Marina Tsardakli 
Έξω έχει αναμβισβήτητα κρύο, αλλά με προβληματίζει πιο πολύ η παγωνιά στις ψυχές των ανθρώπων.
Με προβληματίζει η υποκρισία. Η έλλειψη ενσυναίσθησης και η χαλαρότητα με την οποία αντιμετωπίζουμε εξελίξεις γύρω μας. Όλα συνοψίζονται σε μια φράση: “Ε και τι να κάνεις, μπορείς να αλλάξεις κάτι;”.
Από τις πολιτικές εξελίξεις στη χώρα, μέχρι την παιδική και εφηβική βία.
Μεταφορικά σαν κοινωνία, ζούμε έναν μόνιμο χειμώνα, με συννεφιά, παγωνιά και κάθε ελπίδα γραμμένη στο χιόνι.
Και είναι σαν να έχουμε ένα τζάκι, έξω να έχει βαρυχειμωνιά και να μην έχουμε ξύλα. Και αντί να πάμε να βρούμε ξύλα, να περιμένουμε να μας έρθουν. Ε spoiler alert, δεν θα έρθουν!
Κι αν δεν σηκωθούμε να τα βρούμε, το τζάκι θα παραμένει σβηστό, όσο κι αν λέμε ότι αγαπάμε και αποζητούμε τη ζεστασιά.
Δεν ξέρω κατά πόσο η κοινωνία μπορεί να συνεχίσει έτσι.
Βασισμένη σε έναν ψευτοπροοδευτισμό και σε μια μόνιμη βιασύνη. Με φουλ εγωισμό, επιδερμικότητα στις σχέσεις και μια διάθεση να μην μας κουράσουμε. Ακόμα και οι ευχές πια, στα social media είναι από AI. Κάτι τόσο ανθρώπινο, απλό και απ’ την καρδιά βγαλμένο.
Μόνιμα χωρισμένοι σε στρατόπεδα γιατί το “διαίρει και βασίλευε” θα είναι πάντα must!
Πρέπει να αλλάξουμε ρότα!
Αλλιώς θα ζούμε μονίμως, αυτή την παγωνιά. Και κυριολεκτικά για το κρύο υπάρχουν λύσεις: ισοθερμικά, μπουφάν, θέρμανση. Χειμώνας είναι, τα έχεις έτοιμα!
Μεταφορικά όμως, οι λύσεις είναι πιο απαιτητικές. Πρέπει να μοχθήσουμε να αλλάξουμε τα κακώς κείμενα που διέπουν την κοινωνία.Αλλιώς απλά θα ελπίζουμε σε κάτι που δεν θα έρθει.
Και η καταστροφική μας πορεία, είναι εμφανής:
- Στην απουσία ουσιαστικών αντιδράσεων!
- Αλλά και στην μόνιμη διάθεση για χαρακτηρισμούς και προσβολές αντί διαλόγου.
- Και φυσικά, σε πολλά ακόμα!
Λίγες τελευταίες σκέψεις
Αυτόν τον χειμώνα, στο νέο μας δρώμενο, θα ήθελα η πρώτη μου συμμετοχή, να είναι ζεστή και cozy.
Μα σε μια χρονιά που οι παγκόσμιες εξελίξεις τρέχουν από την πρώτη μέρα της, με τρομάζουν πολλά:
- Το γεγονός ότι το ΑΙ ήδη έχει κοστίσει στο εξωτερικό χιλιάδες θέσεις εργασίας.
- Η συμφωνία της Mercosur με όσα αυτή αντιπροσωπεύει.
- Τα γεωπολιτικά παιχνίδια στην παγκόσμια σκακιέρα.
- Μα πάνω απ’ όλα ο τρόπος αντίληψης και δράσης (ή μη) στα όσα συμβαίνουν γύρω μας!
Δεν πρέπει να περιμένουμε να χιονίσει για να δούμε άσπρες μέρες.
Η μέρα, όσο πάει και μεγαλώνει. Ας ελπίσουμε πως το ίδιο, θα κάνουν και οι ελπίδες μας…
Και ας κρατάμε τις ψυχές και τις στιγμές μας ζεστές!
Until Next Time…
Μαρίνα
♥
Η ανάρτηση συμμετέχει φυσικά, στο χειμερινό δρώμενο της Αριστέας, από το blog Η ζωή είναι ωραία, με τίτλο Χειμωνιάτικα αποτυπώματα!
