Marina Tsardakli 
Κάποιοι χειμώνες δεν έρχονται μόνο με κρύο και σκοτάδι. Αλλά και φορτωμένοι με σκέψεις, ανατροπές και εξελίξεις, που βαραίνουν.
Κι όμως, μέσα τους μαθαίνουμε να ακούμε την ψυχή μας λίγο πιο προσεκτικά. (Τώρα γιατί δεν ακολουθούν και οι πράξεις μας, σε 500 λέξεις δεν μπορώ να το εξηγήσω. Αν θέλετε, να κάνω ένα podcast )
Σίγουρα, παρά τις ελπίδες μας για μια καλύτερη χρονιά και αυτός ο χειμώνας μας δοκιμάζει. Και εμείς, γατζωμένοι στην ελπίδα, μαθαίνουμε να αντέχουμε και προσπαθούμε να ζούμε απολαμβάνοντας τη ζωή.
Τι περίεργος χειμώνας
Τι περίεργος αυτός ο χειμώνας,
μοιάζει μα δεν είναι.
Οι μέρες του αλλόκοτες,
άλλες τρέχουν σαν τρελό ρολόι,
και άλλες αρνούνται να βαδίσουν.
Μας έρχονται πολλά μαζί, γρήγορα, βαριά,
δεν προλαβαίνουμε να τα συνειδητοποιήσουμε.
Σαν το χιόνι στην πρωτεύουσα που λιώνει πριν το καταλάβεις,
έτσι φεύγουν και οι στιγμές, μη το ξεχνάμε.
Και αν ο χρόνος τρέχει, η ψυχή συνεχίζει να ανασαίνει.
Το μέλλον φαντάζει τόσο αβέβαιο,
με ανατροπές, ανισότητες, και εισβολές.
Δεν ξέρεις αν πρέπει να ελπίσεις ή να σιωπήσεις,
μοιάζει με βαρυχειμωνιά,
που οι προμήθειες της ψυχής ίσως δεν φτάσουν να καλύψουν.
Κι εσύ συνεχίζεις πεισματικά να αντέχεις,
να δημιουργείς, να αγαπάς, να χτίζεις.
Σε μια πραγματικότητα που γκρεμίζει κόσμους και όνειρα,
μα ποτέ μην ξεχνάς πως και το πιο βαθύ σκοτάδι
ένα χαμόγελο πάντα το “ανοίγει”.
Μην σε παίρνει λοιπόν από κάτω ο χειμώνας,
εσύ περιποιήσου τον κήπο της ψυχής σου.
Και αν η ζωή δεν στείλει χελιδόνια να σημάνουν την άνοιξη,
ας ανθίσουν οι ψυχές μας,
να μοσχοβολήσει ο κόσμος αγάπη και ζεστασιά ανθρώπινη.
Λίγες τελευταίες σκέψεις
Σε μια εποχή που το “κεφάλαιο” εξωγήινοι κοντεύει να επαληθευτεί και τρέχουμε από το ένα στο άλλο…
Ας κρατάμε ασπίδα την ευγένεια και την καλοσύνη και την σπίθα της ελπίδας αναμμένη.
Πλησιάζει λέει κακοκαιρία. Ευχή όλων μας, να μην υπάρξουν προβλήματα. Και μακάρι οι κακοκαιρίες, να μένουν μόνο στον καιρό και όχι στην ψυχή μας. Λιακάδα… αυτή να “ζεσταίνει” τον ουρανό της ψυχής μας!
Until Next Time…
Μαρίνα
♥
Η ανάρτηση συμμετέχει φυσικά, στο χειμερινό δρώμενο της Αριστέας, από το blog Η ζωή είναι ωραία, με τίτλο Χειμωνιάτικα αποτυπώματα!
Ευχαριστούμε Αριστάκι που μας δίνεις την ευκαιρία, να ξεχειμωνιάσουμε δημιουργικά παρέα!
Για τα πνευματικά δικαιώματα, της ανάρτησης μπορείτε φυσικά να μάθετε περισσότερα εδώ!
Επίσης αν σας άρεσε η ανάρτηση μου, κάντε ένα μοίρασμα από τα κουμπιά κοινοποίησης! Κάτω από το άρθρο στα social media!
