Marina Tsardakli 
Η ζωή, δεν περιμένει!
Πόσες φορές δεν μας έχει παρασύρει ο κυκεώνας της καθημερινότητας; Με υποχρεώσεις, αγωνίες, αναμονές, περιμένοντας να κάνουμε όσα θέλουμε αργότερα. Η “κατάλληλη στιγμή” που περιμένουμε όμως, δεν ξέρουμε αν θα έρθει ποτέ ή πώς θα μοιάζει.
Ωστόσο, η ομορφιά της ζωής, δεν έχει ώρα, ούτε εποχή. Σε περιμένει στωικά να την ανακαλύψεις. Και ευλαβικά, να απολαύσεις τη μαγεία της!
Αυτά ενέπνευσαν την συμμετοχή μου και με φόντο καλοκαιρινό, τις απέδωσα! Συγχαρητήρια σε όλους τους συμμετέχοντες του διαδικτυακού δρώμενου 200 λέξεις για τις υπέροχες συμμετοχές τους και στον Γιάννη μας που πήρε την πρωτιά. Και φυσικά, την εκτίμησή μας στη Μαρία που μας ξεσήκωσε ξανά, τόσο δημιουργικά και μας χάρισε ένα όμορφο δρώμενο.
Χωρίς καθυστέρηση, η συμμετοχή μου!
Στο άνοιγμα της μέρας, μια υπενθύμιση!
Το καλοκαίρι ετοιμάζεται να σαλπάρει.
Να ανοίξει πανιά, να μας ταξιδέψει. Σαν δώρο επιβράβευσης μετά την αντάρα του χειμώνα.
Ο ήλιος, η θάλασσα και οι πιο αργοί ρυθμοί, συνταξιδιώτες πολυφίλιτοι.
Κι εγώ, βαδίζοντας μεταξύ σφύρας και άκμονος, προσμένω την αλμύρα του μελτεμιού, για να βρω χρόνο και χώρο να σταθώ, να ακούσω όσα μέσα μου μένουν σιωπηλά. Όσα σκέπασε η κουβέρτα του χειμώνα και δεν κατάφερε να ξυπνήσει η άνοιξη!
Τα βάρη της καθημερινότητας, τις αγωνίες της ψυχής και κάποιες αλύγιστες ελπίδες! Χωρίς να κυνηγάω χίμαιρες, μα προσπαθώντας να απολαύσω το ταξίδι. Αφού το πηδάλιο των συγκυριών, δεν το τιθάσευσα ποτέ.
Δίπλα στο κύμα, οι προβληματισμοί αποκτούν μια παράξενη ελαφρότητα. Σαν να μπορώ να τους χωρέσω πάνω σε χάρτινα πλεούμενα και να τους αφήσω να φύγουν.
Κι ύστερα έρχονται οι καλοκαιρινές βραδιές, εκεί που το φεγγάρι ψιθυρίζει μυστικά στους παφλασμούς της θάλασσας. Με μια μαγεία ταπεινή, που σε καλεί να αφήσεις όσα δεν λύνονται ή όσα σε πικραίνουν.
Και κάθε πρωί, στο άνοιγμα της μέρας, το φως του καλοκαιριού, αντανακλά στα μύχια της ψυχής, κρατώντας μια υπενθύμιση: Η ζωή δεν σταματά, επειδή έκρυψαν τον ήλιο τα σύννεφα. Ούτε περιμένει, μέχρι να έρθει ξανά η λιακάδα. Συνεχίζει, απλώνοντας το χέρι. Και αλίμονο αν δεν το πιάσεις και σε προσπεράσει…
Λίγες τελευταίες σκέψεις
Η ζωή, λοιπόν, μας απλώνει το χέρι και δεν πρέπει να την αφήνουμε να προσπερνά. Το πηδάλιο των συγκυριών μπορεί να μην μας ανήκει. Αλλά μπορούμε να ζήσουμε τη μαγεία της διαδρομής, να φτιάξουμε τα δικά μας χάρτινα πλεούμενα και να προχωρήσουμε μπροστά.
Αυτό το καλοκαίρι, ευχή μου πραγματικά, στον καθένα από εμάς να βρει τον χρόνο και τον χώρο να ακούσει όσα σιώπησαν μέσα του. Και να βρει το δικό του μελτέμι που θα σκορπίσει τις αγωνίες.