Ευχαριστούμε Αριστάκι που μας δίνεις την ευκαιρία, να ξεχειμωνιάσουμε δημιουργικά παρέα!
Για τα πνευματικά δικαιώματα, της ανάρτησης μπορείτε φυσικά να μάθετε περισσότερα εδώ!
Επίσης, αν σας άρεσε η ανάρτηση μου, κάντε την καλή σας πράξη για σήμερα και κάντε ένα μοίρασμα μέσα από τα κουμπιά κοινοποίησης (κάτω από το άρθρο) στα social media!
Στα οποία παρεμπιπτόντως μπορείτε να με βρείτε εδώ: facebook, instagram, twitter, newsletter
Discover more from Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Νομίζω ότι την παγωνιά στην ψυχή την έχουμε συνηθίσει. Περισσότερο την έχουμε αποδεχθεί. Και αν όλα πάνε άσχημα, στη γειτονιά μας κανονίζουμε πού θα πάμε το τριήμερο να δούμε χιόνια.
Όταν βλέπεις νέα παιδιά να χτυπάνε με τόση βία συνομήλικά τους, όταν βλέπεις ανθρώπους να δέρνουν μέχρι θανάτου άλλους, δεν μπορεί να πιστεύεις ότι θα υπάρξει παγωνιά στη ψυχή τους.
Δεν βλέπω φως ήλιου για το μέλλον!
Όσο για το ΑΙ που κοστίζει θέσεις εργασίας, εδώ το έχουμε αναγάγει σε συμβουλάτορα και ψυχολόγο. Σε παρεούλα που λέμε τα μυστικά μας αλλά και ειδήμονα για να μας βρει το ρίσκο αν σκοτώσουμε κάποιον και τι πρέπει να κάνουμε για να μην μας πιάσει η αστυνομία.
Ο κόσμος ξαναμοιράζεται και ο Τραμπ με θράσος διατυμπανίζει ότι πάνω από το διεθνές δίκαιο είναι η ηθική του. Δεν ξέρω, δεν εχω ελπίδες εγώ
Χαίρομαι αν εσύ έχεις και θα κρατηθώ από αυτές, ναι;
Φιλιά πολλά
Θέλω να ελπίζω πως δεν έχουμε συνηθίσει Άννα μου, απλά βαριόμαστε να ασχοληθούμε και με αυτό, όπως και με τόσα άλλα γύρω μας, κρυμμένοι πίσω απ’ το “τρέχω όλη μέρα”.
Η χρήση του ΑΙ σαφώς εγήρει ανησυχία. Τόσο για την βαρύτητα που του δίνουμε όσο και για το πώς διαγράφεται το μέλλον “εξαιτίας” του. Διάβασε τις προηγούμενες μέρες ένα άρθρο, πόσο θα αυξηθούν οι τιμές κινητών επειδή θα έχουν και ΑΙ χαρακτηριστικά.
Οι παγκόσμιες εξελίξεις τρέχουν και αν είμαστε ειλικρινείς ζαλίζουν.
Δεν ξέρω. Τόσες ευχές το ’26 δείχνει πως δεν τις άκουσε…
Συνεχίζω να ελπίζω σε ένα θαύμα…
Φιλιά πολλά και από εμένα. Καλό Σαββατοκύριακο! ✨
Μαρίνα μου, έγραψες για τα περισσότερα από όσα ήθελα να γράψω κι εγώ στη συμμετοχή μου στο δρώμενο! Το ότι συμφωνώ σε όλα είναι, λοιπόν, περιττό! Η αλήθεια είναι ότι δεν μου βγαίνει μέχρι στιγμής κάτι άλλο. Και πώς να βγει; Η πραγματικότητα γύρω μας είναι πολύ σκληρή και η συνέχεια έχει λίγες ελπίδες για φως. Όμως, δεν παύουμε να ελπίζουμε μα όχι μένοντας αδρανείς, γιατί τότε καλά να πάθουμε με ό,τι κι αν συμβαίνει.
Χαίρομαι που το θέμα σου είναι αυτό (κι ας ήταν αυτό που ήθελα να γράψω), γιατί είναι σημαντικό να τα αναδεικνύουμε όλα αυτά στο διαδίκτυο. Είναι ένα μέρος της υποχρέωσής μας σε αυτό τον τρελό κόσμο και το άλλο μέρος είναι η δράση που ταιριάζει στον καθένα, μήπως και καταφέρουμε κάτι να εμποδιστεί ή στην καλύτερη να αλλάξει.
Να είσαι καλά!
Υ.Γ.
Να δω τι γράψω τώρα…:)))
Γλαύκη μου, λυπάμαι που σου πήρα την ιδέα. Αλλά επειδή δεν το ήξερα και δεν το έκανα ηθελημένα, ας το δούμε στην πραγματική του διάσταση:
Τα μεγάλα πνεύματα συναντιόνται χαχαχα
Θεωρώ και εγώ πως η ελεύθερη έκφραση (όσο ακόμα υπάρχει) είναι ένα όπλο νοητό απέναντι στην τρελή μας πραγματικότητα.
Η αλλαγή, όποια και αν είναι αυτή, μόνο από εμάς μπορεί να έρθει…
Να είσαι και εσύ καλά και είμαι σίγουρη ότι θα μας χαρίσεις μια υπέροχη συμμετοχη.
Φιλιά πολλά! Καλό Σαββατοκύριακο ✨
Θεωρώ πως πέρα από όλα όσα σωστότατα γράφεις, αυτό που έχουμε χάσει είναι ο κοινός σκοπός. Όπως περιγράφεις όλοι ζούμε μέσα σε ένα εγωισμό, που τον βαφτίζουμε προοδευτισμό. Δεν υπάρχει κοινός σκοπός πουθενά, στην εκπαίδευση, στην οικογένεια, στην κοινωνία, ούτε καν στην διασκέδαση. Ο καθένας τραβάει όπου θέλει, δεν υπάρχει ροή και βασιλεύει η αταξία.
Μόνο η ένωση θα μας σώσει, απλά φοβάμαι πως η ένωση έρχεται μετά την καταστροφή.
Καλό σαββατοκύριακο Μαρίνα μου!
Πόσο δίκιο έχεις Μαρία μου! Διαχρονικό must το “διαίρει και βασίλευε” μας κρατάει χωρισμένους σε “ομάδες” δίχως κοινό σκοπό. Με αλλοίωση αξιών και αρχών, δίχως να έχουμε από πού να πιαστούμε.
Ας ελπίσουμε να γίνει το θαύμα και η ενότητα να επικρατήσει πριν την καταστροφή.
Φιλιά πολλά! Καλό Σαββατοκύριακο! ✨
Ό,τι είναι να γίνει, ας γίνει να τελειώνουμε. Τι είναι αυτό; Καταστροφή της γης; Καταστροφή του ανθρώπου, ολική καταστροφή;. Δυστυχώς μηδενίζουμε ως ανθρωπότητα γρήγορα-γρήγορα. Δεν υπάρχει κοινός νους Μαρίνα μου. Δεν μπορεί να δει ο άνθρωπος την Μεγάλη απλή εικόνα (όλα τα μεγάλα είναι απλά) ζούμε από τύχη σε έναν πλανήτη με ορίζοντα, νερό και τροφή). Ζούμε από τύχη σε έναν φυσικό φωτεινό παράδεισο που κινείται μέσα στο χάος. Κι εμείς τι κάνουμε; Σπρώχνουμε το κάρο να πέσει πιο γρήγορα στο γκρεμό.
Καλό Σαββατοκύριακο Μαρίνα μου
Σε φιλώ!
Δεν νομίζω ότι θα είναι τόσο απλό. Καμιά φορά οι μέρες περνάνε γρήγορα και άλλες φορές αργά και βασανιστικά, σαν να πρέπει να έχουμε χρόνο να παρατηρήσουμε τον κόσμο που φτιάχνουμε.
Δεν ξέρω τι κάνουμε…
Πάντως αυτό που κάνουμε ωφέλιμο ή σωστό δεν το λες…
Πολλά φιλιά. Καλό Σαββατοκύριακο Μαρία μου! ✨
Taυτίζομαι και συνυπογράφω το σχόλιο της Μαρίας Νικολάου. Και σ’ όλα όσα ολόσωστα σχολιάζεις, κρατάω τον επίλογό σου, Μαρίνα μου:
“Η μέρα όσο πάει και μεγαλώνει”…
Φιλί γλυκό και καλό ξεκίνημα στο νέο μας δρώμενο!
