Σιωπή

Χρόνος ανάγνωσης: 2 λεπτά

Σιωπή

Σήμερα μοιράζομαι μαζί σας τη δεύτερη συμμετοχή μου, από το 18 Παίζοντας με τις Λέξεις. Αν δεν διαβάσατε τη πρώτη, μπορείτε να τη βρείτε εδώ!

Η έμπευση

Ήθελα πολύ, να συμμετέχω σε κάποιο δρώμενο, με μια διαφορετική γραφή. Η ευκαιρία μου δόθηκε στο Παίζοντας με τις Λέξεις, αν και φαινομενικά οι λέξεις, δεν ευνοούν το στυλ που ήθελα να ακολουθήσω. Τα κατάφερα όμως, να δημιουργήσω την ιστορία μου και χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση, σας χαρίζω τη συμμετοχή μου!

σιωπή - εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή

Η συμμετοχή μου

Δώδεκα η ώρα. Η ώρα που βγαίνουν οι μύθοι σεργιάνι και οι θρύλοι βρίσκουν αναγνώριση.

Ένα στοίχημα τους οδήγησε αυτή τη νύχτα, στο περιβόητο σπίτι του τρόμου!

Το οίκημα, έδειχνε εγκαταλελειμμένο. Αγριόχορτα και παραμέληση, απάρτιζαν τον κήπο. Η κεντρική πόρτα, μισάνοιχτη, βαριά, σαν την διάθεση τους απόψε.

Πολλά ακούγονταν γι’ αυτή την κατοικία. Μα κανείς δεν ήξερε την αλήθεια. Έψαξαν σε διάφορες πηγές, ρώτησαν πολύ κόσμο, μα όλοι ένα τους έλεγαν: το σπίτι κρύβει μυστικά, που δε θέλει να μαρτυρήσει. Μην πάτε εκεί!

Δεν άκουσαν! Πήγαν.

Το σπίτι μέσα, έστεκε ρημαγμένο, λίγο από τον χρόνο και λίγο από τους ανθρώπους που με τα χρόνια το λεηλάτησαν. Στο τραπεζάκι του σαλονιού, όλα έδειχναν όπως τα άφησαν οι άνθρωποι που κατοικούσαν στο σπίτι. Το τηλεκοντρόλ, δίπλα σε ένα φλιτζάνι μισοτελειωμένου καφέ, κάτι αποτσίγαρα στο σταχτοδοχείο και αναπάντητα ερωτηματικά στον αέρα.

Τι τους είχε τρομάξει κι έφυγαν, αφήνοντας πίσω τους, όλο τους το βιός;

Ξαφνικά, στο επάνω πάτωμα ακούστηκαν βήματα, κοντοστάθηκαν, κοίταξαν ο ένας τον άλλον, φώναξαν αν είναι κανείς στο σπίτι. Σιωπή.
Αμέσως μετά πήγαν, στην κρεβατοκάμαρα. Στο φως του φακού, το λευκό σεντόνι του κρεβατιού, είχε γίνει σχεδόν γκρι από τη σκόνη. Στο κομοδίνο, μια στοίβα με περιοδικά, μαρτυρούσε τη τελευταία φορά, που αυτό το σπίτι είχε δει ζωή: Ιούνιος του ’83.
Είναι λίγο περίεργο να βαδίζεις σε ένα σπίτι που κρύβει τη ζωή κάποιου, ενώ δεν είναι εκεί για να τη ζει.

Μια πόρτα έκλεισε, από την άλλη μεριά του σπιτιού. Τρόμαξαν τόσο πολύ. Ρώτησαν αν είναι κανείς στο σπίτι. Φώναξαν δυνατά. Σκέφτηκαν, πως θα ήταν ο αέρας.

Σιωπή.