Στα οποία παρεμπιπτόντως μπορείτε να με βρείτε εδώ: facebook, instagram, twitter, newsletter
Discover more from Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Ναι, συνεχίζουμε πεισματικά να αντέχουμε, γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε κι αλλιώς. Δεν βγαίνει αλλιώς. Αυτή είναι η ζωή, τη δέχεσαι και προχωράς. Άλλοτε γεμάτη καλούδια, άλλοτε δυσκολίες, απώλειες και πόνο. Πλευρές του ίδιου νομίσματος.
Θα αγαπάμε και θα χτίζουμε, κόντρα στις κακές προβλέψεις, Μαρινάκι μου! Θα τα φέρουμε εμείς τα χελιδόνια -θα ζωγραφίσουμε εν ανάγκη! 😉
Μαρίνα μου, πολύ όμορφο, πολύ ώριμο και σοφό τούτο το ποίημα σου. Παρά την κακοκαιρία, βγάζει ζεστασιά κι ελπίδα! ♥
Αμήν…να αντέξουμε και τούτη τη φορά! ♥
Φιλάκια πολλά, κοριτσάρα!
Αυτό! Θα αγαπάμε και θα δημιουργούμε κόντρα σε κάθε κακή εξέλιξη.
Θα αντέξουμε και αυτή την φορά και τις επόμενες, αρκεί να μη χάσουμε την ανθρώπινη φύση μας.
Πολλά φιλιά Αριστάκι μου.
Καλό ξημέρωμα και καλή εβδομάδα.
Ευχαριστούμε που μέσα από το δρώμενο μας έδωσες ώθηση να ξεδιπλώσουμε σκέψεις και συναισθήματα!
“Περιποιήσου τον κήπο της καρδιάς σου…”
Διάλεξα έναν από τους εξαίρετους στίχους σου, Μαρίνα μου στο παραπάνω ποίημά σου. Ένα σου ακόμα δηλαδή. Και βλέπω, με χαρά, ότι ο δημιουργικός σου οίστρος έχει απογειωθεί εκφραστικά παρά την ανάσχεση, που βάζουν τα προβλήματα και η περιρρέουσα ατμόσφαιρα.
Έχεις οπλίσει την καρδιά σου με το μανδύα του πνευματικού εκείνου ανθρώπου, που θα κινήσει μπροστά απέναντι σε κάθε σκοτάδι και απαισιοδοξία, καλή μου φίλη και αυτό δεν ξέρεις πόσο σημαντικό είναι.
Πολύ όμορφο, Μαρίνα μου.
Καλό και όμορφο το βράδυ σου.
Προσπαθώ Γιάννη μου!
Και να προστατεύω τη ψυχή μου και να αδειάζω τον νου, δημιουργικά.
Γιατί, τα άσχημα πάντα θα υπάρχουν…
Σε ευχαριστώ για τα λόγια σου. Καλό ξημέρωμα!
Ωωωω τι ωραίο κι αυτό! Ας ανθίσουν οι ψυχές μας κι ας μην στείλει η ζωή τα χελιδόνια της Άνοιξης. Ας έχουμε ζεστασιά μέσα μας, υπομονή και ελπίδα ότι ο άνθρωπος θα ξαναγεννηθεί. Γιατί το δρόμο του έχει χάσει. Κι όντως το μέλλον φαντάζει αβέβαιο. Και τρομαχτικό. Με κουράγιο θα προχωρήσουμε.
Καλή συνέχεια πλάσμα μας! Τι ψυχή διαθέτεις! Τεράστια.
Φιλάκια πολλά
Δεν ξέρω αν είναι τεράστια η ψυχή μου Άννα μου, υπερευαίσθητη πάντως είναι. Και λίγη αναισθησία θα μου έκανε καλό και θα άλλαζε χαρακτηριστικά τη ζωή μου. Αλλά δεν το ‘χω, δεν ξέρω πώς γίνεται χαχαχα
Καλό ξημέρωμα Άννα μου. Πολλά φιλιά! 🙂
Μα αυτό είναι και το νόημα. Να μην λιποψυχάμε στη διαδρομή. Να έχουμε πάντα το κεφάλι ψηλά. Το ξέρω, δεν γίνεται πάντα, αλλά εμείς το οφείλουμε και στον εαυτό μας και στους γύρω μας. Οφείλουμε να το παλεύουμε.
Ωραία γραφή, Μαρίνα!
Την καλημέρα μου!
Αυτό Βασίλη, να έχουμε το κεφάλι ψηλά και να ελπίζουμε…
Καλό ξημέρωμα να έχουμε…
Πολύ όμορφο Μαρίνα μου!
Το αγάπησα! Και τα λόγια-προτροπή σου στο τέλος της ανάρτησης, επίσης!
Νιώθω πάντα πολύ όμορφα και ζεστά σε αυτό το μπλοκόσπιτο!
Να είσαι καλά! Φιλάκια
Ω σε ευχαριστώ Κική μου. Να είσαι καλά.
Καλό ξημέρωμα. Πολλά φιλιά.
Πολύ ωραίο το ποίημα σου Μαρίνα μου αισθάνεσαι μια γλυκιά ζεστασιά.! Έτσι να αντιμετωπίσουμε τις κρύες νύχτες του Χειμώνα Πολλά φιλιά!
Σε ευχαριστώ Μαρία μου! Να είσαι καλά.
Καλό ξημέρωμα. Πολλά φιλιά.
Πολύ όμορφο κι αυτό το ποίημά σου, Μαρίνα μου! Και πόσο αισιόδοξο το μήνυμά του! Έτσι πρέπει να είναι ο άνθρωπος, ακόμα και στα δύσκολα πρέπει να καλλιεργεί στην καρδιά του την ομορφιά, την καλοσύνη, τον ήλιο και το φως.
Και μακάρι να μην είναι καταστροφικό το πέρασμα της κακοκαιρίας από τη χώρα μας. Πάντα, σε τέτοιες περιπτώσεις, σκέφτομαι τους άστεγους, που κοιμούνται έξω. Πού θα βρουν αυτοί οι άνθρωποι μια στεγνή γωνίτσα να πλαγιάσουν χωρίς φόβο;
Να έχεις μια όμορφη μέρα.
Φιλάκια πολλά
Δυστυχώς Πίπη μου δεν έπιασαν ευχές και ήταν σκέτη τραγωδία η κακοκαιρία.
Μακάρι κάτι να αλλάξει σε αυτή τη χώρα, γιατί αν συνεχίσουμε έτσι, θα είμαστε απλά στο ίδιο έργο θεατές.
Πολλά φιλιά. Καλό Σαββατοκύριακο!
Ένα ζεστό χάδι στην ψυχή μας, αυτό που έγραψε. Κόντρα στην παγωνιά των ημερών. Συνυφασμένες οι ευχές μας με τις δικές σου, Μαρίνα μου.
Μακάρι…
Φιλί γλυκό.
Να είσαι καλά Μαρία μου. Πολλά φιλιά. Καλό Σαββατοκύριακο!
Νομοτελειακά θα έρθει η άνοιξη, κουκλοβαφτιστηρόνιμου.
Όσο για εκείνη τής ψυχής “την άνοιξη αν δεν τη βρεις, τη φτιάχνεις”
το είπε ο αγαπημένος Ελύτης, άρα ελπίδα κι αγώνας χωρίς σταματημό.
(Όντως, δεν έχω πρόβλημα να αφήσω σχόλια στο wordpress!)
χαχα γι αυτό σε ρώτησα και στο μήνυμα. Ενδεχομένως παίζει κάτι με τα cookies της blogspot!
Η ελπίδα είναι το μόνο που μας σώζει…
Καλό ξημέρωμα αγαπημένο νονούλι. Πολλά φιλιά!
Να μαι πάλι καθυστερημένη (αμάν πιά) Μαρινάκι μου να διαβάζω τις ποιητικές σκέψεις σου που πάντα ξεκινούν με τις δυσκολίες που περνάμε και καταλήγουν με ελπιδοφόρα μηνύματα. Γι αυτό μου αρέσεις! Ετσι πρέπει να σκεφτόμαστε. Πως χωρίς ελπίδα δεν προχωράς! Μένεις στάσιμος! γΙ αυτό χρειάζεται να έχουμε και μια στάλα αισιοδοξίας μικρή μου! την αγάπη μου. φιλιααα!