Καλοκαιρινές περιπέτειες υγείας: Τι μου δίδαξαν

Όσοι με διαβάζετε χρόνια, ξέρετε πως δεν συμπαθώ το καλοκαίρι. Βέβαια, είναι μάλλον αμοιβαία τα αισθήματα! Αφού, αντί για μπάνια και καλοκαιρινές βραδιές, φέτος μου έφερε πόνο, εξετάσεις και ένα έκτακτο χειρουργείο. Έτσι, γιατί μπορούσε!

Και μιας και σήμερα κλείνω ένα μήνα από το χειρουργείο και όλα πάνε κάπως καλύτερα, είπα να κάνω την επάνοδό μου στο blogging για τη νέα σεζόν. Και φυσικά, να μοιραστώ πολύ σύντομα σκέψεις και συναισθήματα για όσα βίωσα το προηγούμενο διάστημα!

Μια ωραία πρωία λοιπόν, ξυπνάω με δυνατούς πόνους.

Καταλαβαίνω πως κάτι δεν πάει καλά. Και εκεί αρχίζει ένα ταξίδι εξετάσεων, σπασμένων φλεβών, βιοψιών κτλ. Βρίσκουμε το πρόβλημα και μεταξύ πόνου και αγωνίας να τελειώσει όλο αυτό καλοκαιριάτικα, η λύση ήταν μονόδρομος και ήταν χειρουργείο.

Μια πολύ καλή οικογενειακή μας φίλη μου συστήνει τον δικό τους χειρούργο. Κάτι που ήταν θείο δώρο. Γιατί πέρα από εξαιρετικός χειρούργος, ο κύριος Δημήτριος Λάμπρου είναι και ένας εξαιρετικός άνθρωπος. Κέρδισε την εμπιστοσύνη μου από την πρώτη επίσκεψη.

Μου εξήγησε τα πάντα για το χειρουργείο και ύστερα για την περίοδο της ανάρρωσης! Μου έλυσε κάθε απορία, με καθησύχασε και δεν έχασε στιγμή το χαμόγελό του. Γιατί εγώ ήμουν ξεκάθαρα σε mood: Βράζει το κολυβοκάζανο μου!

Για εμένα λοιπόν, σε αυτή τη φάση, που και πονούσα και είχα άγχος, η ηρεμία του γιατρού μου, σε συνδυασμό με την τεράστια εμπειρία του, ήταν πολύ σημαντικά!

Εξίσου εξαιρετικός και ο αναισθησιολόγος κύριος Ταπρατζής Λουκάς. Και σαν γιατρός και σαν άνθρωπος. Και εκείνος πολύ ευχάριστος και πολύ πρόθυμος να ακούσει τους προβληματισμούς μου, να με καθοδηγήσει και να με ηρεμήσει. Ήταν δίπλα μου τόσο κατά τη διάρκεια του χειρουργείου όσο και στο δωμάτιο ανάνηψης.

Η ανθρωποκεντρική προσέγγιση και των δύο γιατρών πραγματικά με έκανε να νιώσω ασφαλής και απόλυτα ευγνώμων. Γιατί μέσα σε όλη αυτή την απρόσμενη δυσκολία, έπεσα στους κατάλληλους ανθρώπους.

Όλο το team του κυρίου Λάμπρου, με άφησε με τις καλύτερες εντυπώσεις. Ήταν όλοι τόσο χαμογελαστοί, ευχάριστοι και περιποιητικοί που ένιωσα ειλικρινά ευγνώμων. Γι’ αυτό, αχρείαστοι να είναι, αλλά σας τους συστήνω ανεπιφύλαχτα!

Δόξα τω Θεώ, όλα πήγαν καλά και τώρα αναρρώνω!

Βέβαια, όλη αυτή η περιπέτεια, είχε και τα δικά της μαθήματα!

Γιατί όλα για κάποιο λόγο συμβαίνουν. Κάτι μας διδάσκει η ζωή. Και τι κάνουμε εμείς σε αυτή την περίπτωση; Σταματάμε, παίρνουμε μια βαθιά ανάσα και ψάχνουμε να βρούμε ποιο ήταν το μάθημα!

Κοιτάζοντας λοιπόν, πίσω σε αυτή την περιπέτεια υγείας, βλέπω πως τελικά μου άφησε αρκετά μαθήματα ζωής.

• • Πόσο σημαντικό είναι να ακούμε το σώμα μας. Κάποιος άλλος ίσως πίστευε πως είναι άγχος, νευρόπονος ή και εγώ δεν ξέρω τι. Εγώ ήξερα πως το σώμα μου δεν μου έχει ξαναδώσει τέτοιο “σήμα” και κάτι δεν πήγαινε καλά. Ευτυχώς το έψαξα και γλίτωσα τα (πολύ) χειρότερα!
  • Πόσο σημαντικό είναι, να “πέσεις” σε καλούς γιατρούς. Ειλικρινά, είναι το πιο σημαντικό σε μια τέτοια περιπέτεια υγείας.
  • Αυτοί που πραγματικά σε νοιάζονται, θα είναι δίπλα σου. Ακόμα και διαδικτυακά, υπήρξαν άνθρωποι που έστειλαν μηνύματα να με ρωτήσουν γιατί δεν έχω γράψει για κάποιο διάστημα! Ή αφού έμαθαν για το χειρουργείο, να με ρωτήσουν πώς αναρρώνω. Πραγματικά ευγνώμων, για την αγάπη που πήρα. Αλλά και γι’ αυτή που δεν πήρα, από άλλους ανθρώπους, γιατί και αυτή μου έδειξε πολλά.
  • Τέλος, πόσο σημαντικό είναι, να προσέχουμε τον εαυτό μας!

Λίγες τελευταίες σκέψεις

Μπορεί το καλοκαίρι μου να μην ήταν όπως ακριβώς το είχα φανταστεί. Ήταν ένα απρόσμενο καλοκαίρι, που όμως, τελικά, είχε τα δικά του μαθήματα.

Και ίσως το σημαντικότερο από όλα ήταν αυτό: να μη θεωρούμε τίποτα δεδομένο. Γιατί η ζωή είναι απρόβλεπτη. Και ίσως γι’ αυτό αξίζει να απολαμβάνουμε λίγο περισσότερο τα απλά, τα καθημερινά! Τις μικρές στιγμές και πάνω απ’ όλα, τους ανθρώπους που έχουμε δίπλα μας.

Μια δύσκολη στιγμή μπορεί να γίνει ένα καμπανάκι. Να μας αφυπνίσει και να μας κάνει να εκτιμήσουμε ξανά όλα εκείνα τα μικρά και καθημερινά που, μέσα στην ταχύτητα της ζωής, συχνά προσπερνάμε.

Ελπίζω οι μέρες του καλοκαιριού που απομένουν να είναι όμορφες και ήρεμες. Και, φυσικά, ευχή μου, να έχουμε ένα πιο γλυκό και ήσυχο φθινόπωρο.

Ένα φθινόπωρο που θα με βρει πιο δυνατή, πιο υγιή και, κυρίως, με πολλή διάθεση να ερωτευτούμε ξανά τη ζωή. Και μαζί της, το φθινόπωρο. 🍂

Until Next Time…

Μαρίνα

♥

Για τα πνευματικά δικαιώματα, της ανάρτησης μπορείτε να μάθετε περισσότερα εδώ!

Aν σας άρεσε η ανάρτηση μου, κάντε την καλή σας πράξη για σήμερα και κάντε ένα μοίρασμα, μέσα από τα κουμπιά κοινοποίησης (κάτω από το άρθρο) στα social media!

Στα οποία παρεμπιπτόντως μπορείτε να με βρείτε εδώ: facebook, instagram, twitter, newsletter