Uncategorized

Γιατί η καρδούλα είναι μαύρη;

Γιατί η καρδούλα βγαίνει μαύρη
Βαδίζοντας στου blogging
τα διαδικτυακά μονοπάτια
διάβαζα σκέψεις, απόψεις και γινάτια.

Άκουσα τι ψιθύρισαν οι ψυχές,
των bloggers που κρύβονταν πίσω απ’ τις σελίδες.
Και από επισκέψεις και σχόλια πολλά
σιγά σιγά χτιστήκανε φιλίες.
Οι υποχρεώσεις όλων μας πολλές,
μα κάπου κάπου περνάμε και μιλάμε
κι είναι σαν κάπου έξω να βρισκόμαστε
και τους φίλους καφεδάκι να κερνάμε.
Μια μέρα που τριγυρνούσα στης wordpress τα δρομάκια
κι άφηνα σχόλια σε φίλους που εκτιμώ
πάτησα σύμβολα να βγει μια καρδούλα,
μα βγήκε μαύρη αντί για κόκκινη κι έμεινα να απορώ.
Ποιος έκλεψε το χρώμα απ’ τη καρδιά;
Γιατί από κόκκινη να βγαίνει έτσι μαύρη;
Φταίει ο κώδικας που έχει η πλατφόρμα αυτή;
Ή μήπως ο κόσμος κάτι δεν έχει καταλάβει;
Γιατί βλέπεις, το ίντερνετ ένας κόσμος είναι κι αυτός
στις γειτονιές του κατοικούν πολλές ψυχές
και με τα τόσα που συμβαίνουνε τριγύρω,
φαίνεται μαύρισαν κι οι διαδικτυακές καρδιές.
Είμαι σίγουρη πως η πραγματικότητα είναι άλλη,
κι όπως προείπα «φταίει» ο κώδικας αυτός
μα κάτσε σκέψου: η αλήθεια δε σημαίνει
πως ήταν λάθος ο παραπάνω συμβολισμός.
Οπότε και στην online και στη πραγματική σου τη ζωή
προσπάθησε κανένα να μη κρίνεις
ο κόσμος έχει προβλήματα πολλά
μάθε αγάπη και χαμόγελα να δίνεις!
Δυο στίχους σκάρωσα κι ήθελα να μοιραστώ
γιατί με σάστισε η μαύρη η καρδούλα
κι έτσι περνώντας είπα να τους αφήσω εδώ,
να μη γεμίζω του μυαλού μου τα μπαούλα.
Σήμερα, όπου κι αν σχολιάσεις,
άσε και μια καρδιά κόκκινη, μικρή,
κι αν σε ρωτήσουν γιατί το κάνεις;
πες τους πως ήρθε η ώρα να ερωτευτούμε τη ζωή!
 
Οι Τετάρτες έχουν κάτι ποιητικό. Τι, όχι;!

Until Next Time…

Μαρίνα ♥

ΥΓ: Είχα την αίσθηση, πως όταν πατούσα αυτόματα τη καρδούλα έβγαινε κόκκινη. Όταν είδα πως βγαίνει μαύρη, γεννήθηκαν αυτοί οι στίχοι πολύ αυθόρμητα.


Αν σου άρεσε η ανάρτηση μου θα χαρώ να τη μοιραστείς μέσα από τα κουμπιά κοινοποίησης στα social media, στα οποία μπορείς και να με βρεις: στο facebook, στο instagram και στο twitter.

About Author

Είμαι η Μαρίνα, με λες και blogaholic και μέσα από αυτό το blog, μοιράζομαι τις σκέψεις μου, πράγματα που με αφορούν και στιγμές από την ζωή μου!

(24) Comments

  1. Δεν μπορώ να πω οτι καταλαβαίνω την ποίηση, θα ήταν υποκρισία να έπαιρνα θέση και να σου έλεγα αν μου άρεσε ή οχι το ποίημα σου. Θα σου πω ομως οτι ένας στίχος «Ποιος έκλεψε το χρώμα απ’ τη καρδιά;» και στο τέλος «Σήμερα, όπου κι αν σχολιάσεις, άσε και μια καρδιά κόκκινη, μικρή, κι αν σε ρωτήσουν γιατί το κάνεις; πες τους πως ήρθε η ώρα να ερωτευτούμε τη ζωή!» … καπως χαράχτηκε μέσα μου.

    1. Βάσια μου, για να είμαι ειλικρινής, εξέφρασα τις σκέψεις πιο ποιητικά. Ποίημα με την αυστηρή του μορφή δεν το λες αυτό που πέτυχα. Ούτε μέτρο κράτησα, ούτε τίποτα.
      Χαίρομαι όμως που οι συγκεκριμένοι στίχοι σε άγγιξαν. Πιστεύω ακράδαντα πως ήρθε η ώρα να ερωτευτούμε τη ζωή, το έχει ο κόσμος ανάγκη!
      Σ΄ευχαριστώ που πέρασες και άφησες τις σκέψεις σου. Καλή συνέχεια στη μέρα σου εύχομαι 🙂

  2. Σε ένα μπλογκ που ερωτεύεσαι τη ζωή δεν θα περίμενα και κάτι λιγότερο! Οίστρος και μόνο γιατί το χρώμα της καρδιάς είναι μαύρο!!!! Εντυπωσιάστηκα για την έμπνευση και το λόγο και το πάω λίγο παραπέρα, η καρδιά η μαύρη που λέει πολλά αν το φιλοσοφήσουμε σε προβλημάτισε Και είναι αξιοθαύμαστο πόσο ευαισθητοποιημένη είσαι για να έχεις αυτήν την έμπνευση.
    Ήθελα να σου αφήσω μια κόκκινη καρδούλα αλλά δεν τη δέχεται και δεν ξέρω γιατί
    Φιλιά πολλά

  3. Giannis Pit says:

    Και ποιητική διάθεση σήμερα….! και μάλιστα με ένα θέμα πρωτότυπο. Έξυπνα διατυπωμένο.
    Να στείλω τους χαιρετισμούς μου με πολλές ευχές.

    1. Να ‘σαι καλά Γιάννη. Ευχαριστώ για τους χαιρετισμούς, ανταποδίδω και στέλνω ευχές για ένα όμορφο απόγευμα! 🙂

  4. Μαύρισαν οι ψυχές μας και αυτό μεταδώθηκε στις καρδούλες μάλλον. Ένα πικρό χαμόγελο βγήκε στους στίχους: Οπότε και στην online και στη πραγματική σου τη ζωή/ προσπάθησε κανένα να μη κρίνεις/ ο κόσμος έχει προβλήματα πολλά/ μάθε αγάπη και χαμόγελα να δίνεις! Σκέφτηκα πως ουσιαστικά είμαστε όλοι έτοιμοι πίσω από ένα πληκτρολόγιο, αλλά και στην πραγματική ζωή μας, με ένα δάχτυλο σηκωμένο και δείχνουμε ότιδήποτε δεν κατανοούμε γιατί δεν χωράει στο δικό μας μικρό μυαλό. Μακάρι αυτοί οι στίχοι να γίνουν πραγματικότητα. Ο κόσμος θα γινόταν ένα καλύτερο μέρος.
    Καλό σου βράδυ και αφήνω μια υποτίθεται κόκκινη καρδούλα. <3
    Αν βγει μαύρη ευθύνη δε φέρω 😛

  5. Τι όμορφο Μαρινάκι!
    Ότι και να γίνει η καρδιά θα είναι κόκκινη! 😛
    ΑΦιλάκια πάντα καρδιάς! <3 <3 <3

  6. διονύσης μάνεσης says:

    Πολύ θα ήθελα να είχα την άνεση να σου απαντήσω έμμετρα και χαριτωμένα, με ανάλογο με το δικό σου τρόπο, αλλά.. Αρκούμαι να σου στείλω μία καρδιά, να της βάλεις το χρώμα που θέλεις 🙂

    1. Ευχαριστώ πολύ για τη καρδιά, μακάρι να έχουμε όλοι τη θέληση, να χρωματίζουμε τις καρδιές και τις στιγμές με χρώματα και διαθέσεις που μας ταιριάζουν!
      Καλό ξημέρωμα 🙂

  7. τελικά τούτα τα αυθόρμητα είναι και τα καλύτερα
    ότι κι αν αφορά τούτο , δουλειές,σκέψεις,ταξίδια,βόλτες,κείμενα,αναρτήσεις
    ας είναι καλά η καρδούλα λοιπόν που άλλαξε χρώμα και μας έδωσες τούτα εδω τα όμορφα λόγια
    με συγκίνησαν , μου άρεσαν πάρα πολλά όλα όσα γράφεις και με το τρόπο που τα γράφεις
    και φυσικά μου άρεσε πολλά που έκλεισες με το τίτλο του μπλογκ σου

    1. Να ‘σαι καλά Δελφινάκι. Χαίρομαι που σου άρεσε.
      Καλό ξημέρωμα να έχουμε! 🙂

  8. Τι να σου πω τώρα;;; με έστειλες!! Όλο αυτό από μια μαύρη καρδούλα;;;;
    Είχες οίστρο φίλη μου

  9. <3

  10. Εγώ πάλι προσπάθησα να αντιγράψω κόκκινη καρδούλα
    και στην επικόλληση δεν βλέπω τίποτα 🙁
    Λες να εμφανιστεί έτσι από το πουθενά;
    Πάντως το ποίημα μεγάλη έμπνευση!
    Είσαι θεάρα κουκλοβαφτιστηρόνιμου! 🙂
    Φιλιά και καλημέρες! Πάρε λουλουδάκι ✿

  11. Πού να το ήξερε η καρδούλα πως θα έδινε τέτοια έμπνευση;! Τι υπέροχη έμπνευση, Μαρινάκι μου; Μέσα σ’ αυτούς τους στίχους, κλείνεις την ομορφιά των σχέσεων στo blogging, χωρίς αυτές τις παρωπίδες που σου υπαγορεύουν πως οι ανθρώπινες σχέσεις πυροδοτούνται υπό συγκεκριμένες συνθήκες, και δίνεις και γενικότερη προέκταση και σαφώς προτροπή για τ’ αυτονόητο (που πολλά πράγματα μόνο αυτονόητα δεν είναι, δυστυχώς!).

  12. ❤️

  13. Κι εμένα μού άρεσε που εμπνεύστηκες από κάτι που –ίσως– πολλοί δεν παρατηρούν καν κι έπλεξες την έμπνευση τούτη με τ’ όνομα του ιστολογίου σου και τις αποχρώσεις των συναναστροφών της «γειτονιάς» μας!
    Πολλά φιλιά, μια αγκαλιά και … ❤

    1. Να ‘σαι καλά Αναστασία μου. Αυτές οι αποχρώσεις των συναναστροφών της «γειτονιάς» (πόσο ωραία το έθεσες) είναι άξιες αναφοράς σε σκέψεις και εκφράσεις, γιατί είναι αυτές που μας διαφοροποιούν από κάθε άλλο social media.
      Ανταποδίδω τα φιλιά, την αγκαλιά και τη καρδούλα και στέλνω ευχές για καλό Σ-κ <3

  14. ♥♥♥

  15. Ίσαμε εδώ καλά είναι;
    Δεν πάω πιο πίσω! Θα σου ζητήσω ένσημα αλλιώς! ☺☻

    1. Μια χαρά είναι! Και που έφτασες εδώ, σ’ ευχαριστώ πολύ. Να ξέρεις όμως ότι εγώ δε παρεξηγώ.
      Πόσο μάλλον το Αριστάκι.
      <3

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: