Marina Tsardakli 
Ο χειμώνας ανέκαθεν κουβαλούσε μια αίσθηση απομόνωσης. Οι μέρες είναι πιο μικρές, το κρύο σε ωθεί να χουχουλιάσεις!
Και έτσι οι άνθρωποι μένουν στα σπίτια τους, αναζητώντας ζεστασιά και ασφάλεια.
Σήμερα, όμως, η απομόνωση του χειμώνα μοιάζει να συναντά μια βαθύτερη μοναξιά.
Οι συνθήκες της ζωής μάς σπρώχνουν όλο και περισσότερο προς μια εσωτερικότητα.
Η ακρίβεια περιορίζει τις εξόδους, τις συναντήσεις ακόμα και τα γλέντια στο σπίτι. Το είδα έντονα στις γιορτές, ο περισσότερος κόσμος οικογενειακά τα πέρασε, με γονείς και κουμπάρους. Πού τα παλιά γλέντια…
Επίσης, οι έξοδοι με φίλους και οι βόλτες δεν είναι συχνές. Όχι μόνο λόγω οικονομικών αλλά και έλλειψης χρόνου και δυστυχώς και διάθεσης πολλές φορές. Το καθημερινό τρέξιμο, οι αμέτρητες υποχρεώσεις, όλα αυτά έχουν αντίκτυπο και στη διάθεση μας, αλλά και στην σωματική κούραση…
Βέβαια υπάρχει και η διαδικτυακή επαφή
Μήπως όμως, τα social media δημιουργούν σε έναν μεγάλο βαθμό, την ψευδαίσθηση της επαφής;
Καθημερινά με ένα κινητό στο χέρι, συνεχώς “συνδεδεμένοι”, να δείχνουμε τις ζωές μας.
Παράλληλα, παρακολουθούμε τις ζωές των άλλων μέσα απ’ τις οθόνες μας, πολυτελείς και ευτυχισμένες!
Βέβαια, ακόμα να μάθουμε πως τα social media, δεν λένε πάντα την αλήθεια. Ούτε συνειδητοποιούμε πως αντί να γεφυρώνουν την απόσταση, συχνά την υπογραμμίζουν. Και φυσικά, μας οδηγούν στην άνιση σύγκριση και μας απομακρύνουν από την ουσιαστική επικοινωνία.
Τώρα δε με το ΑΙ, αυτό έχει ενταθεί. Ακόμα και οι ευχές είναι της τεχνητής νοημοσύνης, όχι δικές μας. Μια πράξη μικρή, αλλά αληθινή και ανθρώπινη!
Βέβαια μπορούμε να αξιοποιήσουμε τον χειμώνα και τις cozy στιγμές του, για την εξέλιξη μας!
Ώστε, να μας δώσει χώρο σκέψης, επαναπροσδιορισμού, αληθινής επαφής με ό,τι έχει σημασία. Ίσως ο χειμώνας να μας καλεί να χαμηλώσουμε τους ρυθμούς, να κοιτάξουμε ο ένας τον άλλον πιο προσεκτικά!
Και να αναζητήσουμε ζεστασιά όχι μόνο στη θέρμανση, αλλά και στις ανθρώπινες σχέσεις. Γιατί ακόμα και στον πιο βαρύ χειμώνα, η ανάγκη για ζεστασιά μέσα από την ανθρώπινη σύνδεση παραμένει δυνατή.
Λίγες τελευταίες σκέψεις
Κάπως έτσι, μέσα στο κρύο και την ατμοσφαιρική του σιωπή, ο χειμώνας μας υπενθυμίζει πως εξίσου πολύτιμη ζεστασιά με αυτή της θέρμανσης, είναι και αυτή, ανάμεσα στους ανθρώπους.
Και σε έναν κόσμο, που όσο τα χρόνια περνούν γίνεται όλο και πιο βίαιος, ψυχρός και απρόσωπος…
Η ανθρώπινη επαφή και η ζεστασιά της ανθρώπινης ψυχής, παραμένει η πιο ανθρώπινη αντίσταση.
