Διαδικτυακά δρώμενα

Τι όμορφη στιγμή το Σούρουπο

Τι όμορφη στιγμή το Σούρουπο

«Πόσα ρόδα στο ηλιοβασίλεμα – τι έρωτες Θεέ μου, τι ηδονές τι όνειρα, ας πάμε τώρα να εξαγνιστούμε μες στη λησμονιά» – Τάσος Λειβαδίτης

Ένα από τα ωραιότερα συμπόσια, στην ιστορία των συμποσίων, έλαβε χώρα στις αρχές του φετινού Ιουλίου.

Νικήτρια η Μαρία Κανελλάκη που μας εντυπωσίασε για ακόμα μια φορά με τη συμμετοχή της. Η αλήθεια είναι όμως, ότι ήταν ένα συμπόσιο «αισθαντικό, με την ομορφιά των χρωμάτων και την αύρα του σούρουπου», όπως έγραψα και στο σχόλιο μου! Κάθε συμμετοχή, είχε δικό της χαρακτήρα, κάτι δικό της να πει. Κάθε συμμετέχοντας, αντίκρισε το σούρουπο από μια διαφορετική οπτική.

Ένα μπράβο λοιπόν, σε όλους όσους μοιράστηκαν τις συμμετοχές τους και μας γέμισαν με συναισθήματα κι εικόνες. Και φυσικά, ένα μεγάλο ευχαριστώ στο Αριστάκι, που μας άνοιξε την πόρτα της και αγκάλιασε θερμά τις συμμετοχές μας. Όλες τις συμμετοχές, μπορείτε να τις απολαύσετε εδώ.

Χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση, η συμμετοχή μου:

ουρανός-σούρουπο-ηλιοβασίλεμα

Ίσως ο Θάνατος, είναι ένα Ηλιοβασίλεμα.
Στο Ολοκαύτωμα της Ζωής,
την εξαφάνιση Της,
εκεί που γεμίζει ο Ουρανός των Στιγμών 
πύρινα χρώματα,
να αρχίζει η αιωνιότητα.

Ίσως, επειδή η Μέρα, δεν έχει αστέρια
να στολίζουν τον Ουρανό της,
να δημιούργησε ο Θεός το Ηλιοβασίλεμα
να μην έχει να ζηλέψει τίποτα απ’ τη Νύχτα.

Όπως και να ‘χει – τι όμορφη στιγμή το Σούρουπο.
Εκεί που ο Ήλιος, σταματά το ωράριο Του
και περιμένει το Φεγγάρι για βάρδια.

Εκεί που στην αλλαγή Φρουράς,
ο Ουρανός, ντύνεται με τα πιο ζηλευτά χρώματα
και το Λυκόφως θυμίζει στον Κόσμο
πως υπάρχει ακόμα μαγεία τριγύρω.

Θυμάμαι απ’ τα μικράτα μου,
κάθε που ξυπνούσα
ευχόμουν να χορτάσω ομορφιά.

Από την ανατολή του Ήλιου
μέχρι που την ώρα που
η Νύχτα η πλανεύτρα
σαν μια γοητευτική χορεύτρια,
θα αρχίσει να απλώνει
το μαντήλι της το μαύρο
κάνοντας τσαλίμια
και κόλπα με φωτιά
στων αστεριών το χρώμα.

Και στην μέση, ένα Ηλιοβασίλεμα
το εμβατήριο της Μέρας,
πριν φύγει το Φως κι έρθει το Σκοτάδι,
μια μυστηριακή μελωδία για να 
συνοδεύει τις αγκαλιές των ερωτευμένων.

Μεγαλώνω κι όμως
δεν έχω χορτάσει το ηλιοβασίλεμα.
Γιατί στην ομορφιά του,
αντανακλά το καθαρτήριο της Μέρας.
Η στιγμή εκείνη που
στο φευγιό της Ημέρας,
εγώ θυμάμαι πως ζω – κι αναπνέω ελπίδα.

Εκεί που στην γέννηση της Νύχτας,
αρχίζω και ονειρεύομαι το αύριο.
Κι αν τελικά, έχω δίκιο
κι είναι ο Θάνατος ένα Ηλιοβασίλεμα,
τι ποιητικό εκ μέρους της Μοίρας,
τι ρομαντικό εκ μέρους της Ζωής. 

 

Ευχαριστώ πολύ όλους όσους σταθήκατε στη συμμετοχή μου. Είναι χαρά μου, να στέκομαι ανάμεσα σας, να μοιράζομαι και να εξελίσσομαι!

Until Next Time…

Μαρίνα


Αν θέλετε να γίνετε κομμάτι της παρέας μας και να μην χάσετε όλα τα ωραία που θα έρθουν, γραφτείτε στο newsletter μας!

Επίσης, αν σας άρεσε η ανάρτηση μου, κάντε την καλή σας πράξη για σήμερα και μοιραστείτε την μέσα από τα κουμπιά κοινοποίησης στα social media, στα οποία μπορείτε να με βρείτε εδώ: facebook, instagram, twitter.

About Author

Είμαι η Μαρίνα, με λες και blogaholic και μέσα από αυτό το blog, μοιράζομαι τις σκέψεις μου, πράγματα που με αφορούν και στιγμές από την ζωή μου!

(7) Comments

  1. Όμορφα μας επέστρεψες μετά την καλοκαιρινή σου διακοπή Μαρινάκι μου!
    Ναι, κάθε ηλιοβασίλεμα είναι ένας θάνατος για την μέρα που πέρασε για να μπορούμε έτσι να καλωσορίζουμε φρέσκα την επόμενη που ανατέλει! 😉

    ΑΦιλάκια πάντα γλυκά και χαμογελαστά!

    1. Πολύ μου αρέσει η αισιόδοξη σκέψη σου μαγισσούλα μου, γιατί έτσι αισιόδοξα, πρέπει να αντιμετωπίζουμε τη ζωή.
      Σε φιλώ γλυκά. Καλό απόγευμα 🙂

  2. Giannis Pit says:

    Μαρίνα μου, αγαπημένη μου φίλη.
    Θεωρώ αυτό σου το ποίημα, ίσως ένα από τα καλύτερα και πιο εκφραστικά σου λογοτεχνικά δημιουργήματα.
    Το αγάπησα! Κάθε του στροφή, στίχο, εικόνα και συναίσθημα. Στάθηκα μαζί σου σε αυτό το υπέροχο ηλιόγερμα που περιγράφεις:
    «Η στιγμή εκείνη που
    στο φευγιό της Ημέρας,
    εγώ θυμάμαι πως ζω – κι αναπνέω ελπίδα.»
    Τα πιο ζεστά μου συγχαρητήρια κορίτσι μου. Ειλικρινά χαίρομαι πάρα πολύ που η νιότη σου έβγαλε τέτοια δύναμη και λυρισμό. Και για μια ακόμα φορά επιβεβαιώνομαι για την ποιότητά σου.
    Καλώς όρισες.

    1. Γιάννη μου, πόσο σ’ ευχαριστώ για τα γλυκά σου λόγια.
      Χαίρομαι τόσο πολύ που σου άρεσε!
      Να είσαι πάντα καλά, να χαρίζεις χαμόγελα!
      Σε φιλώ γλυκά. Καλό ξημέρωμα!

  3. Και ποιητική και ρομαντική κι απ’ όλα ήσουν εδώ Μαρίνα μου. Για μένα η ωραιότερη στιγμή σου σε Συμπόσιο! Είχε όλα όσα ήθελα να διαβάσω και κάτι παραπάνω! Πήρες το ηλιοβασίλεμα και φιλοσόφησες αγάπη μου!!!
    Σπλέντιτ!

    Εύχομαι να είσαι καλά και να έχεις περάσει χωρίς προβλήματα το καλοκαιράκι σου!
    Κι ευτυχώς που βρήκα άκρη με την wordpress κι έρχονται πλέον ενημερώσεις στο μέιλ, αλλιώς θα την έχανα τούτη τη συμμετοχή σου! Έχω πλήρη αποχή από το χώρο όλο το καλοκαίρι σχεδόν!

    Φιλάκια πολλά αγαπάκι μου!

    υγ: Δεν μπορεί, δεν μπορεί, θα πετύχουμε κοινή ώρα να τα πούμε και στο όφωνο! ΜΟυ έλειψες! ♥

    1. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον ενθουσιασμό σου, όταν έλαβες τη συμμετοχή.
      Σε ευχαριστώ για όλα: την ευγένεια, τον ενθουσιασμό, την στήριξη!
      Ομολογώ πως και εμένα μου έλειψες!
      Με το καλό και στο επόμενο συμπόσιο! Είμαι περίεργη για τη λέξη και το περιμένω πως και πως!
      Σε φιλώ γλυκά Αριστάκι μου! Καλό ξημέρωμα!

  4. Υπέροχη η συμμετοχή σου Μαρίνα μου και δείχνει πόσο αυτό το Συμπόσιο με τη λέξη Ηλιοβασίλεμα σε άγγιξε βαθιά.
    Μπράβο σου Σε απόλαυσα
    Τα φιλιά μου

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: