Marina Tsardakli 
Βαδίζουμε στη Μεγάλη Εβδομάδα.
Την εβδομάδα των Παθών, με την οποία η ψυχή μας μπορεί να ταυτιστεί και κυριολεκτικά και μεταφορικά. Αφού ο καθένας μας, σηκώνει τον δικό του σταυρό. Ανεβαίνει τον δικό του Γολγοθά. Αναμένοντας την λύτρωση, την ελπίδα, την Ανάσταση.
Μια εβδομάδα διαφορετική, μελαγχολική, που δεν ακούω μουσική και δεν βλέπω τηλεόραση. Προτιμώ ύμνους, προσευχή και θεάματα, που γαληνεύουν την ψυχή και τον νου!
Όχι, για να νιώσω καλή Χριστιανή, σε καμιά περίπτωση. Αλλά, γιατί θέλω αυτή την εβδομάδα, να αφιερώσω χρόνο στην ψυχή μου. Να νιώσω τον πόνο των Παθών, αλλά και την χαρά και ελπίδα της Ανάσταση. Στην ουσία και όχι στους τύπους.
Η Μεγάλη Εβδομάδα, κουβαλά σημαντικές λέξεις: Όπως θυσία, ταπείνωση, νηστεία, μετάνοια, ανάσταση. Και όμως είναι λέξεις, που στις μέρες μας, δεν ξέρω κατά πόσο είναι εύκολα αποδεκτές! Όχι τόσο, για την θρησκευτική σημασία τους. Αλλά γιατί στην εποχή του εγωισμού, δεν ξέρω αν υπάρχει χώρος για θυσία, ταπείνωση και μετάνοια. Όπως, σε μια εποχή που η “ευκολία” είναι must, δεν ξέρω αν χωράει η νηστεία. Και πώς θα έρθει η Ανάσταση;
Η αναγέννηση της φύσης, η ανάσταση της ψυχής!
Σε αυτή την περίεργη άνοιξη -και καιρικά και ψυχολογικά- που παρ’ όλα αυτά, επιμένει να θέλει να ανθίσει…
Ας μην ξεχνάμε να απολαμβάνουμε τα χρώματα, τις μυρωδιές και φυσικά την γενικότερη αύρα της. Σε πόσα πράγματα πια, το χρώμα έχει χαθεί!
Ας γίνει όμως η φύση – η έμπνευσή μας! Γιατί και εκείνη δεν μένει στατική. Μαραίνεται – πέφτει και αναδιοργανώνεται και ύστερα ανθίζει. Η φύση δεν κάνει τίποτα τυχαία.
Οδεύοντας στην Κορύφωση των Παθών
Φέρνω στο μυαλό μου, όσους λείπουν. Όσους θα θυμηθώ την Μεγάλη Παρασκευή στο πρόσφορο, για να διαβαστούν τα ονόματά τους στον επιτάφιο. Με όσους θα ζούσαμε στιγμές ή θα ανταλλάσαμε ευχές. Όσους θα περάσω να τους αφήσω ένα κόκκινο αυγό και ένα κεράκι. Ύλη – ασήμαντη βέβαια γι’ αυτούς. Μα η ψυχή δεν χάνεται και θέλω να πιστεύω πως χαίρονται.
Άραγε ζουν εκεί την δική τους άνοιξη; Κάνουν το δικό τους Πάσχα, όλοι μαζί, εκεί ψηλά;
Λίγες τελευταίες σκέψεις
Η υψηλότερη μορφή της Άνοιξης που ξέρω: μια ελληνική Μεγάλη Εβδομάδα
Ευχή μου από καρδιά, αυτές τις Άγιες Μέρες, οι μόνες συγκρούσεις που έχουν οι ζωές μας, να είναι αυτές των πασχαλινών αυγών. Να περάσετε καλά, να χαρείτε με τα αγαπημένα σας πρόσωπα και να φτιάξετε όμορφες αναμνήσεις.
Είθε το φως της Ανάστασης του Χριστού, να φωτίσει τις ψυχές και τις μέρες μας και να μας χαρίσει υγεία, ειρήνη και εσωτερική γαλήνη.
Από καρδιάς:
Until Next Time…
Μαρίνα
♥
Η ανάρτηση συμμετέχει φυσικά, στο εαρινό δρώμενο της Αριστέας μας, με τίτλο Ξυπνήματα!✿
Για τα πνευματικά δικαιώματα, της ανάρτησης μπορείτε να μάθετε περισσότερα εδώ!
Aν σας άρεσε η ανάρτηση μου, κάντε ένα μοίρασμα, μέσα από τα κουμπιά κοινοποίησης (κάτω από το άρθρο) στα social media!