Μέσα από αυτό το δρώμενο, ζεσταίνουμε τις ψυχές μας. Με έμπνευση και δημιουργικότητα. Να είστε καλά, με υγεία, ειρήνη, όμορφες στιγμές και cozy χειμερινά vibes.
Until Next Time…
Μαρίνα
♥
Η ανάρτηση συμμετέχει φυσικά, στο χειμερινό δρώμενο της Αριστέας, από το blog Η ζωή είναι ωραία, με τίτλο Χειμωνιάτικα αποτυπώματα!
Ευχαριστούμε Αριστάκι που μας δίνεις την ευκαιρία, να ξεχειμωνιάσουμε δημιουργικά παρέα!
Για τα πνευματικά δικαιώματα, της ανάρτησης μπορείτε φυσικά να μάθετε περισσότερα εδώ!
Επίσης, αν σας άρεσε η ανάρτηση μου, κάντε ένα μοίρασμα μέσα από τα κουμπιά κοινοποίησης (κάτω από το άρθρο) στα social media!
Στα οποία παρεμπιπτόντως μπορείτε να με βρείτε εδώ: facebook, instagram, twitter, newsletter
Discover more from Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Συμφωνώ. Ο χειμώνας είναι η εποχή του σπιτιού, του χουχουλιάσματος. Με ένα βιβλίο στον καναπέ και κουβερτούλα για την ψύχρα έχεις την καλύτερη παρέα. Αλλά και οι άνθρωποί σου είναι σημαντικοί το χειμώνα πιο πολύ από τις άλλες εποχές. Χρειάζεται και ο χειμώνας να χαιρόμαστε τις άλλες εποχές. Όμως οι νέοι βγαίνουν Μαρίνα μου. Γεμάτα τα καφέ και τα ταβερνάκια. Λίγος ήλιος να βγει που δόξα το Θεό τον έχουμε δωρεάν στη χώρα μας, όλοι ξεχύνονται έξω. Διάθεση να έχεις και όλα γίνονται
Φιλιά πολλά
Καλησπέρα Άννα μου,
Εννοείται ότι βγαίνουν και οι νέοι και οι μεγαλύτεροι σε ηλικία. Εγώ αναφέρθηκα περισσότερο στην συχνότητα!
Να είμαστε καλά και να έχουμε υγεία και ειρήνη να απολαύσουμε κάθε cozy στιγμή του χειμώνα!
Πολλά φιλιά. Καλό απόγευμα και καλό Σαββατοκύριακο!
Κάνεις μια πολύ επιτυχημένη σύνδεση της ανάγκης για ανθρώπινη ζεστασιά με το χουχούλιασμα του χειμώνα Μαρίνα μου. Ο χειμώνας πράγματι κάνει τις ψυχές να αναζητούν περισσότερο τη φροντίδα απ’ τους άλλους. Αγαπώ το χειμώνα ιδιαίτερα γιατί το κρύο μου μαζεύει τις σκέψεις και με βοηθάει στη συγκέντρωση. Το χειμώνα κάνω περισσότερα πράγματα απ’ ότι το καλοκαίρι που δεν ευνοεί καθόλου τους βιορυθμούς μου 🙂
Το διαδίκτυο είναι ένα μέσο. Στο χέρι μας είναι να το μετατρέψουμε σε μέσο παραγωγικό σωστής επικοινωνίας ή σε μέσο επίδειξης και υποκρισίας. Μεγάλα παιδιά είμαστε και ξέρουμε πώς παίζονται τα κοινωνικά παιχνίδια κάθε φύσης.
Καλό χειμωνιάτικο υπόλοιπο Μαρίνα μου με γόνιμη σκέψη και αγάπη από το περιβάλλον σου.
Σε φιλώ!
Καλησπέρα Μαρία μου,
Σε ευχαριστώ και για τα λόγια και για τις σκέψεις σου.
Στην πλειοψηφία της, δεν θεωρώ πως η σύγχρονη κοινωνία χρησιμοποιεί σωστά τα social media. Σε ατομικό επίπεδο σαφώς και υπάρχει από πολλούς ανθρώπους ορθή και συνετή χρήση.
Τώρα αυτό που αναφέρεις για το καλοκαίρι, το ένιωσα στη ψυχούλα μου γιατί ούτε οι δικοί μου βιορυθμοί λειτουργούν το καλοκαίρι στο πικ τους.
Πολλά φιλιά. Καλό απόγευμα και καλό Σαββατοκύριακο! 🙂
Όχι μόνο εξίσου σημαντική, αλλά ζωτική θα έλεγα η ζεστασιά της ανθρώπινης επαφής!
Αν και για τον καθένα το “ζωτικό” μπορεί να είναι κάτι διαφορετικό, πιστεύω ακράδαντα πως είναι ιδιάζουσας σημασία η ανθρώπινη επαφή.
Καλό απόγευμα Χριστίνα μου.
Καλό Σαββατοκύριακο!
Ξεκινώ το σχόλιό μου με αυτό που αναφέρεις για τα πάλαι ποτέ παλιά γλέντια. Σίγουρα γίνονται, άλλωστε …ακούγονται κιόλας, αλλά αφορούν κατά βάση πιτσιρικαρία σε σπίτια, όπου τα σπάνε και ξεσηκώνουν το σύμπαν. Η συμμετοχή του ώριμου κόσμου έπεσε κατά πολύ. Το βλέπουμε στις δικές μας οικογένειες. Τώρα πια δεν μαζευόμαστε. Και δυστυχώς θα μπορούσαμε ανέξοδα και ταπεινά αλλά έχουμε βουλιάξει στη μιζέρια, που προκάλεσε η οικονομική στενότητα και μετά η πανδημία.
Ο χειμώνας, εξ ορισμού είναι σαν να σε καλεί να ζήσεις “ζεστά”, να αναζητήσεις μια αγκαλιά, μια συνάντηση. Και …ξέρεις κάτι, Μαρίνα μου; Μου λείπει αφόρητα αυτή η διαδικασία! Με πονάει που κάποτε, μαζευόμαστε σε κάποιο σπίτι συγγενικό, παίζαμε επιτραπέζια, ζούσαμε απλές όμορφες στιγμές αλλά… αλλά… Δεν αντέχω τους παραιτημένους ανθρώπους, Μαρίνα, με παρασύρουν στον πάτο! Είναι τοξικό αυτό. Αν θέλαμε θα μπορο΄σαμε να διατηρήσουμε την ανθρώπινη ζεστασιά μας, την επαφή μας. Αλλά …ευκαιρία ψάχναμε να την σπάσουμε να διαφεντεύουμε τη μοναξιά και απομόνωσή μας.
Σε φιλώ, κοπέλα μου, πάντα με τις επίκαιρες σκέψεις σου.
Σαφώς Γιάννη είναι στο χέρι μας να διατηρήσουμε την ανθρώπινη επαφή και μάλιστα με θέρμη και όχι με τυπικότητα.
Και μακάρι να τα καταφέρουμε…
Σε ευχαριστώ για τις σκέψεις σου. Καλό ξημέρωμα! Και καλό Σαββατοκύριακο!
Η ψυχική πρώτα και στη συνέχεια η σωματική επαφή, απ΄ ένα αγκάλιασμα μέχρι μια ζεστή χειραψία είναι που κρατούν τις καρδιές μας ζεστές…
Ε! και αν έχουμε και τζάκι, το σκηνικό είναι πλήρες!
Στέλνω ζεστά και χαμογελαστά ΑΦιλάκια πάντα με πολύ αγάπη! 🙂
Έτσι ακριβώς μαγισσούλα μου!
Ανταποδίδω τα αφιλιά και στέλνω ευχές για ένα όμορφο βράδυ και καλό Σαββατοκύριακο!
Για αυτό δεν μου αρέσει ο χειμώνας. Νομίζω πως με φυλακίζει στο σπίτι. Όχι ότι το καλοκαίρι είμαι party animal, αλλά και μόνο που θα έχω τα παράθυρα ανοιχτά και θα κάτσω στο μπαλκόνι, είναι για μένα μια ελευθερία.
Πόσο μάλλον τώρα που όλα μοιάζουν πιο σφιχτά, τα οικονομικά είναι σε κακή κατάσταση και οι άνθρωποι πιο απόμακροι από ποτέ.
Και σεις εδώ μπλογκοφίλοι μου είστε πλέον ένα κομμάτι της ζωής μου και δημιουργούμε και αλληλοεπιδράμε, κόντρα σε νωθρούς καιρούς!
Ευχαριστούμε Μαρίνα!
Έτσι ακριβώς είναι Μαρία μου. Η οικονομική κατάσταση όλων είναι σε κακή κατάσταση και οι άνθρωποι πιο απόμακροι από ποτέ.
Ευτυχώς εδώ στη διαδικτυακή μας γειτονιά, βαστάμε ακόμα (εγώ και στην κανονική μου γειτονιά, δόξα τω Θεώ!).
Καλό ξημέρωμα και καλό Σαββατοκύριακο 🙂
Πολύ όμορφη και σημαντική υπενθύμιση, Μαρινάκι μου!
Εγώ να τα ακούω που κοντεύω να γίνω ένα με τους τοίχους μου! Και ξέρεις πως αυτό το διάστημα η έξοδός μου είναι τα ψώνια! Θυμάμαι τα ’20ς μου… τι ξέφρενη ζωή τότε. Και να μην καταλαβαίνω κι από κρύο, ούτε από κακοκαιρίες! Άλλαξαν όλα άρδην !
Πολύ καλός και ο συσχετισμός της ανθρώπινης επαφής με τη θέρμανση που αποζητάμε στο χώρο μας. Δεν ξέρω πόσο κακό κάνουν τα σόσιαλ… Εμάς μας έχουν φέρει κοντά και έχουμε μια όμορφη φιλία… Εκτός και αν υπονοείς κάτι άλλο, Μαρίνα και δεν μου το λες ξεκάθαρα! Ποια στα αλήθεια είσαι Γκουνάντα; ☺ ☺ ☺ (Ελπίζω να ξέρεις την ατάκα !)
Φιλάκια πολλά κοριτσάρα! ♥
Όχι δεν θέλω να πω κάτι για εμάς (ναι την έπιασα την αναφορά στο παρά πέντε) αλλά δυστυχώς για τον κόσμο δεν είναι όλοι, όπως εμείς χαχαχα
Ας ελπίσουμε στα καλύτερα και ας συμβάλλουμε όσο μπορούμε σε αυτά. Σε ευχαριστούμε που μέσα απ’ το δρώμενο σου, έχουμε ξεδιπλώσει ουσιαστικές σκέψεις.
Καλό ξημέρωμα Αριστάκι μου. Καλό Σαββατοκύριακο!
Και ποιος δεν θα συμφωνούσε Μαρινάκι μου με την ανθρώπινη επαφή; θα συμφωνήσω δε απόλυτα και με σένα , αλλά και με το σχόλιο της Μαρίας .Γ για την χρήση των σόσιαλ . Επιλέγουμε εμείς τι θα δούμε και πως θα το χρησιμοποιήσουμε. Είναι όμως και η νεολαία που δεν ξέρω πια αν ξεχωρίζει το αληθινό από το ψεύτικο.
Σαν την ανθρώπινη επαφή δεν έχει, χειμώνα καλοκαίρι την έχουμε ανάγκη μικρή μου.
Αλλη μια ψαγμένη συμμετοχή σου στο χειμωνιάτικο δρώμενο της Αριστέα μας. φιλιαα
Έτσι ακριβώς Σμαραγδένια μου και μακάρι να κρατάμε όλοι ζωντανη την ανθρώπινη επαφή, με θέρμη και όχι τυπικότητα.
Σε ευχαριστώ για τις σκέψεις σου.
Καλό ξημέρωμα και καλό Σαββατοκύριακο!
Έτσι είμαι Μαρίνα! Όλοι μας κλεινόμαστε πιότερο στον εαυτό μας το χειμώνα. Ειδικά αυτούς τους τελευταίους. Και φταίνε όλα τα παραπάνω που αναφέρεις. Από την άλλη θεωρώ ότι η δική μας παρέα εδώ, αποτελεί μια μικρή ευλογία η οποία μπορεί και διώχνει λίγο παραπέρα το σκοτάδι που αν το αφήσουμε, θα μας καταπιεί.
Την καλημέρα μου, Μαρίνα!
Σίγουρα η παρέα μας, ξεχωρίζει και τα δρώμενα μας, μας φέρνουν πιο κοντά και μας κρατούν δημιουργικούς.
Καλό ξημέρωμα Βασίλη! Καλή εβδομάδα!
Πολύ καλά τα λες, όπως πάντα, Μαρίνα μου.
Εμένα, ίσως το μόνο που πραγματικά δεν μου αρέσει στο χειμώνα είναι το ότι η μέρα είναι πολύ μικρή. Αλλιώς, το λατρεύω το χουχούλιασμα! Όσο για τις ανθρώπινες σχέσεις, και εγώ δεν είμαι υπέρ των σχέσεων μέσω κοινωνικών δικτύων, αλλά, από την άλλη, δες πόσους αξιόλογους ανθρώπους γνώρισα μέσα από αυτά (κυρίως από το blogging, επειδή τα άλλα μέσα που έχω δεν τα χρησιμοποιώ για να αυγατίσω τους “φίλους” μου, ως επί το πλείστον γνωρίζω ήδη τους “φίλους” που έχω) και πόσο πολύ μου δίνεται η δυνατότητα να επικοινωνήσω τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου! Οπότε, έχω βάλει αρκετό νερό στο κρασί μου επάνω σε αυτό το θέμα. Τίποτα, όμως, δεν είναι καλύτερο από την πραγματική, ανθρώπινη επαφή μεταξύ ανθρώπων που ταιριάζουν τα χνώτα τους και που έχουν μοιραστεί σκέψεις και συναισθήματα (μακάρι κάποια στιγμή να κάναμε ένα reunion)!
Να έχεις ένα όμορφο Σαββατοκύριακο
Πράγματι το blogging αποτελεί ένα φωτεινό κομμάτι του διαδικτύου και μας έχει φέρει κοντά. Αλλά όπως κάθε τι, έχουν και τα social media τα αρνητικά τους, που ανάλογα την χρήση και την πρόθεση μπορεί να γίνουν και καταστροφικά.
Καλό ξημέρωμα Πίπη μου, ευχαριστώ για τις σκέψεις σου.
Καλή εβδομάδα!
Είναι όντως ψυχρός ο χειμώνας. Είναι όντως απομακρυσμένοι οι άνθρωποι μεταξύ τους. Και πιστεύω πως δεν το συνειδητοποιούν οι περισσότεροι. Πως έχουν αποξενωθεί και έχουν ηλεκτρονικοποιήσει τα συναισθήματα τους. Έχεις δίκιο. Όμως όπως η Φύση το χειμώνα ψιλοκοιμάται για να αναδώσει την Άνοιξη, νομίζω πως μπορούμε κι εμείς να κάνουμε το ίδιο.
Υπέροχες οι σκέψεις σου όπως πάντα. Φιλάκια πολλά!
Είναι και αυτο μια οπτική. Πολύς κόσμος, ίσως να μην συνειδητοποιεί την κατάσταση ή το μέγεθος της.
Μακάρι μέσα από τον χειμώνα της εποχής, να έρθει η ώρα που θα ανθίσουμε και εμείς.
Καλό ξημέρωμα και καλή εβδομάδα Μαίρη μου.
Πολλά φιλιά!
Μαρίνα μου, μου άρεσε πάρα πολύ το κείμενό σου και με εκφράζει απόλυτα! Συμφωνώ με τους λόγους που αναφέρεις σχετικά με την απομόνωση των ανθρώπων και έγινε αισθητή πολύ περισσότερο μετά την πανδημία, ίσως και ως συνήθεια.
Η φράση σου προς το τέλος ας είναι ο οδηγός για τη συνέχεια, αφού είναι κύριο χαρακτηριστικό του ανθρώπου και εν τέλει η δύναμή του στα ζόρια και όχι μόνο!
Καλή εβδομάδα σου εύχομαι!
Πράγματι, όλα αυτά με την πανδημία και δη μετά από αυτήν μεγενθύθηκαν.
Να έχουμε την δύναμη της επίγνωσης να συνειδητοποιούμε τι γίνεται γύρω μας και δύναμη να αντέχουμε.
Καλό ξημέρωμα Πίπη μου! Πολλά φιλιά και καλή εβδομάδα!
Όντως η ανθρώπινη όφειλε να είναι αποκούμπι, σ’ αυτούς τους χαλεπούς καιρούς όμως, που όλα κυλούν ανάποδα ζητείται ανθρώπινη παρουσία, με σάρκα και οστά, γιατί “γκώσαμε” από ΑΙ .. Φιλιά πολλά βρε ευαίσθητο κουκλοβαφτιστηρόνι!
*η ανθρώπινη *επαφή!
(ακόμα και από τα πλήκτρα χάθηκε πια η λέξη; 🙂 )
Πράγματι το ΑΙ το παρασυνηθίσαμε και φοβάμαι για το τι επιπτώσεις θα ‘χει αυτό και στους ανθρώπους και στην καθημερινότητα μας.
Καλό ξημέρωμα νονούλι. Πολλά φιλιά και καλή εβδομάδα!
Όμορφες σκέψεις που μεταφέρουν μηνύματα αισιοδοξίας για τη σύνδεση των ανθρώπων, ιδιαίτερα στα δύσκολα. Αυτές τις σιωπηλές στιγμές, τις παγωμένες, να φοβάσαι. Να θυμάσαι, οι μικρές πράξεις καλοσύνης και αγάπης μπορούν να νικήσουν την παγωνιά της ψυχής.
Φιλιά Μαρίνα μου! Καλή εβδομάδα!
Ποτέ δεν το ξεχνώ Αννίκα μου, γιατί έχεις δίκιο. Αυτά μπορούν να νικήσουν κάθε παγωνιά.
Καλό ξημέρωμα. Πολλά φιλιά και καλή εβδομάδα!
Πολύ σημαντικές οι πραγματικές ανθρώπινες σχέσεις .Τα social media απλώς τις υποκαθιστούν δημιουργώντας ένα ψεύτικο κόσμο όπου κάποιος νομίζει ότι είναι ευτυχισμένος.Πράγμα που δεν ισχύει..Ο χειμώνας περνάει καλύτερα με Καλή παρέα κοντά στο τζάκι και ένα ποτήρι κρασί Φιλιά Μαρίνα μου.
Έχουν βοηθήσει σε πολλά τα social media αλλά έγκειται πάντα στον τρόπο που τα χρησιμοποιούμε. Πάντα είναι πολύτιμη βέβαια η καλή παρέα.
Πολλά φιλιά Μαρία μου!
Μας έμεινε το κουσούρι της απομόνωσης, απο την εποχή του κοροναιού Μαρίνα μου!
Δεν συγκρίνεται η ζωντανή παρέα με το διαδίκτυο φυσικά!
Μου αρέσει το χουχούλιασμα, αλλά με παρέα, όχι μόνη μου!
Είναι και η μέρα μικρή, πώς να περάσει η νύχτα;
Να είσαι καλά και πολλά φιλιά!
Πράγματι, η ζωντανή παρέα, έχει μια δική της αίγλη. Να είσαι και εσύ καλά Ρένα μου!
Βροχερές καλημέρες και καλή εβδομάδα. Πολλά φιλιά!