Σε ευχαριστώ Μαρία μου!
Ειλικρινά ας πιανόμαστε από κάθε τι ελπιδοφόρο ή ενθαρρυντικό στις μέρες μας, γιατί θα τρελαθούμε απ’ την τρελή μας πραγματικότητα!
Πολλά φιλιά. Καλό Σαββατοκύριακο! ✨
“Μην περιμένετε να χιονίσει για να δείτε άσπρη μέρα…”
Λοιπόν κάποτε, Μαρίνα μου, αυτό το σύνθημα, κοσμούσε αρκετούς τοίχους της πόλης. Ήταν ένα από αυτά τα τόσο ευρηματικά, που έρχονται να μας ξύσουν πληγές.
Κοιτάξτε, ας μην είμαστε μέσα στη μαυρίλα. Κάντε μια ιστορική αναδρομή και δείτε από πόσες φάσεις πέρασε η ανθρωπότητα.
Ας πούμε κάποτε η Γαλλική επανάσταση ήρθε και αποτίναξε τη σάπια φεουδαρχία, έφερε φως, διαφωτισμό, ριζοσπαστιμό. Όμως μετά ήρθε ο …Ναπολέων με έναν πανευρωπαϊκό πόλεμο. Τα πίσω-μπρος στην ιστορία είναι παντού γιατί παντού όλα είναι μια συνεχής διαπάλη συσχετισμών.
Έχουμε έναν χειμώνα που …δεν είναι χειμώνας. Γιατί, τώρα αυτό το πράγμα, που ζούμε, εν Αθήναις τουλάχιστον, ε δεν είναι χειμώνας. Ένα ξέπλυμα είναι, κάτι μεταξύ φθινοπώρου με πασάλειμα χειμώνα και λίγη δόση άνοιξης.
Οι σκέψεις σου έρχονται να εγκαινιάσουν, Μαρίνα μου, τα χειμωνιάτικα αποτυπώματά μας. Μάς εδωσες το εναυσμα για να ξεκινήσουμε.
Καλή Κυριακή να ευχηθώ, καλή μου φίλη.
Καλησπέρα Γιάννη μου,
Επίτρεψε μου να μην βρίσκω παρηγοριά στις ιστορικές στιγμές του παρελθόντος. Τότε υπήρχαν πράγματα που σήμερα δεν υπάρχουν. Ιδέες, αξίες, ιδανικά. Σήμερα όλα συνοψίζονται στο συμφέρον, την δύναμη και το χρήμα. Και ανά πάσα στιγμή όλα μπορούν να συμβούν γι αυτά.
Στην ανάρτηση μου, ο χειμώνας ήταν μεταφορικός. Ο χειμώνας εδώ στην Αττική είναι προς το παρόν ήπιος, αλλά τα καιρικά παλεύονται. Τα κοινωνικοπολιτικά είναι που μας κρατούν σε αγωνία, για το μέλλον.
Καλό ξημέρωμα! ✨
Σε διάβασα το πρωί, σε διάβασα πάλι τώρα, όπως διάβασα και τα σχόλια των φίλων. Όλοι έχουμε τους ίδιους προβληματισμούς. Δεν πάμε καθόλου καλά, είναι ολοφάνερο αυτό και δεν φταίει η νέα χρονιά, δεν φταίνε τα νούμερα, τι 25, τι 26, φταίει η μη δράση, η απάθεια, οι εγωισμοί, ο ωχαδερφισμός, το ξερό μας το κεφάλι! Αυτές τις πρώτες 10 μέρες της νέας χρονιάς παρακολουθώ βουβά την επικαιρότητα και είναι σαν να ζούμε μέσα σε ένα σίριαλ εντελώς δυστοπικό, ή σε ένα βιβλίο του Όργουελ ή της Άτγουντ. Αλλά δεν είναι κάτι εικονικό που θα κλείσουμε το βιβλίο ή το δέκτη μας και θα λάβει τέλος. Είναι να τρελαίνεσαι, κυρίως με την επικαιρότητα που αφορά τους νέους μας.
Πιστεύω στη δύναμη της ομάδας, πιστεύω στην δύναμη του ενός, στο “εγώ, εγώ μονάχος μου θα σώσω τον κόσμο. Αν χαθεί εγώ θα φταίω” του Καζαντζάκη. Ας κάνουμε όμορφα πράγματα εμείς, ας δίνουμε αγάπη, ας συμπαρασύρουμε κι άλλους με το παράδειγμά μας. Δεν έχω να προτείνω τίποτα πέρα από την αγάπη!
Σε φιλώ, κοριτσάρα μου -σε ευχαριστώ που άνοιξες τόσο δυναμικά το νέο μας δρώμενο!
Τι όμορφο αυτό με τη μέρα που μεγαλώνει… ♥
Φιλάκια πολλά!:
Πραγματικά είναι δυστοπική η πραγματικότητα μας και δεν ξέρω. Πολλές φορές αναρωτιέμαι αν όντως τα ζούμε όλα αυτά.
Μακάρι να υπερισχύσει η αγάπη. Αυτό θα μας κάνει τεράστιο καλό.
Φιλάκια πολλά Αριστάκι μου. Καλό ξημέρωμα ✨
Ευχαριστούμε που μας έδωσες ένα δημιουργικό έναυσμα!
Στοχασμό και ενδοσκόπηση το πρώτο δρώμενο του χειμώνα. Κι έχεις τόσο δίκιο Μαρίνα μου! Σκοτεινός έγινε ο κόσμος μας. Μια χαραμάδα φως που κινδυνεύει από αδιαφορία και παραίτηση. Πόσο εύκολα ακούς-κυρίως από νέους-” έλα μωρέ, εγώ θα σώσω τον κόσμο;” Για τη γενιά αυτή δεν υπάρχουν αξίες και θεσμοί. Τραγική ειρωνεία! Βλέπουν να καταστρέφεται το μέλλον τους, αλλά δεν τους αγγίζει τίποτα. Οι καρδιές τους έχουν μόνιμα χειμώνα. Και πως να μην έχουν όταν δεν υπάρχουν κίνητρα, ηθικά όρια, αξίες να τις ζεστάνει. Η ευθύνη βαραίνει όλους μας!
Μαρίνα μου να είσαι καλά!
Δυστυχώς Αννίκα μου και για τις προηγούμενες γενιές δεν υπήρχαν αξίες και ιδανικά γι’ αυτό έχουμε φτάσει, εδώ που έχουμε φτάσει.
Ο Θεός να βάλει το χέρι του!
Καλό απόγευμα! Πολλά φιλιά!
Το ότι αντί να μένουμε στις δυσκολίες αλλά και τις ομορφιές του χειμώνα, εύκολα το μυαλό μας φεύγει σε όλα αυτά τα ζοφερά που ζούμε γύρω μας, είναι από μόνο το τραγικό. Αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα την οποία βιώνουμε κι δικαίως φοβόμαστε για την επόμενη μέρα. Θα κάνω μόνο μία ευχή, μακάρι η άνοιξη να μπορέσει να ανατρέψει αυτό το άσχημο κλίμα που επικρατεί γύρω μας.
Μακάρι η ευχή σου Βασίλη, να βγει αληθινή. Το έχουμε ανάγκη.
Καλό απόγευμα!
Αχ Μαρινάκι μου τα ίδια πράγματα με φοβίζουν και μένα. Η παγωνιά στις καρδιές των ανθρώπων και περισσότερο της νεολαίας, που γίνεται όλο και πιο βίαιη. Πολύ σωστά επισημένεις όλα όσα γίνονται, που δεν είναι καθόλου αισιόδοξα και πόσο λυπάμαι γι αυτήν την κοινωνία που ζούμε. Εμείς που έχουμε ζήσει τόσο πολλές διαφορετικές εποχές, είναι εύκολο να διακρίνουμε την τόσο μεγάλη διαφορά μεταξύ των γενεών.
Με τόσες πολλές ανακαλύψεις στον τομέα της ηλεκτρονικής παγκόσμια, θα μπορούσαν να την χρησιμοποιήσουν για το καλό της ανθρωπότητας!
Καλή αρχή στο δρώμενο έκανες Μαρινάκι μου. Την αγάπη μου φιλιααα!
Σε ευχαριστώ πολύ Σμαραγδένια μου!
Ο Θεός να βάλει το χέρι του, γιατί το ’26 έχει ξεκινήσει φουριόζικο και κακότροπο.
Καλό απόγευμα. Σε φιλώ!
Η Πάρνηθα άσπρισε, ας είμαστε προσεκτικοί να μην παγώσει πιο πολύ η καρδιά μας!
Η αλλαγή έρχεται μόνο αν ο καθένας προσωπικά αναλάβει την ευθύνη του και δράσει με επίγνωση και Αγάπη!
Καλό μας χειμώνα πλέον με ζεστές καρδιές και με πολλά ΑΦιλάκια Αγάπης! 🙂
Καλό χειμώνα μαγισσούλα μου. Αμήν στην ευχή σου. Καλό απόγευμα. Πολλά φιλιά!
Έχεις απόλυτο δίκιο σε όσα γράφεις, Μαρίνα μου, η παγωνιά είναι μέσα μας και δύσκολα θα φύγει, αν φύγει ποτέ. Και εγώ είμαι απαισιόδοξη, αλλά προσπαθώ να μη με παίρνει από κάτω, και να κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ εγώ, χωρίς να περιμένω τίποτα από τους άλλους.
Μακάρι να βελτιωθούν τα πράγματα, έστω λίγο, για να υπάρξει ελπίδα και για τις νέες γενιές. Επειδή εγώ θυμάμαι ότι, παρ’όλες τις δυσκολίες, είχα πάντα την ελπίδα ότι θα κατάφερνα να βελτιώσω την κατάσταση, τα σημερινά παιδιά δεν έχουν ελπίδα και αυτό είναι ένας ακόμα λόγος για να καταφύγουν στις καταστροφικές συμπεριφορές.
Εύχομαι η επόμενη ανάρτησή σου να είναι πιο αγαπησιάρικη, και να έχει αιτία γι’αυτό.
Φιλάκια πολλά
Καλημέρα Πίπη μου! Τα σημερινά παιδιά, παρότι έχουν τόσα υλικά αγαθά, δεν έχουν σε ένα μεγάλο ποσοστό τους: καθοδήγηση, φροντίδα, όρια, οπότε εύλογα και η ελπίδα δεν ανθίζει.
Μακάρι ο κόσμος μας να βρίσκει αφορμές για πιο χαρούμενες σκέψεις.
Πολλά φιλιά. Καλή συνέχεια στη μέρα σου! Και καλή εβδομάδα Πίπη μου!
1984 – Το βιβλίο. Όχι η χρονιά, γιατί ως χρονιά, το ΠΑΣΟΚ μάς
είχε δώσει το αθάνατο νερό και ζούσαμε όλοι σε κατάσταση μέθης..
2026: καθόμαστε κι ανταλλάσσουμε κραυγές απόγνωσης..
Καλά θα πάει κι αυτό (και άντε βρε, και καλή μας χρονιά!)
Σε θαύμασα χειμωνιάτικα, για το ισχυρό αποτύπωμά σου, πολλά φιλιά!
Καλά ότι ζούμε ίσως και πιο δυστοπικά πράγματα απ’ όσο φανταζόνταν ο προφητικός Όργουελ, είναι ένα γεγονός.
Ο Θεός να βάλει το χέρι του, γιατί κάθε μέρα ξεκινά με τις δικές της εξελίξεις και έχω πραγματικά ζαλιστεί.
Πολλά φιλιά. Καλή εβδομάδα νονούλι γλυκό!
Έτσι είναι Μαρίνα μου Ζούμε ζοφερούς και δύσκολους καιρούς .Θεωρώ με αυτά που ακούμε κάθε μέρα πως από τύχη ζούμε. Συμφωνώ με όλα όσα αναφέρεις Μου άρεσε πολύ η συμμετοχή σου . Φιλιά
Έτσι είναι Μαρίνα μου Ζούμε ζοφερούς και δύσκολους καιρούς. Με αυτά που ακούμε κάθε μέρα θεωρώ ότι ζούμε από τύχη Συμφωνώ με όλα όσα αναφέρεις .Πολύ ωραία η συμμετοχή σου Φιλιά
Ο Θεός να βάζει το χέρι του, γιατί ναι, διαφαίνεται πολύ συχνά, ότι ζούμε ζοφερούς καιρούς και επικίνδυνες καταστάσεις.
Καλή συνέχεια. Πολλά φιλιά.