Σκέψεις

Θα ήθελα να είμαι ροζ

Το ροζ είναι ένα χρώμα που πάντα αγαπούσα. Όχι, γιατί με παρασύρει το στερεότυπο!

Ίσως, γιατί ασυναίσθητα με συνδέει με την αθωότητα της παιδικής μου ηλικίας. Ίσως πάλι, γιατί στα μάτια μου φαίνεται όμορφο, με τραβάει…

Και το αποζητώ. Κι όταν το βρίσκω, φέρνει αυθόρμητα ένα χαμόγελο στα χείλη μου.

Θα ήθελα λοιπόν να είμαι ροζ!

ροζ θάλασσα
Photo by Kaniz Sheikh from Pexels

Σαν μια Θάλασσα που την ξελογιάζει το Ηλιοβασίλεμα!

Που μέσα στις αποχρώσεις του μπλε και του γαλάζιου, γλιστράει αποχρώσεις του ροζ, σαν χάδι, σαν φευγαλέο άγγιγμα. Κι αυτή όμως η μικρή κίνηση, την αλλάζει. Δεν την αλλοιώνει, απλά την κάνει κάτι άλλο. Κάτι ιδιαίτερο, κάτι μοναδικό! Κάτι ονειρικό!

Κι Εκείνη αφρίζει, με τσαχπινιά, στα πλαίσια του φλερτ. Ενός ερωτικού παιχνιδιού δυο πανέμορφων κομματιών της Φύσης!

Photo by Madison Inouye from Pexels

Σαν ένα στρώμα από Σύννεφα!

Να διαφοροποιηθώ από τους άλλους. Να μην μπορεί κανείς να με χαρακτηρίσει αιθεροβάμων. Να μην μπορεί να πει ότι πετάω στα Σύννεφα.

Να είμαι τα Σύννεφα. Να είμαι μαλακή κι ανάλαφρη, μα κι όταν “φορτώνω”, να μπορώ να ξεσπάσω και να αποφορτιστώ. Να μπορούν στο “είναι” μου, να αφεθούν όνειρα, ψυχές κι υποσχέσεις.

Να με σχηματίζει ο άνεμος και μέσα από τα σχέδια να πλάθονται οιωνοί κι ιστορίες.

Να ταξιδεύω, όσους μπορούν στο τίποτα, να βλέπουν τα πάντα!

ροζ-λουλούδι
Photo by Juan Sauras from Pexels

Σαν πέταλο σε ροζ λουλούδι!

Να θυμίζω την Άνοιξη. Να με αγγίζει το άρωμα, να με τυλίγει η ομορφιά. Να με κοιτούν οι ερωτευμένοι και να σκέφτονται, οι καλλιτέχνες και να εμπνέονται, οι άνθρωποι… και να θυμούνται πως ο κόσμος δεν είναι άσχημος. Είναι πολύχρωμος, δεν είναι γκρίζος. Είναι εμείς, δεν είναι κάτι ξένο, κάτι αφηρημένο!

ροζ-ουρανός
Photo by Adrianna Calvo from Pexels

Σαν Ουρανός που τον μάγεψε ο Έρωτας

Και στα πέρατα Του ακούστηκε το φτερούγισμα πολλών πουλιών. Πουλιών που ταξιδεύουν κι αντικρίζουν τον κόσμο αλλιώτικα. Με άλλη αλήθεια, με άλλη βαρύτητα, με άλλη οπτική.

Χωρίς κανόνες, χωρίς “πρέπει”. Αγέρωχα! Ελεύθερα! Πάνω σε έναν καμβά που η Φύση ζωγραφίζει.

Σαν μια υπόσχεση στο Αύριο. Σαν μια συγνώμη στο Σήμερα. Σαν ένα πρωτότυπο αντίο στο Χθες!

Photo by Dids from Pexels

Σαν Τέχνη αφηρημένη!

Το Μαύρο, να ‘ναι ο Κόσμος.

Στις πιο δύσκολες στιγμές Του, τις πιο μαύρες σελίδες της Ιστορίας Του. Στις στιγμές της απόγνωσης, του πόνου, του μίσους. Στην πιο αδύναμη στιγμή Του.

Κι ύστερα το ροζ, να είμαι εγώ.

Μπλεγμένη στα δίχτυα Του. Μα υπερισχύει η ελπίδα κι η αισιοδοξία μου. Υπερισχύει η αγάπη για τη ζωή.

Και να βγαίνει ένα όμορφο, αναστατωμένο αποτέλεσμα. Που λίγοι αντιλαμβάνονται. Που λίγοι μπορούν να νιώσουν.

Κι αν θυμίζει το Χάος, δεν πειράζει. Ο Κόσμος απ’ το Χάος φτιάχτηκε!

ροζ-καταιγίδα
Image by enriquelopezgarre from Pixabay

Σαν Καταιγίδα γεμάτη γοητεία!

Να καταπίνει η Θάλασσα τον θυμό μου κι από τα έγκατα της ψυχής μου, να ξεσπά κάθε γωνιά για όσα την πλήγωσαν.

Να αδειάσουν τον χώρο, διώχνοντας αυτή την ενέργεια, για όλα όσα θα έρθουν. Χωρίς το συνηθισμένο μαύρο, ούτε καν το γκρι. Με σεμνότητα, με πρωτοτυπία.

Ίσως χωρίς ομορφιά, γιατί τα ξεσπάσματα δεν είναι όμορφα. Μα με την γοητεία της απελευθέρωσης, της προσμονής της νηνεμίας.

Image by S. Hermann & F. Richter from Pixabay

Το ξέρω! Η ανάρτηση μου, δεν είχε ιδιαίτερο νόημα. Δεν είχε κάτι συγκεκριμένο να πει. Κι όμως εμένα το μυαλό μου ταξίδεψε για λίγο, μακριά από τα γνωστά του μονοπάτια. Ανταμώθηκε με τοπία, με αισθήσεις, με μυρωδιές και συναισθήματα.

Ανέβηκε στο αερόστατο της έμπνευσης και προσπάθησε να δει τον κόσμο, από μια άλλη οπτική. Κι ίσως αυτά που συνάντησε να μην ήταν σύννεφα που έκρυβαν τον Ήλιο, αλλά ελπίδες που θα επαληθευτούν κι έψαχναν το φως, για να βρουν τον δρόμο. Ίσως αυτά που συνάντησε, δεν ήταν πουλιά. Να ήταν αναρτήσεις που κάποια στιγμή θα έρθουν κι αυτές για μια συνάντηση στον νού.

Until Next Time…

Μαρίνα


Αν θέλετε να γίνετε κομμάτι της παρέας μας και να μην χάσετε όλα τα ωραία που θα έρθουν, γραφτείτε στο newsletter μας!

Επίσης, αν σας άρεσε η ανάρτηση μου, κάντε την καλή σας πράξη για σήμερα και μοιραστείτε την μέσα από τα κουμπιά κοινοποίησης (κάτω από το άρθρο) στα social media, στα οποία παρεμπιπτόντως μπορείτε να με βρείτε εδώ: facebook, instagram, twitter.

About Author

Είμαι η Μαρίνα, με λες και blogaholic και μέσα από αυτό το blog, μοιράζομαι τις σκέψεις μου, πράγματα που με αφορούν και στιγμές από την ζωή μου!

(17) Comments

  1. “…Σαν μια θάλασσα που την ξελογιάζει το ηλιοβασίλεμμα”

    Και ύστερα αναρωτιέσαι αν η ανάρτησή σου δεν είχε κανένα νόημα. Ω τι λες! Και ύστερα θεωρείς ότι δεν είχε κάτι ιδιαίτερο να πει. Ποιος; Αυτά τα λόγια σου. Αυτές σου οι εικόνες. Αυτά σου τα ταξίδια. Αυτές οι παλ αποχρώσεις του ροζ μέσα στη ζωή. Στα χρώματά της, στα πινέλα της φύσης, στις στιγμές, Στο ξελόγιασμα της θάλασσας. Στην ψευδαίσθηση της τέχνης, στη δύναμη της καταιγίδας.

    Ω Μαρίνα μου! Δηλαδή τι άλλο αλήθεια να πεις και να γράψεις; Τόσο μαγικά, τόσο εκφραστικά. Πολλοί θα με θεωρήσουν “κόλακά” σου. Το απαρνούμαι μέχρι …μονομαχίας. Το να με θεωρήσουν “θαυμαστή” μιας νεαρής γυναίκας που θεωρώ “παιδί μου” ναι, θα το δεχτώ με συγκίνηση.
    Πόσες φορές να το επαναλάβω. Έχεις, τελευταία, έναν οίστρο, κάτι κρύβεται μέσα σου, σαν να υπήρχε χρόνια και πλάθονταν στα καμίνια της καρδιάς σου, ζυμωνόταν στη δίνη της σκέψης σου. Και έρχεται τώρα να γίνεται λόγος συγκροτημένος και να βγαίνει εδώ.
    Μαρίνα, προς Θεού, μην αφήσεις αυτόν τον οίστρο έτσι. Γράψε! Γράψε κοπέλα μου! Κάντον διήγημα, ημερολόγιο, χρονογράφημα, νουβέλα, μυθιστόρημα. Θα δεις το μεγαλείο να σε αγγίζει.
    Αλήθεια στο λέω. Άκουσέ με.

    Καλησπέρα με κάθε μου ευλογία.

    1. Γιάννη μου πάντα γλυκός. Σε ευχαριστώ τόσο πολύ για τα λόγια σου.
      Είναι αλήθεια, τον τελευταίο καιρό, έχω ιδιαίτερο οίστρο και εύχομαι να μην χαθεί. Μου αρέσει!
      Σε ευχαριστώ για όλα.
      Καλό μήνα 🙂

  2. Drama Queen…πλημμύριζε στο ροζ (φούξια)
    αν και μαύρο το φόντο και την είχα για 30αρα!
    Αυτό… και ξέρεις εσύ 😉

    1. Αριστάκι μου!! ❤
      Στο τέλος Μαϊου πάντως, τριαντάρα θα είμαι! Οπότε…
      Την αγάπη μου, σε ευχαριστώ για τον χρόνο που αφιερώνεις στο blog και τη γραφή μου, γιατί ξέρω ότι το κάνεις από την ψυχή σου.
      Την αγάπη μου! Καλό μας μήνα !!!!!

  3. Γιατί Μαρινάκι μου, γράφεις “θα ήθελα να είμαι ροζ” και δεν γράφεις, “Είμαι ροζ”;
    Έχουμε το χρώμα που διαλέγουμε και το ροζ είναι ότι πιο απαλό και τρυφερό υπάρχει γύρω μας!
    Είδες και το φουστανάκι που φορά η Άιναφετς τόσα χρόνια, είναι φούξια, όπως φούξια είναι και οι χιλιάδες ανεμώνες του κήπου μου!
    Μείνει όσο μπορείς στο ροζ σου συννεφάκι μια και η Άνοιξη σου το επιτρέπει!
    ΑΦιλάκια ροζ φυσικά! 🙂

    1. Εγώ είμαι λευκή μαγισσούλα μου!
      [Λατρεύω το λευκό (και το σκούρο μπλε) στα ρούχα μου
      και το πορτοκαλί στο χώρο μου!]
      Είμαι τρικολόρε με άλλα λόγια!

    2. Γιατί θα ήθελα να είμαι πιο ροζ από ότι είμαι. Αλλά επειδή κάθε μέρα, προσπαθώ να είμαι (και να είναι) καλύτερη από την προηγούμενη, πιστεύω θα τα καταφέρω.
      Καλό μήνα μαγισσούλα μου! ❤

  4. Πώς δεν είχε νόημα η ανάρτησή σου; Εμένα πάντως με πήρες στα σύννεφα ένα όμορφο ταξιδάκι, είδα τη θάλασσα και τα νάζια της στον ήλιο, με χάιδεψε ο άνεμος και με έκανες να αγαπήσω το ροζ αν και δεν του είχα αδυναμία…
    Σ’ευχαριστώ γι αυτό
    Φιλάκια

    1. Αννούλα μου, πάντα με τον γλυκό σου λόγο ❤
      Να ‘σαι καλά.
      Εγώ σε ευχαριστώ που έρχεσαι και μοιράζεσαι τη γλυκύτητα και τις σκέψεις σου.
      Σε φιλώ γλυκά.
      Καλό μήνα ❤

  5. Κοίτα πόση ομορφιά κρύβεται μέσα στο ροζ…μπράβο σου Μαρίνα μου!

    1. Να ‘σαι καλά κορίτσι γλυκό.
      Καλό μήνα να έχουμε.
      Σε φιλώ 🙂

  6. Καλημέρα Μαρίνα μου! Το ροζ αποπνέει ρομαντισμό και γλυκύτητα! Πόσο μου έλειψαν τα ηλιοβασιλέματα αχ!
    Σε φιλω

    1. Καλημέρα με χαμόγελο Αριάδνη μου! Κι εμένα μου έχουν λείψει τα ηλιοβασιλέματα, όσο δεν φαντάζεσαι.
      Καλό μήνα να έχουμε 🙂

  7. Μετά από αυτό το κείμενο σου, νομίζω κι εγώ πως θέλω να είμαι ροζ. Τα λόγια και οι εικόνες σου με ταξίδεψαν.
    Τέλειο. Μπράβο σου.

    1. Ντένια μου, να ‘σαι καλά, ευχαριστώ για τα γλυκά σου λόγια.
      Καλό μας μήνα 🙂

  8. Το ρόζ συν της άλλης Μαρινάκι μου είναι το χρώμα της τρυφερότητας.. οποτε πολύ κλά κανεις και νιωθεις ρόζ…τι πιο όμορφο απο ένα τρυφερό ανθρωπο στης εποχή της υλης;..
    ΝΑ ΠΕΡΝΑς ΌΜΟΡΦΑ ΌΤΙ ΧΡΏΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΔΏΣΕΙς ΣΤΗΝ ΖΩΉ ΣΟΥ.. ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ …

  9. Τι ωραία λόγια
    τι ωραίες εικόνες
    τι όμορφα χρώματα
    κάπου εκεί και το αγαπημένο μου το λιλά

    πρώτο έρχεται το λιλά , ακολουθεί το βυσσινύ και
    ανάμεσα σε κάποια αλλά είναι και το ρος

    Μαρίνα μου
    Εύχομαι να σε βρίσκω καλά. Μετά από ένα διάλειμμα τριών μηνών από το blog μου και το blogging γενικά , επέστρεψα στο blog μου και στην αγαπημένη μου / μας blogογειτονιά και χαίρομαι πολλά για τούτο . Επέστρεψα και ενεργά ( και με νέα ανάρτηση ) .

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: