Marina Tsardakli 
Το 2026, έχει έρθει κάπως ξινό.
Με μια καθημερινότητα που μοιάζει όλο και πιο βαριά και τα γεγονότα συνεχόμενα …
Πού θα πάει δεν ξέρω, αλλά μου δίνει μια αίσθηση πως κάθε άλλο, παρά θα βαρεθούμε!
Ας κρατάμε το χιούμορ μας, την καλή μας διάθεση και την ψυχραιμία μας… γιατί δε βγαίνει αλλιώς!
Σκέψεις μου χειμερινές
Σε μια εποχή που κάθε μέρα και κάτι συμβαίνει…
Και ενώ πλησιάζει το καρναβάλι (που για τα καρναβάλια είμαστε)…
Ε, ήρθα να φτιάξω μια ακροστοιχίδα, γιατί είδα και αποείδα…
Ψυχρά και ανάποδα τα πάντα γύρω μας μετά την κακοκαιρία – τραγωδία!
Είναι αμέτρητες οι ευθύνες και παράλληλα άφαντες.
Ιδιάζουσα περίπτωση η Ελλάδα, ακόμα και στις κακοκαιρίες της.
Σε κάθε χρονιά μονολογούμε: Κάθε πέρσι και καλύτερα, πόσο θλιβερό…
Με βροχή ή χιόνι, η ομορφιά της χώρας μεγαλώνει, μα το ίδιο και οι δυσκολίες της.
Ο χειμώνας αδυσώπητος, να ξεγυμνώνει μέσα στη παγωνιά τις αδυναμίες της…
Υπομονή για τις δύσκολες μέρες, που όλο και πληθαίνουν.
Χειμωνιάτικες συνθήκες που καθρεφτίζουν τα προβλήματα.
Ειδήσεις που μας τρομάζουν και μας κουράζουν.
Ικανότητα παράλληλα με τα δύσκολα -ανθρώπινα- να βρίσκουμε ζεστασιά στις μικρές στιγμές.
Με cozy vibes και διάθεση λίγο να φωτίσουμε τη “μαυρίλα”.
Ε, δεν είναι πάντα εύκολο!
Ρευστή η καθημερινότητα-δεν συγκρατείται, σαν χείμαρρος που παρασέρνει, ζωές, περιουσίες, όνειρα.
Ικεσίες για λίγη ηρεμία, που δεν δείχνει διατεθιμένο να χαρίσει το 2026…
Νιώθουμε την ανάγκη για ζεστασιά και ασφάλεια, μα είναι σαν τζάκι, με υγρασμένα ξύλα…
Επιμένει να σιγοκαίει η φλόγα της ελπίδας, ακόμα και στην παγωνιά της εποχής.
Στο τέλος, πάντα γυμνή η αλήθεια του χειμώνα, πάντα θερμή η ελπίδα για την άνοιξη…
Λίγες τελευταίες σκέψεις
Τα γεγονότα γύρω μας πολλά: κακοκαιρίες, δυστυχήματα, συμβούλια ειρήνης, Μερκοσούρ. Και είμαστε και ένα βήμα πριν μας επαληθεύσουν και το κεφάλαιο: Εξωγήινοι
Ας μην μας παρασύρει μόνο η επικαιρότητα. Ας βρίσκουμε χαρά και ολοκλήρωση στις στιγμές μας. Και φυσικά, δημιουργικότητα, σύμπνοια και επικοινωνία στην διαδικτυακή μας παρέα.
Until Next Time…
Μαρίνα
♥
Η ανάρτηση συμμετέχει φυσικά, στο χειμερινό δρώμενο της Αριστέας, από το blog Η ζωή είναι ωραία, με τίτλο Χειμωνιάτικα αποτυπώματα!
Ευχαριστούμε Αριστάκι που μας δίνεις την ευκαιρία, να ξεχειμωνιάσουμε δημιουργικά παρέα!❄️
Για τα πνευματικά δικαιώματα, της ανάρτησης μπορείτε φυσικά να μάθετε περισσότερα εδώ!
Επίσης, αν σας άρεσε η ανάρτηση μου, κάντε την καλή σας πράξη για σήμερα και κάντε ένα μοίρασμα από τα κουμπιά κοινοποίησης (κάτω από το άρθρο) στα social media!
Στα οποία παρεμπιπτόντως μπορείτε να με βρείτε εδώ: facebook, instagram, twitter, και φυσικά εδώ: newsletter
Discover more from Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Όπως το είπες, Μαρίνα μου, σιγουριά, τρυφερότητα, αγκαλιά στην δικτυακή μας παρέα. Είναι μεγάλο πράγμα αυτό στις μέρες μας. Το να νιώθεις μια τέτοια δημιουργική συντροφιά να σε δένει σε τόσο όμορφα πράγματα.
Η ακροστιχίδα σου, πάντα τα καταφέρνεις σ’ αυτήν, έχει τα δικά της σημαντικά μηνύματα στην επικαιρότητα και στις υποθήκες του αύριο.
Πολύ όμορφη.
Καλή συνέχεια στη μέρα σου, κορίτσι μου.
Σε ευχαριστώ Γιάννη, να είσαι καλά, καλό απόγευμα!
Πραγματικά ψυχρά και ανάποδα.
Δεν ξέρω που θα οδηγηθούμε. Ας αισιοδοξούμε. Δεν έχουμε άλλη επιλογή.
Καλό βράδυ Μαρίνα!
Όπως τα λες Μαρία μου, δεν έχουμε άλλη επιλογή.
Καλό ξημέρωμα! Πολλά φιλιά.
Έχεις γίνει “ειδική” στο να αποτυπώνεις όμορφα τις σκέψεις σου Μαρινάκι και όταν σε διαβάζω γεμίζει η καρδιά μου χαρά, κάτι που στην εποχή μας, δεν είναι ότι πιο εύκολο!
ΑΦιλάκια λοιπόν και ας είναι μες το κρύο, η καρδιά μου όμως, είναι ζεστή! 🙂
Πόσο χαίρομαι μαγισσούλα μου. Τι όμορφο στους καιρούς μας, να γεμίζουμε ο ένας τον άλλον χαρά.
Πολλά φιλιά. Καλό ξημέρωμα 🙂
Έτσι όπως τα λες, κάθε πέρσι και καλύτερα. Δεν ξέρω μετά τα υγρασμένα ξύλα στο τζάκι αν σιγοκαίει η ελπίδα. Αλλά τι ομορφότερο από το να βρίσκουμε ζεστασιά ανθρώπινη στις μικρές καθημερινές μας στιγμές; Όμορφη και ουσιαστικό το μήνυμα της ακροστοιχίδας σου
Φιλάκια πολλά πολλά
Πράγματι, είναι πολύ όμορφο να βρίσκουμε ζεστασιά στην ανθρώπινη επικοινωνία και στην καθημερινότητα μας.
Ας μην το ξεχνάμε στην ζοφερή μας πραγματικότητα.
Πολλά φιλιά, βροχερές καλημέρες και καλή εβδομάδα!
Δεν θα ήθελα να είναι, αλλά δυστυχώς όλα είναι όπως τα περιγράφεις. Το μόνο οι εξωγήινοι…. μένει να τους δούμε κι αυτούς και τότε τέλος! Έχεις έναν τρόπο Μαρίνα που τα γράφεις και δεν εννοώ την πολύ πετυχημένη ακροστιχίδα, αλλά αυτά καθαυτά που γράφεις, που ηχούν σαν τα καρφιά όταν τα κτυπά το σκεπάρνι. Δυστυχώς έτσι θα πορευτούμε κι αυτή τη χρονιά, ελπίζοντας στις καλές της στιγμές!
Την Καλημέρα μου!
Βασίλη μου στην Αμερική συζητούν ανοιχτά πια για τους εξωγήινους και λέγεται πως μέσα στη χρονιά αυτή, θα επαληθευτούν κάποια πράγματα είτε για την ύπαρξη τους, είτε για την επικοινωνία επιστημόνων με εξωγήινους πολιτισμούς.
Βροχερές καλημέρες και καλή εβδομάδα!
Όχι ότι και η προηγούμενη χρονιά “μου έφυγε” γλυκιά, αλλά το 26, ναι είναι μέσα στην ξινίλα, Μαρινάκι μου! Ανάσα δεν έχω πάρει από τα περιστατικά που μου έρχονται σαν ριπή….
Η ακροστιχίδα σου τα περιέλαβε όλα μέσα! Γυμνή η αλήθεια του χειμώνα μεν, σε μια άνοιξη στηριζόμαστε όλοι δε! Και πόσο πικρή η διαπίστωση του κάθε πέρυσι και καλύτερα…
Συνεχίζουμε τη συμπόρευση και την αλληλοστήριξη!