Until Next Time…
Μαρίνα
♥
Για τα πνευματικά δικαιώματα, της ανάρτησης μπορείτε φυσικά να μάθετε περισσότερα εδώ!
Επίσης, αν σας άρεσε η ανάρτηση μου, θα χαρώ, να κάνετε ένα μοίρασμα μέσα από τα κουμπιά κοινοποίησης (κάτω από το άρθρο) στα social media!
Στα οποία παρεμπιπτόντως μπορείτε να με βρείτε εδώ: facebook, instagram, twitter, newsletter
Discover more from Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Μαρίνα μου καλησπέρα σου,
Ναι, ήταν η αγαπημένη μου τελικά συμμετοχή. Με κέρδισε πρώτα και κύρια με την εξαίρετη λογοτεχνική του αύρα. Η χρήση υποδειματικών φράσεων με λέξεις υπέροχες, ποιητικές, λογοτεχνικές το έντυσε σαν δώρο.
Με κέρδισε σαν εικόνα, η θάλασσα, οι παφλασμοί της, το κύμα, το μελτέμι με την αύρα του, οι καλοκαιρινές βραδιές, έστησαν σκηνές με ψηλή αισθητική.
Και έρχεται και το κλείσιμό του. Ένα κλείσιμο ζωής, ελπίδας, θετικής προοπτικής. Έρχεται η λιακάδα να απλώσουμε το χέρι μας.
Ένα μεγάλο μπράβο με την καρδιά μου, Μαρίνα μου.
Να δημιουργούμε και να το ζούμε πάντα. Σε ευχαριστώ και για τα καλά σου λόγια. Καλό Σαββατοκύριακο.
Σε ευχαριστώ Γιάννη μου, για τα καλά σου λόγια. Αμήν, μακάρι να δημιουργούμε και να απολαμβάνουμε και κάθε δημιουργία και κάθε δρώμενο.
Συγχαρητήρια και από εδώ και για τη συμμετοχή και για τη διάκριση σου.
Καλό ξημέρωμα.
Πανέμορφο, καλογραμμένο και αντικατοπτρίζει τις απόψεις μου. Μέσα στις επιλογές μου ήταν η συμμετοχή σου. Συγχαρητήρια Μαρίνα μου
Εύχομαι και εγώ η ευχή σου να πραγματοποιηθεί και να ακούσουμε όσα σιώπησαν μεσα μας
Σε φιλώ
Σε ευχαριστώ Άννα μου! Αμήν. Μακάρι να ακούσουμε όσα σιώπησαν μέσα μας και να ‘χουμε ο καθένας το καλοκαίρι που επιθυμεί.
Πολλά φιλιά. Καλό ξημέρωμα.
Καλώς σε ξαναβρίσκω, Μαρίνα μου!
Την αγάπησα τη συμμετοχή σου απ’ την πρώτη ανάγνωση. Μάλιστα, κοντραρίστηκε με της Αριστέας μέσα μου (για την βαθμολογία), μιας και μοιάζουν πάρα πολύ στον πυρήνα, στη φιλοσοφία και στη συναισθηματική τους ατμόσφαιρα.
Κρατάω απ’ τη συμμετοχή σου την αναγκαιότητα αυτής της ισορροπίας: απ’ τη μια τα βάρη της καθημερινότητας και οι αντάρες, κι απ’ την άλλη η άρνηση να μείνουμε στάσιμοι. Μια υπέροχη υπενθύμιση για το ότι οι δυσκολίες δεν πρέπει να μας γίνονται άγκυρες, καθώς η ζωή θα μας προσπεράσει αν παραμείνουμε εγκλωβισμένοι στη μουντάδα του χειμώνα.
Θερμά συγχαρητήρια για το υπέροχο κείμενο!
Σε φιλώ πολύ!
Χαίρομαι που είσαι και πάλι εδώ Αναστασία μου!
Σε ευχαριστώ για τα γλυκά σου λόγια. Ναι, υπάρχει η ανάγκη αυτής της ισορροπίας καθώς και η ανάγκη να μη χάνεται η ελπίδα, να συνεχίζουμε!
Πολλά φιλιά. Καλό ξημέρωμα!
Μαρινάκι μου η συμμετοχή σου ήταν γεμάτη με πολύ όμορφες λέξεις, εικόνες μέσα σε ένα όμορφο λογοτεχνικό κείμενο με τελείωμα αισιόδοξο!
Αυτό με κέρδισε περισσότερο και γι αυτό ήταν μια από τις επιλογές μου.
Να είσαι καλά μικρή μου και να περνάς όμορφα, με ότι κάνεις! φιλιαααα!
Πολύ, σε ευχαριστώ Σμαραγδένια μου!
Να είσαι και εσύ καλά!
Πολλά φιλιά. Καλό ξημέρωμα!
Αν στο άνοιγμα της μέρας ψάχνεις τα “γιατί” , έχασες το νόημα της ζωής! Λίγους σπόρους ελπίδας χρειάζεσαι, που θα τους ποτίζεις με αγάπη και υπομονή , για να αφήσεις πίσω ότι η κουβέρτα σκέπασε. Κι ύστερα η θάλασσα η πλανεύτρα θα καλύψει όλα τα κενά του χειμώνα.
Όμορφες οι σκέψεις σου Μαρίνα μου! Ελπιδοφόρες!
Σε ευχαριστώ πολύ Αννίκα μου. Στους καιρούς που ζούμε, η ελπίδα είναι πολύτιμη.
Πολλά φιλιά. Καλό ξημέρωμα.
Εγώ επιτρέπετε να ψηφίσω;;;
Εκ των υστέρων νομίζω πως μπορώ να εκφράσω την προτίμησή μου και να σου δώσω το 3άρι μου!
Αισιόδοξο, καλοκαιρινό, ένα ανοιχτό παράθυρο που μπαίνει άπλετο φως.
Ευχαριστώ πολύ Μαρίνα μου.
Τιμή μου Μαρία μου, σε ευχαριστώ.
Και για τα καλά σου λόγια και για το δρώμενο, που πραγματικά μου άρεσε πολύ.
Καλό ξημέρωμα. Με το καλό και στα επόμενα!
Η ζωή μας χαρίστηκε, την αγαπάμε, τη θέλουμε με όλη μας την καρδιά αλλά κάπου τη θεωρούμε δεδομένη. Πολύ σωστή η υπενθύμισή σου Μαρίνα μου πως η ζωή δεν είναι δεδομένη ούτε μας περιμένει να αποφασίσουμε τούτα και εκείνα.
Οι καλοκαιρινές εικόνες που ξεδίπλωσες μπροστά στα μάτια μου μύριζαν αλμύρα. Τόσο όμορφες εικόνες! Πολύ όμορφη η συμμετοχή σου Μαρίνα μου. Εύχομαι να χαρείς το καλοκαίρι τέτοιες στιγμές ξενοιασιάς, στιγμές ξεκούρασης δίπλα στο κύμα,
Να είσαι καλά, Πολλά φιλιά!
Σε ευχαριστώ πολύ Μαρία μου.
Μου αρέσει να υπενθυμίζω και σε εμένα πράγματα. Γιατί καμιά φορά με την καθημερινότητα ξεχνιέμαι και δεν θέλω να χάνω την ουσία και μαγεία της ζωής.
Πολλά φιλιά. Καλό ξημέρωμα!
Αν μας σώσει κάτι, αυτό θα είναι “τα χάρτινα πλεούμενα”..
Πάλι εμείς καλούμαστε να μας δίνουμε δύναμη κάθε φορά
που μας ρίχνει κάτω η ζωή η μπαμπέσα… Πολύ όμορφη η
ποιητική σου ματιά, κουκλοβαφτιστηρόνιμου! Γλυκό φιλί!
Σε ευχαριστώ νονούλι. Τα δύσκολα είναι αναπόφευκτα στη ζωή, αλλά μας δίνουν και πολύτιμα μαθήματα.
Πολλά φιλιά. Καλό ξημέρωμα!
Γουάου! Πήρες την ψήφο εμπιστοσύνης από τη διοργανώτρια, δεν χρειάζεσαι τίποτα άλλο!
Μαρίνα μου, προφανώς και επέλεξα άλλες συμμετοχές όχι γιατί δεν μου άρεσε το κείμενο, αλλά γιατί είδα στις άλλες τρεις που ψήφισα περισσότερα στοιχεία που μου ταίριαξαν. Το κείμενο καλογραμμένο και μπράβο σου!
Χαίρομαι που συναγωνιστήκαμε σε ένα ακόμα δρώμενο!
Φιλάκια πολλά!
♥