Πήγαν στο επόμενο δωμάτιο, την κουζίνα. Στα ντουλάπια, κονσέρβες και συσκευασίες που είχαν λήξει. Λίγο πιο κει, βρώμικα πιάτα, γεμάτα από τη φθορά του χρόνου. Μια κατσαρόλα, πάνω στο σβηστό μάτι, να μαρτυρά, πως η κουζίνα, είχε δει καλύτερες μέρες. Σήκωσαν το καπάκι, να δουν τι έχει μέσα, όταν ξαφνικά, άνοιξαν όλα τα ντουλάπια της κουζίνας και έκλεισαν με βία.

Η ατμόσφαιρα, έγινε βαριά. Στην ησυχία της νύχτας, μπορούσες να ακούσεις καθαρά τον ήχο από τα ντουλάπια που έκλειναν και τα ουρλιαχτά του φόβου τους.

Άρχισαν να τρέχουν χωρίς δισταγμό. Παρά τον τρόμο που τους είχε κυριεύσει, άκουγαν στο δωμάτιο του σαλονιού, ψίθυρους, βήματα και χτύπους. Δεν σταμάτησαν. Δεν τους ένοιαζε τίποτα, παρά η σωτηρία τους.

Δεν σταμάτησαν να τρέχουν, για αρκετά μέτρα από το σπίτι. Εκείνη η νύχτα θα τους μείνει αξέχαστη. Όπως και το σπίτι, που δεν μαρτύρησε κανένα μυστικό του, μα ίσως να είπε πολλά!

Ευχαριστώ όλους όσους σταθήκατε στη συμμετοχή μου!

Until Next Time…

Μαρίνα ♥


Αν σας άρεσε η ανάρτηση μου, μπορείτε να τη μοιραστείτε μέσα από τα κουμπιά κοινοποίησης στα social media, στα οποία μπορείτε να με βρείτε εδώ: facebook, instagram, twitter.

Subscribe
Notify of
guest

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

16 Comments
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
Giannis Pit

Μετά το ντοκουμενταρίστικο “Ο κόσμος είναι σαν τον καφέ”, έρχεται η “Σιωπή” σε ένα παντελώς διαφορετικό είδος.
Και αυτή τη φορά βουτάς σε ένα είδος, που αγαπώ και το ξέρεις, αυτό του dark αφηγήματος φαντασίας.
Και το κάνεις με πολύ καλό και αξιοσημείωτο τρόπο Μαρίνα.
Κατ’ αρχήν μπράβο που το διάλεξες ως είδος.
Ο Χώρος σου άψογος. Ένα παλιό σπίτι. Βουτηγμένο στη σιωπή και στο μυστήριο. Με την αγωνία να σέρνεται ολόγυρα με τρόπο ρεαλιστικό.
Και το κλείσιμο να αιωρείται με τα μυστικά του.
Προτείνω κάτι Μαρίνα και πάρτο λίγο σοβαρά ! Συνέχισέ το αυτό το αφήγημα ! κάντο μια μικρή νουβέλα. Τη βάση την έχεις. Πλάσε τους χαρακτήρες σου, δημιούργησε την πλοκή σου. Άσε τη φαντασία σου γόνιμη.
Περιμένω την άποψή σου πάνω σ’ αυτό ναι ;
Καλό απόγευμα κοπέλα μου.

Giannis Pit

Ωωωωωω θαυμάσιο αυτό Μαρίνα μου !
θα ήθελα τα έργα σου αυτά να τα προσέξεις. Με την έννοια να βρεις τρόπο να τα μοιραστείς με ασφάλεια ή να τα εκδόσεις. Θα προτιμούσα το δεύτερο. Βέβαια υπάρχει και η παλτφόρμα URNOVL που τα ανεβάζω και εγώ με νόμιμα δικαιώματα καταχωρημένα και αναγνωρισμένα.
Σε κάθε περίπτωση περιμένω κάποια στιγμή με χαρά να διαβάσω τα έργα σου.
Καλό βράδυ.

Άιναφετς

Μετά τον καφέ που δεν πίνω/νουμε, βάλθηκες να μας τρομάξεις με μια ιστορία τρόμου… θυμάμαι να το έχεις ξανακάνει και παλιά και τελικά καλά κάνεις και δοκιμάζεσαι σε διαφορετικά στιλ γιατί έτσι απολαμβάνουμε και εμείς ενδιαφέροντα κείμενα! 😉
ΑΦιλάκια και μπράβο που έλαβες μέρος με δυο κείμενα… καθόλου σιωπηλά! 🙂

Μαρία Κανελλάκη

Θα συμφωνήσω με τον μετρ του είδους (τον Γιάννη μας) πως η ιστορία σου μπορεί να συνεχιστεί. Έχεις βάλει πολύ δυνατά θεμέλια με την αγωνιώδη περιγραφή αυτού του σπιτιού, Μαρίνα μου. Και άφησες πίσω σου, πολλά ερωτηματικά.
Μπράβο και γι’ αυτή τη συμμετοχή σου, που είναι πολύ ιδιαίτερη και δεν φανταζόμουν καν ότι είναι δική σου. Συγχαρητήρια Μαρίνα μου!

διονύσης μάνεσης

Καλημέρα. (Στο “έχω πάθει και έχω μάθει” συμπληρώνω:) Γράψε αρχικά για σένα, για τη χαρά του να ζωντανεύεις κάτι, αφού το γράψιμο είναι τρόπος σου. Αν αργότερα θα εκτεθεί αυτό, αυτό είναι άλλο θέμα και θα το ζυγίσεις. Πού, σε ποιον, με ποιους όρους, τι έχεις να περιμένεις κλπ.Όμως, η χαρά της δημιουργίας και μόνη, αρχικά, είναι μεγάλη ικανοποίηση.
(Τα λέω αυτά, επίσης, γιατί κι εμένα η ιστορία μου άφησε την εντύπωση ότι μπορεί να έχει συνέχεια, ότι τοποθέτησε μυστήρια με τα οποία μπορείς να “παίξεις”.)

τα φιλιά μου

ΔΕΛΦΙΝΑΚΙ

Mαρίνα μου
πολλά ωραία η ιστορία σου
αν και τούτα τα θρίλερ ,τα φαντάσματα και τούτα τα φοβάμαι πολλά
αλλά μου άρεσε η ιστορία σου
μπράβο σου για την έμπνευση με τις 5 λέξεις

Mia Petra

Λοιπόν μιας και σου αρέσει το μεταφυσικό, πέρα από το να το γράφεις επιτυχώς και να πειραματίζεσαι με το είδος, έχω να σου προτείνω κι έναν μετρ τού είδους, μιας και έχω διαβάσει ήδη δυο βιβλία του, και τώρα εξέδωσε το τρίτο που εννοείται ότι θα αποκτήσω πάραυτα! 🙂 Και μάλιστα είναι Έλληνας, κι ενώ δεν διαβάζω πλέον πολύ ελληνική λογοτεχνία, εκείνον τον θεωρώ κορυφαίο! Κωνσταντίνος Κέλλης. Εγγύηση! 🙂

http://www.biblionet.gr/author/90357/%CE%9A%CF%89%CE%BD%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%82_%CE%9A%CE%AD%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CF%82

maniaspirit

Μου αρέσει εκεί με το καπάκι και τα ντουλάπια !
Δύο συμμετοχές λοιπόν 🙂
Να σαι καλά να γράφεις

maria mytripsonblog

Μαρίνα μου η ιστορία σου μου άρεσε πολύ! Σίγουρα θα μπορούσε να έχει και συνέχεια και μάλιστα πολύ ενδιαφέρουσα!
Πολλά πολλά συγχαρητήρια! Την απόλαυσα πραγματικά!
Σε ευχαριστώ πολύ για όλα!!

16
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x
Αρέσει σε %d bloggers: