μεγάλες αναρτήσεις) και επιστρέφω τώρα γιατί μου φάνηκε το θέμα ενδιαφέρον, “ενδιαφέρον” τονίζω και καθόλου διασκεδαστικό…
Οι Γάλλοι β’ πατριώτες μου, για παρόμοια κείμενα λένε: “rire jaune” που σημαίνει πικρό-κίτρινο γέλιο σαν να δαγκώνεις πχ λεμόνι!
Είναι εξαιρετικά θλιβερό να γνωρίζει κανείς πως πάνω από το 50% της ανθρωπότητας ζει όπως τόσο εύστοχα το περιγράφεις Μαρινάκι μου και εδώ έρχεται να προστεθεί και η προ πολλών ετών δική μου επιλογή να μην έχω fb και όλα του τα ξαδελφάκια του.
Έχει επιστημονικά αποδειχτεί τον ολέθριο ρόλο που παίζουν όλα “αυτά” στην ψυχολογία μας, αλλά ελεύθερα άτομα είμαστε και υπεύθυνα για τις επιλογές μας, άρα και για τις επιπτώσεις!
Πρέπει να τονιστεί η καθαρά ποιοτική διαφορά του blog από fb κλπ και αυτό φαίνεται καθαρά από τα άρθρα που όλη μας η μπλογκογειτονιά αναρτά κατά καιρούς + τα δρώμενα!

ΑΦιλάκια πάντα γλυκά, υπομονετικά, χαμογελαστά και με κατανόηση!

Anna flo

Πολύ εύστοχο κείμενο. Και ναι η ζωή μας έχει αλλάξει. Αυτό με τα κινητά που όπου βρεθείς και σταθείς κρατούν όλοι ένα στο χέρι και μιλούν ή παίζουν ή αναρτούν φωτογραφίες, με ξεπερνά. Η αληθεια είναι ότι το κινητό το αντιπαθώ και δεν έχω. Επίσης το fb δεν με έχει κατακτήσει και απορώ.
Αλλά Μαρίνα μου σκέφτομαι και τον αντίποδα. Αν αυτοί οι άνθρωποι που δεν έχουν τπτ να πουν, αντί να μιζεριάζουν, αντί να τσακώνονται αν , λέω αν τα social media προσφέρουν σ’αυτούς τους ανθρώπους μια παρηγοριά, μια παρέα που δεν έχουν στη ζωή τους ή γιατί δεν προσπαθούν να τη φτιάξουν ή γιατί δεν φτιάχνεται; Λέω αν τους έχει γλυτώσει από την κατάθλιψη; Τα παιδιά βέβαια που παίζουν με τα κινητά παντού για να αφήνουν ήσυχους τους γονείς και να μην γκρινιάζουν είναι ένα άλλο μέγιστο θέμα.
Όχι δεν παρεξηγείσαι γιατί είναι ένα θέμα που το ζούμε όλοι, το συναντάμε παντού. Κάθε σύνδεση με τα media λέω εγώ, κλέβει στιγμές από τη ζωή μας. Αλλά Μαρίνα μου ενήλικες είμαστε. Λες να μην το κατανοούν;
Τα φιλιά μου

Mylittlestories

Μαρίνα μου, καυστικό και επίκαιρο κείμενο.
Σε μια εποχή που τρέχει και όλοι τρέχουμε να την προλάβουμε καταιδρωμένοι, η επαφή έχει χαθεί, το μυαλό σκοντάφτει σε αντικρουόμενα μυνήματα μη μπορώντας να τα επεξεργαστεί.
Μαθαίνουμε την μασημένη τροφή, χάνοντας την ουσία: του φλερτ, του έρωτα, της ενημέρωσης, της μάθησης. Τα social, μέσα που εξελίχθηκαν σε κάτι παραπάνω από μέσα επικοινωνίας, έχουν φτάσει να ορίζουν τις ζωές μας, να κατευθύνουν συνειδήσεις και να εξωθούν αβοήθητους ή φανατικούς σε ακραίες πράξεις, να βιάζουν το μυαλό και τα μάτια, να έχει βήμα ο κάθε πικραμένος.
Και πάλι καλά που ορισμένοι από μας σκεφτόμαστε και φιλτράρουμε όπως χρειάζεται τις διάφορες σειρήνες των social media.
Φιλιά πολλά, keep bloging, έχει διαφορά.

Ασφαλώς το θέμα το έθιξες έχει μια πολύπλευρη αντιμετώπιση αλλά και κριτική. Το σίγουρο είναι ότι οι ζωές μας έχουν αλλάξει, τα social αποτελούν πια μέρος της, εμένα μου αρέσει να λέω ότι έχει υποκαταστήσει το καφενείο, όπου ο καθένας κατά το παρελθόν έβγαζε τα εσώψυχα του. Ανακοίνωνε τις λύπες και χαρές του, έκρινε τους πάντες και παθιαζόταν με αυτά που τον συγκινούσαν, ενίοτε πλακωνόταν κιόλας. Βέβαια, τις εικόνες ανθρώπων, νέων ανθρώπων, που δεν μπορούν να αφήσουν τα μάτια τους από την οθόνη του κινητού, την βλέπω κι εγώ, με προβληματίζει και αναρωτιέμαι πια θα είναι η κοινωνία του μέλλοντος.
Την Καλημέρα μου Μαρίνα και χάρηκα για την πρωινή κουβέντα!

Mia Petra

Η ανάρτηση επίσης θα μπορούσε να είχε τίτλο “η αβάσταχτη ελαφρότητα τού είναι”, που απορώ με την άλλη, όχι που πήρε αυτό το βιβλίο για να φωτογραφηθεί, αλλά που το διέθετε.. Και όχι, δεν βρήκα τίποτα υπερβολικό στην ανάρτηση, όσα στιγμιότυπα γράφεις εδώ ως παραδείγματα, τα έχω δει “λανσαρισμένα” από διάφορους, άρα η ζωή τους στην οθόνη υπάρχει. Η αληθινή -τους- ζωή, αναζητείται, κουκλοβαφτιστηρόνιμου! Καλημερούδια και φιλιά!

Τζοάννα

Καλημέρα Μαρίνα
Τι ωραία που γράφεις. Μας χαρίζεις όμορφες στιγμές γέλιου. Πολύ σημαντικό, να μπορούμε να βλέπουμε το αστείο σε ένα θέμα που γεννά προβληματισμό: ποια η σχέση της ζωής με τα social media.
Μάλιστα, “ο ουρανός και το φεγγάρι συναντιούνται κάθε βράδυ Αυτοί αμφιβάλλω”. Αυτά έχει ο έρωτας στο διαδίκτυο. Πώς να συναντηθούν τα ερωτευμενάκια όταν περνούν τα βράδια μπροστά σε μια κάμερα, ο καθένας στον χώρο του. “Put the fork down slowly” κοίτα που ούτε στο σπίτι μας δεν είμαστε ασφαλείς. Μας καταδιώκει μια κάμερα, ένα κινητό, ό,τι υπάρχει που μου διαφεύγει. Και τα φιλιά πάθους και αγάπης, αρκεί να είναι εντός κάμερας, αλλιώς ποιος ο λόγος.
Από εμάς εξαρτάται, όντως, πώς χρησιμοποιούμε τα social media. Πόσο εύκολο είναι άραγε να αποφεύγουμε παγίδες όταν η επιθυμία να είμαστε μέσα στα πράγματα, σαν τους άλλους, είναι μεγάλη; Να προσθέσω ένα ερώτημα στο όμορφα γραμμένο κείμενό σου.

Natassa's blog tips

Ωραία ιστορία την ευχαριστήθηκα

18
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x