A better life

H καραντίνα τέλειωσε… και τώρα;

Ο Κοροναϊός, μπορεί να μην “τελείωσε”, τελείωσε όμως η καραντίνα προς το παρόν! Γενικά, από την Δευτέρα 4-5-2020 (θα τα βλέπω μια μέρα αυτά και θα θυμάμαι τι έγινε!) μιλάμε για μια επιστροφή στην κανονικότητα (;) .

Στην ουσία βγήκαμε από τα σπίτια μας, με ακριβώς με την ίδια νοοτροπία με πριν και με μια ανάγκη να ζήσουμε λίγο περισσότερο. Το δεύτερο είναι καλό, το πρώτο όχι τόσο. Αλλά anyway, βλέπω πολλούς ανθρώπους να αναρωτιούνται. Πέρασε η καραντίνα, τώρα τι κάνουμε;

Image by mohamed Hassan from Pixabay
  • Συνεχίζουμε κανονικά, από εκεί που μείναμε;
  • Αλλάζουμε συνήθειες;
  • Περιμένουμε την επόμενη;

Όπως καταλαβαίνετε, δεν μπορώ να πω σε κανέναν τι να κάνει ή ποιο είναι το σωστό. Μπορώ όμως, να μοιραστώ την οπτική μου και το πως θα χειριστώ εγώ την κατάσταση.

Η καραντίνα πέρασε, τα μαθήματα της μένουν εδώ!

Ο Κοροναϊός και δε η καραντίνα, μου έμαθαν ή με βοήθησαν να κατανοήσω πολλά πράγματα! Μου επέτρεψαν να δω πολλά πράγματα καλύτερα ή διαφορετικά. Με έκαναν να καταλάβω για ακόμα μια φορά την αξία των στιγμών και των ανθρώπων στη ζωή μου. Επίσης, μου επισήμαναν πόσο σημαντικό είναι να νιώθω ευγνώμων για τη ζωή μου κι όλα όσα έχω καταφέρει!

τέλος-καραντίνα

Ο στόχος μου λοιπόν είναι, όλα αυτά τα μαθήματα που εισέπραξα από την καραντίνα, να μην τα ξεχάσω. Κι όχι μόνο αυτό! Ο βασικός μου στόχος είναι να ζω με περισσότερη ουσία. Με επίγνωση. Θεωρώ ότι αυτό το lockdown που βιώσαμε, ήταν μια ακόμα εμπειρία που οφείλαμε να ζήσουμε. Και την οποία ενδεχομένως θα ξαναζήσουμε. Δεν είναι εύκολη, είναι αρκετά αγωνιώδης και περιοριστική, μα πρέπει να καταλάβουμε κάτι. Εφόσον η ζωή δεν σταματά, δεν σταματάμε κι εμείς.

Συνεχίζουμε και προσπαθούμε δεδομένου των συνθηκών που επικρατούν, να κάνουμε το καλύτερο δυνατό που μπορούμε. Κι αν δεν προκύψει το αποτέλεσμα που θέλουμε, θα ξέρουμε πως εμείς προσπαθήσαμε και θα πάμε παρακάτω!

μένουμε σπίτι

Μπορούμε να συνεχίσουμε από εκεί που μείναμε;

Ευελπιστώ πως, θα είμαστε πιο συνειδητοποιημένοι από πριν. Κυρίως ως προς την προστασία του εαυτού μας!

Είχα μια συζήτηση τις προάλλες κι έλεγα, πως τουλάχιστον τώρα εύχομαι να σταματήσει αυτό το κακό, που κάποιος είχε ίωση και πήγαινε κανονικά στη δουλειά του. Ή που βρισκόσουν στο σούπερ μάρκετ κι ο άλλος έβηχε δίπλα σου. Κατανοώ πως κάποια πράγματα είναι καμιά φορά θέμα αναγκαιότητας. Μπορεί κάποιος ακόμα και με ίωση να μην έχει την πολυτέλεια να μην πάει στη δουλειά του.

Όμως κι εγώ δεν φταίω σε κάτι να αρρωστήσω. Ή ακόμα χειρότερα, κάποιος που ανήκει σε ευπαθή ομάδα!

Δεν πιστεύω πως πρέπει να τρελαθούμε και να γίνουμε μικροφοβιακοί. Δεν πρέπει όμως να ζούμε αδιάφορα, σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Δεν μπορούμε να λέμε “έλα μωρέ”!

  • Πρέπει να μάθουμε να διατηρούμε μια καλή υγιεινή (στον εαυτό αλλά και τον χώρο μας)
  • Πρέπει να τηρούμε έναν υγιεινό τρόπο ζωής (για να είναι θωρακισμένος όσο γίνεται ο οργανισμός μας)
  • Και να διατηρούμε καλή ψυχολογία (κάπου είχα διαβάσει πως το στρες μας καθιστά ευάλωτους απέναντι σε ασθένειες)
  • Πρέπει να μάθουμε να κρατάμε αποστάσεις και να χρησιμοποιούμε όπου κι όποτε χρειάζεται μάσκα

Ίσως το πρέπει, είναι κάπως άκομψο. Δεν το γράφω όμως, κουνώντας το δάχτυλο κι υποδεικνύοντας πράγματα. Απλά, κατά την γνώμη μου, αυτά τα τέσσερα πράγματα, οφείλουμε στο εξής να τα κάνουμε, αν δεν τα κάναμε ήδη!

Image by mohamed Hassan from Pixabay

Οπότε τι κάνουμε;

Ζούμε! Με πάθος! Όσο μπορούμε πιο δυνατά.

Ο Κοροναϊός δυστυχώς είχε αρκετά μεγάλες επιπτώσεις. Χάθηκαν και συνεχίζουν να χάνονται, τόσες ανθρώπινες ζωές. Ο αντίκτυπος του όμως, άγγιξε και τομείς όπως η οικονομία κι η κοινωνία.

Τα δύσκολα είναι μπροστά μας. Η ανεργία θα μεγαλώσει, η οικονομία θα δυσχεραίνει κι η κοινωνία έχει κληθεί να αντιμετωπίσει μια μεγάλη κρίση. Καθημερινά, βλέπουμε τον κόσμο να αλλάζει και να προσαρμόζεται στις νέες συνθήκες.

Υπάρχει αβεβαιότητα. Υπάρχει φόβος. Ξέρεις όμως κάτι; Είμαστε όλοι μαζί σε αυτό. Άλλοι περισσότερο, άλλοι λιγότερο. Δεν μπορώ να σου εγγυηθώ ότι όλα θα πάνε καλά ή ότι η κατάσταση θα βελτιωθεί. Μπορώ όμως να σου πω το εξής:

Όσο είμαστε ζωντανοί, έχουμε ευκαιρίες. Κι όσο έχουμε ευκαιρίες, τίποτα δεν χάθηκε!

Βρες στην ψυχή σου τη δύναμη να συνεχίσεις, οπλίσου με θετική ενέργεια και προσπάθησε για το καλύτερο.

 

Α και πριν φύγεις το το νέο must είναι: Selfie με τη μάσκα!

Εσένα ποιες είναι οι σκέψεις σου; Πώς νιώθεις τώρα που πέρασε η καραντίνα;

Ενός λεπτού σιγή, για όλους τους ανθρώπους που μόλις έγινε η άρση των μέτρων, έχασαν ξαφνικά το ενδιαφέρον τους, για τη προσωπική άθληση!

 

Until Next Time…

Μαρίνα


Αν θέλετε να γίνετε κομμάτι της παρέας μας και να μην χάσετε όλα τα ωραία που θα έρθουν, γραφτείτε στο newsletter μας!

Επίσης, αν σας άρεσε η ανάρτηση μου, κάντε την καλή σας πράξη για σήμερα και μοιραστείτε την μέσα από τα κουμπιά κοινοποίησης (κάτω από το άρθρο) στα social media, στα οποία παρεμπιπτόντως μπορείτε να με βρείτε εδώ: facebook, instagram, twitter.

About Author

Είμαι η Μαρίνα, με λες και blogaholic και μέσα από αυτό το blog, μοιράζομαι τις σκέψεις μου, πράγματα που με αφορούν και στιγμές από την ζωή μου!