Φιλάκια πολλά, κοριτσάρα!
♥
Γενικά δεν δείχνει μέχρι τώρα καλό πρόσωπο το ’26 και σήμερα με τραγωδία ξεκίνησε.
Σε ευχαριστώ Αριστάκι μου, μέσα από το δρώμενο σου έχουν βρει διέξοδο οι χειμερινές μας σκέψεις.
Καλή εβδομάδα και βροχερές καλημέρες.
Πολλά φιλιά!
Τα είπες όλα με τούτη την ακροστιχίδα!
Κάθε σου πρόταση και μια σημαντική μα πικρή αλήθεια!
Με εκφράζει από το πρώτο γράμμα έως το τελευταίο της!
Κρατώ τις προτροπές σου για να μην ξεχνιόμαστε μέσα στη μαυρίλα και να μην ξεχνάμε ότι δεύτερη ζωή δεν έχουμε. Ας επικεντρωθούμε στο ότι σε αυτή τη μία και μοναδική να μπορούμε κάτι να προσφέρουμε!
Σε φιλώ!
Αυτό Γλαύκη μου, δεύτερη ζωή δεν έχουμε. Ζούμε μια ζοφερή πραγματικότητα, αλλά ας ψάχνουμε πάντα το φως!
Πολλά φιλιά, βροχερές καλημέρες και ευχές για μια όμορφη εβδομάδα!
Έχεις εξελιχθεί σε μετρ της ακροστιχίδας, Μαρίνα μου! Πολύ μου άρεσε. Ξέρεις, οι ακροστιχίδες μου θυμίζουν τα λευκώματα που φτιάχναμε στα σχολικά μου χρόνια (εσύ είσαι μικρή, ίσως και να μην τα πρόλαβες). Γι’αυτό, ίσως, τις απολαμβάνω τόσο τις ακροστιχίδες σου. Αυτή εδώ, δε, ήταν πολύ χορταστική και την απόλαυσα δεόντως.
Συμφωνώ με όσα γράφεις. Και θεωρώ μεγάλο κεφάλαιο τη δημιουργικότητα, που μας κρατάει στην επιφάνεια και δε μας αφήνει να πνιγούμε στις δυσκολίες της καθημερινότητας.
Φιλάκια πολλά
Πίπη μου, το ’90 είμαι γεννημένη, πρόλαβα λευκώματα, αν και μετά έχασαν την αίγλη τους. Αλλά δεν κάναμε ακροστιχίδες, συνήθως γράφαμε με πολύχρωμα, αρωματικά στυλό μόνο που ήταν πολύ μόδα τότε χαχα
Σε ευχαριστώ για τα λόγια και τις σκέψεις σου. Πολλά φιλιά και καλή εβδομάδα!
Εξωγήινοι ε;
Δεν το αποκλείω καθόλου!
Τα είπες όλα Μαρίνα μου, αν παρουσιαστούν κι αυτοί, θα σε συμβουλευόμαστε σε κάθε μας κίνηση!
Κουράγιο έρχεται η Άνοιξη!
Σε φιλώ!
Το συζητάνε ανοιχτά πια στην Αμερική και λένε πώς μέσα στη χρονιά ενδεχομένως να επαληθευτεί. Να είσαι καλά Ρένα μου!
Πολλά φιλιά και καλή εβδομάδα!
Πόσο δίκιο έχεις Μαρίνα μου! Οι σκέψεις σου είναι η αλήθεια για μια εποχή που μας πιέζει και που καθημερινά αφαιρεί και κάτι. Τη μνήμη και την αντοχή κυρίως.
Μαρίνα μου να είσαι καλά, να έχεις μια όμορφη εβδομάδα!
Πόσο δίκιο έχεις Αννίκα μου, μνήμη, αντοχή και υπομονή θα συμπληρώσω εγώ.
Βροχερές καλημέρες και καλή εβδομάδα. Πολλά φιλιά!
Έτσι όπως τα λες είναι Μαρίνα μου με την πόλη επιτυχημένη ακροστιχίδα σου. Ζούμε δύσκολες στιγμές αλλά μπορούμε να κάνουμε καλύτερες τις μέρες μας έχοντας την καλύτερη παρέα και δημιουργώντας αριστουργήματα.