Στα οποία παρεμπιπτόντως μπορείτε να με βρείτε εδώ: facebook, instagram, twitter, newsletter
Discover more from Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Καλησπέρα Μαρίνα μου,
διαπιστώνω με χαρά, ότι συναντιόμαστε σε πολλές στιγμές τις μέρες της Μεγάλης Βδομάδας. Χωρίς βέβαια εγώ να μπορώ να αγγίξω όλην αυτήν την υπέροχη εσωτερικότητα, που βγάζεις. Εξομολογούμενος θα πω ότι με τη νηστεία δεν τα καταφέρνω καλά, την κάνω μερική. Όμως νιώθω απόλυτα όλα αυτά, που αναφέρεις.
Πάντα από παιδί ακολουθούσα την ατμόσφαιρα των ημερών. Μάλιστα στα εφηβικά μου νιάτα, έψελνα το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης, στο στολισμό του επιταφίου, τα εγκώμια στην εκκλησία της ενορίας μας. Όμορφες μέρες.
Τα δικά σου πατήματα, τα ακολουθεί η μεγάλη μας κόρη, όπως ακριβώς τα περιγράφεις και ζεις.
Τη Μεγάλη Παρασκευή ναι, είναι η δική τους ώρα, όσων έχουν φύγει. Αυτό το τηρώ με ευλάβεια κάθε χρόνο.
Αχ βάζεις ένα ερώτημα για “εκείνους’. Δεν θέλω να το απαντήσω τώρα, είναι ένα θέμα που με ταλανίζει πάρα μα πάρα πολύ, είτε ως φόβος, είτε ως βίωμα, είτε ως συναίσθημα. Και αντιπαλεύει μέσα μου βασανιστικά.
Ο ορθολογισμός του “τίποτα”, το θυμικό του “κάτι άλλου”. Είναι μια διαρκής διαπάλη, καλή μου φίλη. Να… βλέπεις, σου άνοιξα την καρδιά μου τώρα.
Σε ευχαριστούμε για τις ευχές σου, τις σκέψεις σου. Στέλνω και τις δικές μου για όλη σου την οικογένεια. Καλή Ανάσταση.
Γιάννη μου καλημέρα,
Η νηστεία είναι ένα ζήτημα πολύ προσωπικό για τον καθένα και θέλει διάκριση. Είναι καλό να την προσπαθούμε, ο καθένας στο μέτρο που μπορεί και θέλει!
Γιατί ναι μεν το να αγαπάμε τον διπλανό μας και να μην “τρώμε τις σάρκες του” είναι απόλυτα σημαντικό, έχει όμως και η νηστεία της τροφής, την σημασία της!
Τι όμορφα ήταν φέτος και την Μ. Πέμπτη και την Μ. Παρασκευή και σου γράφω τώρα μετά τον αναστάσιμο εσπερινό, που ήταν απλά υπέροχος.
Όσο για τον θάνατο, ταπεινή μου γνώμη, δεν χωράει στην έννοια του, ο ορθολογισμός. Είτε παραφυσικά το δεις, είτε υπερφυσικά, κάτι υπάρχει μετά. Ο καθένας αυτό το “κάτι” το μεταφράζει κατά την πίστη του.
Καλή Ανάσταση, με κάθε καλό Γιάννη μου, για εσένα και την όμορφη οικογένεια σου.
Και του χρόνου, με μέρες καλύτερες!
Ταιριαστά και όμορφα πορεύεσαι τη Μ Εβδομάδα. Η πνευματικότητα βοηθά τη ψυχή. Και τη γαληνεύει η Ανάσταση κάθε ελπίδας που πιστεύουμε ότι έχει χαθεί.
Την εποχή του ατομισμού, του εγωισμού δύσκολα να παραδεχθούμε ότι υπάρχει η συγνώμη, η θυσία, η ταπείνωση. Αλλά ο καθένας είναι αυτό που πράττει. Και καθορίζεται από τις πράξεις του.
Εύχομαι η Ανάσταση του Κυρίου να φέρει αληθινό φως στη ζωή σου, φως στον κόσμο που το σκοτάδι το έχει διώξει
Να περάσεις καλά
Φιλιά πολλά
Πολύ βοηθάει στην γαλήνη της ψυχής Άννα μου, η πνευματικότητα. Και γι’ αυτό, είναι καλό να την καλλιεργούμε πάντα και όχι μόνο τις Άγιες Μέρες.
Αμήν στην ευχή σου, για όλους μας.
Καλή Ανάσταση, με υγεία και κάλο για εσένα και την οικογένεια σου.
Καλό Πάσχα. Πολλά φιλιά.
Μαρίνα, σου εύχομαι οι μέρες αυτές να χαρίσουν στην ψυχή σου ειρήνη και η Ανάσταση του Κυρίου, αγάπη σε όλον τον κόσμο. Είναι δύσκολες οι μέρες που βιώνουμε και το πλησίασμα στο Θείο, μια ανάγκη για τον τόσο μικρό άνθρωπο.
Την Καλημέρα μου!
Να είσαι καλά Βασίλη. Καλή Ανάσταση, με υγεία, ειρήνη και κάθε καλό για σένα και την οικογένεια σου.
Καλό Πάσχα. Και του χρόνου!
Kαλημέρα Μαρίνα μου.
Υπέροχη η ανάρτησή σου, ξεχειλίζει ευλάβεια.
Καλή Ανάσταση & Καλό Πάσχα.
Σε φιλώ και σου στέλνω μια αγκαλιά.
Καλημέρα Κική μου,
Καλή ανάσταση και καλό Πάσχα, με υγεία, ειρήνη και κάθε ευλογία.
Να περάσετε όμορφα. Πολλά φιλιά. Και του χρόνου!
Εύχομαι όλα τα σημαντικά και όμορφα που αναφέρεις στο κείμενό σου, να γίνουν πραγματικότητα στη ζωή σου Μαρίνα μου. Και όσοι συμμερίζονται τις ευχές σου να αφιερώσουν λίγα έστω λεπτά τη μέρα για να βρουν το αγνό παιδάκι που άφησαν πίσω, στα παιδικά τους πασχαλινά “ξυπνήματα”.
Καλή Ανάσταση με υγεία, ομορφιά και αγάπη για σένα και την οικογένειά σου!!
Πολλά φιλιά!!
Σε ευχαριστώ πολύ Μαρία μου.
Καλή Ανάσταση, με υγεία, ειρήνη και μέρες καλύτερες για όλους μας.
Πολλά φιλιά. Και του χρόνου!
Μακάρι, Μαρίνα μου, να μπορούσαμε να απομονωθούμε και να ζήσουμε τα θεια πάθη!Δύσκολο όμως μέσα στις πόλεις!
Σου εύχομαι καλή Ανάσταση ε υγεία και ευλογία στο σπιτικό σου!
Πολλά φιλιά!
Ρένα μου, καλή Ανάσταση. Με υγεία, ειρήνη και κάθε ευλογία και σε εσάς.
Και του χρόνου. Καλό Πάσχα!
Καλησπέρα Μαρίνα!
Καλό Πάσχα σου εύχομαι με υγεία. Ψυχική και σωματική.
Καλή Ανάσταση Μαρία! Με υγεία, ειρήνη και κάθε καλό!
Και του χρόνου! Καλό Πάσχα!
Μαρίνα μου με ευχαριστούν και με συγκινούν οι σκέψεις σου! Εύστοχα οδηγείς το μυαλό στην ταπεινότητα, στη μεγαλύτερη αρετή της Μ. Εβδομάδας. Όχι σαν χρέος καλού Χριστιανού, όπως αναφέρεις, αλλά για μια εσωτερική αναζήτηση για το νόημα της θυσίας. Εκεί κρύβεται η αγάπη για τον άνθρωπο. Όσο για τους εκλιπόντες την ίδια γνώμη έχω με σένα. Απ’ την Ανάσταση εκπορεύεται η ελπίδα και ανοίγει τις πύλες της αιωνιότητας, γιατί η ψυχή δεν χάνεται.
Μαρίνα μου να είσαι καλά! Με τέτοιες σκέψεις η κάθε μέρα σου να είναι μια Λαμπρή!
Καλή Ανάσταση με υγεία και αγάπη!
Να είσαι καλά και εσύ Αννίκα μου, σε ευχαριστώ για τα λόγια σου και τις ευχές σου.
Καλή Ανάσταση, με υγεία, ειρήνη και κάθε καλό.
Και του χρόνου. Καλό Πάσχα!
Ζήσε αυτές τις ημέρες, όπως νιώθεις κι επιθυμείς!
Εγώ εύχομαι υγεία για εσένα και την οικογένειά σου,
και την ευχή για παγκόσμια ειρήνη (μάλλον μάταιη ευχή..)
Στέλνω λαμπάδα κι αυγό στο γλυκοκουκλοβαφτιστηρόνιμου!
Αυτά τα συναισθήματα τα όμορφα όπως τα περιγράφεις Μαρινάκι μου γλυκό, έχουμε ανάγκη να νιώσουμε οι άνθρωποι. Η εσωτερικότητα στην πίστη, η γαλήνη η αγάπη και συγχώρεση είναι από τα πιο όμορφα συναισθήματα καλό μου.
Τι όμορφα που τα περιγράφεις και τα νιώθεις! Πιστεύω και εγώ πως όσοι φεύγουν από κοντά ,μας δεν χάνεται η ψυχή τους και σαν αστεράκια μας προσέχουν από εκεί ψηλά.
Καλό Πάσχα και καλή Ανάσταση στη οικογένεια σου και στις καρδιές του κόσμου με αγάπη και ειρήνη παντού! φιλιαααα!
Το ξέρεις ότι είσαι μοναχικός λύκος, ε; Δεν ξέρω άλλους στην ηλικία σου που να το ζουν έτσι όλο αυτό το τελετουργικό και τη βδομάδα προ της Ανάστασης! Συγκινήθηκα από ότι την εσωτερικότητα και την ταπείνωση που εισέπραξα!
Φιλάκια πολλά, αγαπάκι μου !
♥