(14) Comments

  1. Θα κρατήσω κι εγώ ενός λεπτού σιγή, για όλα αυτά τα γυμναστήρια που παραμένουν κλειστά και όλα αυτά τα πάρκα που άδειασαν, μιας και η καθημερινότητα δεν χρειάζεται πλέον άσκηση.
    Υπέροχο το κείμενο σου, ας ελπίσουμε πως όλοι πήραμε ένα μάθημα, που αύριο δεν θα ξεχάσουμε.

    1. Ε ναι, τώρα το 6 δεν μας βγάζει έξω!
      Σε ευχαριστώ πολύ Ντένια μου για τη θετική σου ενέργεια.
      Εύχομαι να έχεις μια υπέροχη ημέρα 🙂

  2. Γέλασα τόσο πολύ με το τελευταίο σχόλιο, γιατί αντικατοπτρίζει όλη την αλήθεια αυτής της κατάστασης! Εμείς συνεχίζουμε κανονικά τη γυμναστική μας, προσέχουμε τη διατροφή μας, αποφεύγουμε συναναστροφές, ναι, ακόμα και με τους φίλους μας, γιατί πρέπει να προσέχουμε για να έχουμε. Δεν ξέρω τι μας περιμένει αύριο, ή πιο μετά, ούτε τι θα γίνει με την οικονομία, οπότε ας έχουμε θετική διάθεση και υπομονή να αντέξουμε… Και μεταξύ μας, η καραντίνα τελείωσε, αλλά τώρα είναι το πιο δύσκολο κομμάτι, να μπορείς να βγεις αλλά με άλλους, καθόλου “ελεύθερους” όρους..

    Φιλιά!

    1. Άλκηστη, δυστυχώς κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πως θα μας βρει η επόμενη μέρα, δεδομένης της κατάστασης, αλλά τι να κάνουμε…
      Όπως λες πρέπει να οπλιστούμε με υπομονή και θετική ενέργεια για να αντέξουμε.
      Ευχαριστώ πολύ για τις σκέψεις σου!
      Καλό απόγευμα! 🙂

  3. Έτσι ακριβώς! Όπως τα λες…και ναι πρέπει να αλλάξουμε και κάποιες νοοτροπίες.
    Αλλά θα πω μόνο ότι είχαμε χρόνο για άσκηση, είχαμε χρόνο για μας αλλά τώρα Μαρίνα μου βγαίνει και ο αγώνας για τον επιούσιο επιτακτικότερος από πριν. Ήταν σε αναμονη οι μηχανές αλλά τώρα πρέπει να δουλέψουν στο φουλ, μάλιστα με νέα δεδομένα με λιγότερους πελάτες αρα και περισσότερες ώρες εργασίας για να βγουν τα έξοδα και να έχουμε έσοδα. Κοίτα… για όλους αυτούς που ακολουθούν τους κανόνες αλλά έχουν χάσει τη δουλειά τους, πλέον επικρατεί η ανάγκη για εργασία οπότε ο εαυτός πάλι πάει πίσω.
    Ακόμη και για γρίπη όπως λες που πρέπει να μένει κάποιος σπίτι να σου πω μόνο ότι ο γιατρός δίνει τριήμερη άδεια ενώ λέει ότι τα συμπτώματα που έχουμε και που μεταδίδουν τον ιο μένουν για δυο βδομάδες. Ποιο αφεντικό δέχεται να λείψει ο εργαζόμενος τόσες μέρες;
    Κάπως ας είμαστε επιεικείς γιατί δεν άλλαξαν οι συνθήκες εργασιας και επιβίωσης, απλά έγιναν δυσκολότερες
    Φιλάκια πολλά Μαρίνα μου

    1. Αννούλα μου, όντως τα εργασιακά έχουν γίνει δυσκολότερα. Κατανοώ αυτό που γράφεις για την εργασία και την ίωση. Σκέψου όμως, ότι δεν μένει εκεί το πράγμα. Το πιο απλό: πας σούπερ μάρκετ κι ο άλλος δίπλα σου είναι με πυρετό και βήχει. Γιατί να σε κολλήσει; Δεν μένει δηλαδή στην εργασιακή ανάγκη, είναι κοινωνικό το θέμα.
      Όλα έγιναν δυσκολότερα δυστυχώς με τον κοροναϊό. Αλλά όπως έλεγαν κι οι παλιοί, “όλα για τον άνθρωπο είναι”.
      Ευχαριστώ πολύ για τις σκέψεις σου!
      Σε φιλώ πολύ γλυκά! 🙂

  4. Σωστές οι σκέψεις σου και οι ανησυχίες σου, Μαρινάκι μου, γιατί όντος, μας περιμένει πολύ “δουλειά” βασικά με τον εαυτό μας! 😛
    Ξεκινάμε με την αποτοξίνωση από τα MME που δεν δυσκολεύτηκαν να σκορπίσουν την πανδημία του φόβου, λες και δεν είμαστε ικανοί να προφυλάξουμε τους εαυτούς μας και βασικά τις ευάλωτες ομάδες γύρω μας, μια και ΟΛΟΙ οι θάνατοι σε όλο τον πλανήτη αφορούσαν αυτές τις ομάδες! 😉
    Συνεχίζουμε έχοντας κατά νου την αστυνόμευση που δεν θα φύγει εύκολα, αφού έχει παρατηρηθεί πως ότι “μπαίνει” δεν βγαίνει εύκολα!
    Η λύση βρίσκεται μέσα μας, να φροντίσουμε την ψυχολογία μας και την σωματική μας υγεία!

    ΑΦιλάκια καρδιάς και καλή δύναμη σε όλους μας! 🙂

    1. Έτσι είναι μαγισσούλα μου όπως τα λες.
      Μακάρι όντως να τα καταφέρουμε και να φροντίσουμε τη ψυχολογία και τη σωματική μας υγεία.
      Σε φιλώ γλυκά και σε ευχαριστώ για τις σκέψεις σου! 🙂

  5. Μαθήματα ζωής πήραμε από την πανδημία, μαθήματα ζωής, ωριμότητας και χαμόγελου παίρνουμε και από εσένα Μαρίνα μου. Έχοντας μεταβολιστεί στο κλίμα των ημερών, με την εμπειρία σου αλλά και την ώριμη δύναμη της νιότης σου, μεταφέρεις σε όλους μας τη δική σου αύρα.
    Με τα θετικά σου μηνύματα και τις υπομνήσεις.
    Και το κάνεις κατ’ ουσίαν με τρόπο ιαματικό.
    Σε ευχαριστούμε κοπέλα μου.

    1. Να ‘σαι καλά Γιάννη μου, με τιμάς.
      Προσπαθώ να δω την κατάσταση με ψυχραιμία για να μπορώ να τη διαχειριστώ σωστά.
      Μακάρι να τα καταφέρω κι εγώ κι όλοι μας.
      Και πάνω απ’ όλα να είμαστε ασφαλείς.
      Σε φιλώ!

  6. Θα προσπαθήσουμε να επανέλθουμε Μαρίνα μου, αλλά δύσκολα να γίνει σε όλους τους τομείς.
    Κι αν ξαναγίνει το ίδιο και το χειμώνα, τί κάνουμε;
    Όσο ζούμε πάντως ελπίζουμε και προσέχουμε.
    Να είσαι καλά και φιλάκια πολλά διαδικτυακά και ακίνδυνα

    1. Εύλογες οι απορίες σου Ρένα μου.
      Μακάρι όλα να πάνε καλά και να μπορούμε να διαχειριστούμε τις καταστάσεις.
      Να ‘σαι κι εσύ καλά. Σου στέλνω τα φιλιά μου! 🙂

  7. Η πρόκληση τώρα είναι να διαχειριστούμε τον καινούργιο μας εαυτό. Να αποδεχτούμε τις αλλαγές, να προσαρμοστούμε στη νέα τάξη πραγμάτων, να κρατάμε αποστάσεις χωρίς όμως να χάσουμε την ανθρωπιά και το χαμόγελό μας. Κι ας μην φαίνεται κάτω απ’ τη μάσκα. Όπως πολύ εύστοχα το λες με μια σου φράση:
    “Ζούμε! Με πάθος! Όσο μπορούμε πιο δυνατά”

    1. Έτσι είναι Μαρία μου. Μακάρι να τα καταφέρουμε.
      Και να διαχειριστούμε την κατάσταση και να ζήσουμε με πάθος!
      Καλό απόγευμα.
      Σε φιλώ γλυκά 🙂

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: