Marina Tsardakli 
Πόσο δύσκολος ο φετινός Αύγουστος, για τόσο κόσμο!
Αρχικά, ήθελα να γράψω κάτι ανάλαφρο και χαρούμενο, αλλά πώς να γίνει, όταν η πραγματικότητα που βιώνουμε είναι τόσο σκληρή; Απόρροια της οποίας, είναι φυσικά και η συμμετοχή μου! Κέντησα σε στίχους, εντελώς αβίαστα τις σκέψεις μου!
Βέβαια, μπορεί να μη σας προσφέρω μια ανάλαφρη συμμετοχή, όμως μέσα στην απλότητά της, είναι ρεαλιστική και πάνω απ’ όλα ανθρώπινη.
Τα τελευταία χρόνια, η σχέση μας με τη φύση έχει αλλάξει δραματικά.
Δεν περνάμε τόσο χρόνο κοντά της, καθώς αποζητάμε κυρίως πολυτέλειες. Αλλά και όταν περνάμε χρόνο στη φύση, το κάνουμε με σεβασμό;
Μαζεύουμε τα σκουπίδια μας από τα δάση και τις παραλίες; Κάνουμε ανακύκλωση; Επίσης, φροντίζουμε να μη συμβάλλουμε στην υπερκατανάλωση αλλά και στην αλόγιστη χρήση των πόρων;
Βέβαια, δεν υπάρχει σε τίποτα, μόνο ατομική ευθύνη. Υπάρχει και πολιτειακή. Αλλά, τα τελευταία χρόνια, συνοψίζεται σε 3 ψηφία: 112. Και κάτι που ακούγαμε για πράσινη ανάπτυξη, δεν ξέρω πώς θα υλοποιηθεί, αφού δεν ξέρω αν έχει μείνει πια κάτι πράσινο. Τώρα, αν θέλουμε μαύρη ανάπτυξη, αυτό είναι πιο εφαρμόσιμο, αφού επεκτείνετε, στις ψυχές, που τις μαυρίζουν τα προβλήματα. Στην γη, που μένει η στάχτη. Και ακουμπά και το μέλλον.
Μακάρι, να διεκδικήσουμε τις συνθήκες που μας αξίζουν. Μα μέχρι τότε, ας κάνουμε ό,τι μπορούμε μόνοι μας!
Ανήκω σε εκείνους, που πάντα βρίσκουν την αισιοδοξία. Αλλά, με φοβίζει ειλικρινά, το πώς θα είναι εντέλει το αύριο.
Παρόλα αυτά, πιστεύω πως κάθε μικρή μας πράξη έχει δύναμη. Όσο μπορούμε, ας προστατεύουμε τη φύση που μας φιλοξενεί, ας επιλέγουμε με σύνεση και σεβασμό. Γιατί μόνο έτσι θα διατηρήσουμε ζωντανό το καλοκαίρι και τον κόσμο που ονειρευόμαστε! Ένα καλοκαίρι και έναν κόσμο πιο φωτεινό, γεμάτο ζωή και ελπίδα.
Είθε ο επόμενος Αύγουστος, να μας βρει, με καλύτερες συνθήκες!
Καίγεται όλη η χώρα! Πέρα απ’ την υλική και φυσική καταστροφή, σκέφτομαι: Το μέλλον μας άραγε θα ‘χει πράσινο ή θα το βλέπουμε μόνο σε εικόνες από AI?Η σκέψη μου πραγματικά, με όσους δοκιμάζονται απ’ τη #φωτια . Και ο σεβασμός μου, όσους συμβάλλουν στην κατάσβεση της!
— Marina Tsardakli (@marinatsardakli) August 12, 2025
Αύγουστος χωρίς γούστο
Και σαν πουλί μονάχο ο Αύγουστος, καθισμένος σε ένα σύρμα, με φόντο τον καπνισμένο ουρανό να αναρωτιέται:
Τι πήγε λάθος στο καλοκαίρι του!
Κάθε εποχή και η καταστροφή της,
στα καλοκαίρια δεσπόζει η στάχτη.
Φοβάμαι για το μέλλον που θα ‘ρθει,
δεν ξέρω τι μορφή θα ‘χει…
Καταστροφές, υλικές και φυσικές,
ουρλιάζουν τα ζώα από φόβο.
Και τα δέντρα τι να πουν, μόνο…
κοιτούν τη φωτιά να τα αγκαλιάζει.
Και η θάλασσα, ανήμπορη κοιτάει,
δεν είναι ούτε αυτή στα καλά της.
Η στάχτη, βουτάει στα νερά της,
γιατί εκεί σβήνουν πια οι φωτιές.
Ο ήλιος ο καλοκαιρινός κοκκινίζει,
από τη φωτιά και από ντροπή.
Γιατί, όταν η φύση χαθεί,
δε θα ‘χει η ανθρωπότητα μέλλον.
Ο Αύγουστος, δεν είχε γούστο,
είχε αγωνία και φόβο και θλίψη.
Σε ανθρώπους και ζώα, το σπίτι θα λείψει
και το καλοκαίρι δεν είναι για όλους, το ίδιο πια.
Τα καλοκαίρια μας πια δεν τα μετράμε,
με μπάνια, παγωτά και περιπλανήσεις.
Αλλά με έκτακτες ειδήσεις,
και λόγια πολιτικών που εξοργίζουν.
Ίσως το φθινόπωρο, κάτι να αλλάξει,
να ‘ναι καλύτερο, ίσως πιο φωτεινό.
Μα όσο ο άνθρωπος, δεν κοιτάζει το κοινό καλό,
μετριάζει η ψυχή την ελπίδα.
Την επόμενη φορά, που θα πάμε στην κάλπη,
ας ψηφίσουμε για το καλοκαίρι που αξίζει η ψυχή μας.
Αλλιώς αντί για παιχνίδια στη θάλασσα, η ζωή μας,
θα γίνεται στάχτη, σε έναν πύρινο κλοιό.
Until Next Time…
Μαρίνα
♥
Φυσικά, το ποίημα, είναι η συμμετοχή μου, στο δρώμενο Ένα ποίημα για το καλοκαίρι, που διοργανώνει το Αριστάκι από το blog Η ζωή είναι ωραία.
……♥……
Για τα πνευματικά δικαιώματα, της ανάρτησης μπορείς φυσικά, να μάθεις περισσότερα εδώ!
Επίσης, αν σου άρεσε η ανάρτηση μου, κάνε την καλή σου πράξη για σήμερα και μοιράσου τη μέσα από τα κουμπιά κοινοποίησης (κάτω από το άρθρο) στα social media!
Τέλος, στα social media, μπορείς να με βρεις εδώ: facebook, instagram, twitter, newsletter
Discover more from Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Πώς να μη συμμεριστεί κάποιος την αγωνία σου, Μαρίνα; Πώς να μη νιώσει την ανησυχία, πώς να μην συμφωνήσει με τις σκέψεις σου; Τι ζούμε αλήθεια;
Ποιος το περίμενε χρόνια πριν όταν ζούσαμε με λίγη ξεγνοιασιά το καλοκαίρι.
Και πάντα μέσα στη λυρική μορφή των στίχων σου θα συναντιόμαστε με τις σκέψεις μας, καλή μου φίλη. Πάντα μας αγκαλιάζεις με όσα χτυπάει η καρδιά σου.
Χρόνια πολλά για σήμερα και εύχομαι του χρόνου καλύτερα.
Ζούμε σε εποχές Γιάννη μου, που πρέπει να πατάμε γερά στη γη και να βλέπουμε με μάτια ανοιχτά τι συμβαίνει γύρω μας.
Το ότι τα χειρότερα είναι μπροστά μας, είναι ξεκάθαρο.
Το ότι δεν κάνουμε τίποτα γι’ αυτό, είναι τρομακτικό.
Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Μακάρι του χρόνου καλύτερα.
Καλή εβδομάδα 🙂
Χρόνια πολλά, Μαρίνα μου! Υγεία σε σένα και σε όλο τον κόσμο!
Έλεγαν κάποτε πως ο Αύγουστος δεν έχει ειδήσεις. Τα τελευταία χρόνια μπορούμε να πούμε ότι δεν χωράνε άλλες ειδήσεις. Είναι μία η είδηση κι έχει να κάνει με το μέλλον μου, που όντως όπως λες διαγράφεται μαύρο! Και μάλλον πολύ πιο σύντομα απ’ ό,τι είχαμε φανταστεί θα κοιτάζουμε παλιές φωτογραφίες ή θα ζητάμε από το ΑΙ να μας κατασκευάσει μερικές!
Ήμουν σίγουρη ότι δεν τελείωσες με το δρώμενο μας! Και το έχεις πάει θεματικά και είσαι πλέον η ναυαρχίδα του δρώμενου! (Έχω κι εγώ έτοιμη μία ακόμα συμμετοχή, αλλά εσένα δεν σε φθάνει κανείς!)
Σε ευχαριστώ πολύ πολύ κι ….ανυπομονώ για το τι ακόμα θα σε απασχολήσει ! ☺
Φιλάκια πολλά, κοριτσάρα μου! ♥
Αμήν, υγεία σε όλους και ειρήνη, με τη χάρη της Παναγίας.
Φυσικά δεν τέλειωσα και μακάρι να συνεχίσουμε και σε άλλες εποχές!
Για παράδειγμα το “Ένα Ποίημα για τα Χριστούγεννα” μου ακούγεται υπέροχο χαχαχαχ
Καλή εβδομάδα. Πολλά φιλιά.
Κάθε καλοκαίρι είναι και χειρότερο… Οι ανησυχίες σου και οι σκέψεις σου είναι και δικές μου, το λέω με πολύ μεγάλη λύπη μου. Θυμάμαι όταν είχα τελειώσει το σχολείο, έπιασε φωτιά στη Σταμάτα και όλοι είχαμε μείνει αποσβολωμένοι – τόσο “ξένο” μας ήταν. Και πλέον κάθε καλοκαίρι καίγεται ολόκληρη η Ελλάδα.
Ένα πράγμα που θέλω να μοιραστώ είναι ότι πρόσφατα ταξίδεψα στο εξωτερικό, και πάνω από το αεροπλάνο έβλεπες χώρες καταπράσινες και έλεγες ότι μάλλον αυτός είναι ο παράδεισος. Όταν γυρίζαμε είδα από το παράθυρο του αεροπλάνου μια Ελλάδα ΜΑΥΡΗ. Δε φαντάζεσαι πόσο σφίχτηκε η καρδιά μου με αυτή τη σοκαριστική εικόνα.
Καλό σαββατοκύριακο! Σε φιλώ!
Πραγματικά, πιο σοκαριστικά θα ‘ναι τα χρόνια που θα έρθουν Αναστασία μου, που όλο αυτό απλά θα μεγενθύνεται.
Ας ευχηθούμε σε ένα θαύμα, κάτι να αλλάξει. Γιατί δεν ξέρω τι κόσμο θα βρουν οι επόμενες γενιές.
Σε φιλώ γλυκά. Καλή εβδομάδα!
Να φανταστείς Μαρίνα μου πριν από 2 ώρες άκουσα μήνυμα του 112 στο κινητό μου. Καίγονται δύο χωριά λίγο έξω από τον Πύργο στην πολύπαθη Ηλεία. Μαύρισε η ψυχή μας μαζί με τα καρβουνιασμένα δέντρα και ζώα.
Δεν αντέχεται τόσος πόνος.
Έχει μαυρίσει η ψυχή όλων μας.
Το κακό όμως είναι ότι κάθε εποχή, έχει τη δική της καταστροφή. Πολλά φιλιά.
Καλή εβδομάδα Ελένη μου.
Μαρινάκι μου γλυκό με το ποίημα σου έχεις πιάσει όλη την ουσία του τι περνάμε κάθε καλοκαίρι και δη τον Αύγουστο τα τελευταία χρόνια με την Ελλάδα να καίγεται απ άκρη σ άκρη. Λυπάται κάθε λογικό ον με την καταστροφή που συντελείται στο λίγο πράσινο που έχει απομείνει. Ο ι σκέψεις σου και σκέψεις μας μικρή μου.
Ας ελπίσουμε πως το επόμενο καλοκαίρι θα είναι καλύτερο από το φετινό.
Να είσαι καλά Μαρινάκι μου και να προσέχεις. Όλο και κάποιο φως θα υπάρχει στον ορίζοντα. φιλιααααα
Μακάρι Σμαραγδένια μου να είναι το επόμενο καλοκαίρι καλύτερο, γιατί τα τελευταία για αρκετό κόσμο, είναι δράμα.
Να προσέχεις και εσύ και να περνάς υπέροχα.
Πολλά γλυκά φιλιά.
Μπράβο Μαρίνα μου πολύ δυνατό!
Σε ευχαριστώ πολύ Χριστίνα μου!