Marina Tsardakli 
Το φθινόπωρο είναι για πολλούς μια εποχή μετάβασης.
Για άλλους, μια εποχή κάπως μελαγχολική. Για μένα, είναι μια περίοδος, όπου οι εντάσεις τόσο οι εξωτερικές, όσο και οι εσωτερικές, είναι πιο δυνατές.
Ίσως, γιατί αλλάζει η φύση, όπως αλλάζει συνεχώς και η ίδια η ζωή, με όσα αυτή περιλαμβάνει. Ίσως, γιατί όσο πέφτουν τα φύλλα, τόσο βαραίνουν οι σκέψεις. Ή απλά γιατί αυτή η εποχή, με τον εσωτερικό της χαρακτήρα, αναδεικνύει τις αλήθειες που μέσα στη φασαρία του καλοκαιριού επιλέγουμε να προσπερνάμε.
Φθινοπωρινές εντάσεις
Φθινοπωρινές εντάσεις,
σε μια πραγματικότητα έντονη.
Με ψυχές που αναζητούν λίγη ζωή
και κορμιά καταδικασμένα πια σε 13ωρα.
Και εσύ μένεις, σαν το Φθινόπωρο,
να περιμένεις μια αλλαγή
και αφού δεν έχεις φύλλα να ρίξεις,
ρίχνεις ευχές, σαν προσευχή για μια ευτυχία
που τελικά, δεν τους ακουμπάει όλους.
Σε μια καθημερινότητα πανάκριβη
που η ανθρώπινη ζωή έχει χάσει την αξία της.
Φθινοπωρινές εντάσεις,
σε μια πραγματικότητα εμπόλεμη,
στις χώρες, στους δρόμους, στις ψυχές.
Με καρδιές που αναζητούν
κάτι να τις ξαποστάσει.
Και εσύ, με πνεύμα αντίστασης
βρίσκεις λόγους να χαμογελάς,
αν και η κάθε μέρα έχει τις δικές της κακές ειδήσεις.
Γιατί, χρωστάς λίγη ευγνωμοσύνη,
σε όλη την εμπειρία που κουβαλάς.
Και αν κάτι κανείς, δεν μπορεί να σου κλέψει επ’ουδενί,
είναι η μαγεία στο να ερωτεύεσαι τη ζωή!
Φυσικά, το ποίημα, είναι η συμμετοχή μου, στο δρώμενο Ένα ποίημα για το Φθινόπωρο, που διοργανώνει το Αριστάκι από το blog Η ζωή είναι ωραία.
……♥……
Λίγες τελευταίες σκέψεις
Ποτέ δε σταματώ, να ψάχνω φως ακόμα και μέσα στις πιο γκρίζες μέρες. Ζούμε σε μια τρελή και δύσκολη καθημερινότητα. Και ενώ με απασχολούν και με προβληματίζουν βαθύτατα τα προβλήματα γύρω μας, επιλέγω να μην εστιάζω μόνο σε αυτά. Και να μην ξεχνώ φυσικά, να ζω με απλότητα, ευγνωμοσύνη, σύνεση και σεβασμό.
Το φθινόπωρο μπορεί να κουβαλάει πολλά αρνητικά, αλλά κρατά μέσα του και πολλές μικρές ομορφιές. Ένα φύλλο που πέφτει σαν υπόσχεση, μια βροχή που ξεπλένει τις σκέψεις μας, μια καθημερινή αύρα που μας εμπνέει να βρούμε δύναμη, στα απλά και φαινομενικά ασήμαντα, της κάθε μέρας μας.
Και κάπου εκεί, που όλα συνεχίζουν, ας επιμένουμε να ερωτευόμαστε τη ζωή. Όχι βέβαια, επειδή είναι πάντα όμορφη, αλλά επειδή είναι αληθινή. Επειδή, είναι η δική μας ζωή. Της αξίζει και μας αξίζει.
Πριν κλείσω επιτρέψτε μου να μοιραστώ και το χαϊκού μου!
Ένα ευχαριστώ στη Μαρία από το blog Το κείμενο, που μας έδωσες το έναυσμα για δημιουργία. Ένα μπράβο στο Αριστάκι για την πρωτιά. Όλα τα χαϊκού, καθώς και την εικόνα που μας ενέπνευσε θα τα βρείτε εδώ.
Με το καλό και στα επόμενα δρώμενα μας!
Until Next Time…
Μαρίνα
♥
Για τα πνευματικά δικαιώματα, της ανάρτησης μπορείτε να μάθετε περισσότερα εδώ!
Aν σας άρεσε η ανάρτηση μου, κάντε την καλή σας πράξη για σήμερα και μοιραστείτε τη μέσα από τα κουμπιά κοινοποίησης (κάτω από το άρθρο) στα social media!
Στα οποία παρεμπιπτόντως μπορείτε να με βρείτε εδώ: facebook, instagram, twitter, newsletter
Discover more from Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Καλησπέρα σου, Μαρίνα μου, καλησπέρα στο καινούργιο σου ποίημα, στις Φθινοπωρινές σου εντάσεις, καλησπέρα στο πανέμορφο χαϊκού σου. Και τα δύο μαζί ομορφαίνουν την ποιητική έκφραση της εποχής μας.
Το Φθινόπωρο, είναι όμορφο ναι. Αυτή η αλλαγή στη φορεσία της φύσης από την ένταση του καλοκαιριού σε ένα είδος πορείας στο κλείσιμο του κύκλου, κουβαλάει τόσο όμορφα πράγματα.
Μαρίνα μου, κάθε σου λυρική δημιουργία φτιάχνει ένα όμορφο άλμπουμ με τις σκέψεις σου, δοσμένες στο πληκτρολόγιό σου.
Και εμείς να σε απολαμβάνουμε. Τα φιλιά μου.
Καλημέρα Γιάννη, σε ευχαριστώ για τα γλυκά σου λόγια.
Ναι προσπαθώ να εκφράζω όλα τα συναισθήματα που βιώνω αυτό το φθινόπωρο, μέσα από τους στίχους ή τα κείμενα μου, γιατί αν τα κλείνουμε μέσα μας, θα τρελαθούμε.
Καλή συνέχεια στη μέρα σου.
Πολλά φιλιά!
Ανάποδα θα ξεκινήσω και θα πω ότι το χαικού σου πολύ το αγάπησα και ήταν στις επιλογές μου. Για το ποίημά σου και τους τόσους προβληματισμούς που περιέχει απλά θα πω υποκλίνομαι. Ναι η καθημερινότητα είναι πανδύσκολη και έχουμε χάσει ”τη μπάλα” προ πολλού, ναι αφού δεν έχεις φύλλα να ρίξεις ρίχνεις ευχές (τι υπέροχο! ) να βρούμε το κουραγιο θα πω για να συνεχίζουμε να ερωτευόμαστε τη ζωή.
Υπέροχο!
Καλησπέρα Μαρίνα μου
Φιλάκια
Καλημέρα Άννα μου,
Σε ευχαριστώ για τα γλυκά σου λόγια.
Όλοι αυτό κάνουμε. Προσπαθούμε να βρίσκουμε το κουράγιο να ερωτευόμαστε τη ζωή, σε μια δύσκολη καθημερινότητα, μιας τρελής εποχής.
Χαίρομαι που σου άρεσαν οι συμμετοχές μου!
Σε φιλώ γλυκά.
Καλή συνέχεια στη μέρα σου!
Το φθινόπωρο είναι η μελαγχολική εποχή του χρόνου. Ακόμα και τα χρώματα του, τα δέντρα που γυμνώνονται, η κουβέρτα που προστίθεται στον ύπνο. Κι όμως, όπως κι εσύ, πάντα ψάχνω εκείνες τις χαραμάδες αισιοδοξίας, που μου χρειάζονται για να συνεχίσω να ζώ.
Μένω στο χαϊκού, υπέροχο, δείχνει ανθρωπιά και ότι δεν ξεχνάς τις μεγάλες αξίες της ζωής στον πλανήτη μας!
Την Καλημέρα μου, Μαρίνα!
Καλημέρα Βασίλη,
Τι άλλο μπορούμε να κάνουμε, από το ψάχνουμε εκείνες τις χαραμάδες αισιοδοξίας;
Πρέπει να ζούμε, όχι απλά να υπάρχουμε. Οπότε το να ψάχνουμε και να απολαμβάνουμε το φως, ακόμα και σε σκοτεινές μέρες, είναι μονόδρομος.
Καλή συνέχεια στη μέρα σου!
Ένα ποίημα με φθινοπωρινό φόντο αλλά μέσα στα γεγονότα του σήμερα, τα οποία κατά τη γνώμη μου ατονούν τόσο την φθνιπωρινή ομορφιά. Και όπως είπες χρωστάμε ευγνωμοσύνη στην εμπειρία που κουβαλάμε. Το χαικού σου πολύ όμορφο! Φιλιά πολλά!
Καλημέρα Μαίρη μου,
Συμβαίνουν πολλά γύρω μας και στην προσωπική μας ζωή, όσο μπορούμε όμως, ας μην ξεχνάμε και την όμορφη πλευρά της ζωής.
Για να μπορούμε να βρίσκουμε ευγνωμοσύνη στις μέρες μας, που είναι βασικό θεμέλειο της ευτυχίας.
Καλή συνέχεια στη μέρα σου. Πολλά φιλιά!
Καλημέρα Μαρίνα μου.
Συγχαρητήρια και για τα δύο δημιουργήματα σου!
Μου άρεσαν εξίσου.
Ειδικά η κατακλείδα του ποιήματός, που είναι και αναφορά στο σλογκαν του μπλοκ σου, ιδανική θα έλεγα.
Καταλαβαίνω όλες τις εντάσεις που αναφέρεις και θεωρώ πως συνυπάρχουν και μέσα μου.
Ας αναζητήσουμε, λοιπόν, την ευγνωμοσύνη που ορθά αναφέρεις.
Σε φιλώ και σου εύχομαι μία όμορφη μέρα.
Καλημέρα Κική μου,
Σε ευχαριστώ για τα γλυκά σου λόγια.
Αυτές οι εντάσεις υπάρχουν μέσα σε όλους μας. Η διαφορά έγκειται στο πόσο αφήνουμε, να μας καταβάλουν.
Καλή συνέχεια στη μέρα σου.
Πολλά φιλιά.
Συμφωνώ για την ένταση. Το φθινόπωρο έχει μια ενοχλητική ένταση καθώς πάει μαζί με την προσγείωση την πραγματικότητα. Α τώρα μου έδωσες έναυσμα να γράψω και γω κάτι σχετικό.
Σ΄ευχαριστώ για τη συμμετοχή σου στα Χαϊκού. Με τιμά!
Καλημέρα!
Καλημέρα Μαρία μου,
Χαίρομαι. Είναι όμορφο να εμπνέουμε ο ένας τον άλλον.
Εμείς σε ευχαριστούμε για τα χαϊκού, που μας δίνεις το έναυσμα να δημιουργούμε.
Πολλά φιλιά. Καλή συνέχεια στη μέρα σου!
Υπέροχα και τα δύο, Μαρίνα μου. Και μπράβο σου που αποτύπωσες με τον μοναδικό σου τρόπο, τις κοινωνικές ανησυχίες σου αλλά και την κοινή μας ευχή για ειρήνη!
Φιλί γλυκό!…
Καλημέρα Μαρία μου,
Σε ευχαριστώ πολύ. Δυστυχώς οι κοινωνικές ανησυχίες όλων μας είναι πολλές και η κοινωνία δεν κάνει τίποτα για να τις κατευνάσει.
Φιλί γλυκό και από εμένα. Καλή συνέχεια στη μέρα σου!
Εγώ Μαρίνα μου, αλήθεια στο λέω, έχω ερωτευθεί τα φύλλα που πέφτουν στην σελίδα σου. Πόσο μου αρέσουν δεν φαντάζεσαι.
Το ποίημα σου το βρίσκω εξαιρετικό και το χαϊκού σου ακόμα καλύτερο!
Το να ερωτεύεται κανείς τη ζωή είναι “μοίρα”. Ερχόμαστε εδώ, ταλαιπωρούμαστε με τόσα και τόσα αλλά τα βράδια ας κλείνουμε τα μάτια για να νιώσουμε μόνο τα όμορφα της μέρας που πέρασε, αλλιώς… δεν τη βγάζουμε καθαρή.
Έτσι είναι Μαρίνα μου, καλή μας δύναμη.
Σε φιλώ, καλό βράδυ!
Καλημέρα Μαρία μου,
Πόσο χαρούμενη με κάνεις δεν φαντάζομαι. Γιατί αφιερώνω αρκετό χρόνο στη διακόσμηση του blog και χαίρομαι αφάνταστα όταν την απολαμβάνετε και εσείς.
Είναι δύσκολη η καθημερινότητα μας, όσο μπορούμε, ας βρίσκουμε νότες χαράς.
Καλή συνέχεια στη μέρα σου. Πολλά φιλιά.
Ναι, έχει πολλές ομορφιές το φθινόπωρο, αλλά έλα μου που δεν προλαβαίνω να απολαύσω τίποτα! Το παράπονό μου ως τώρα…Λίγες ανάσες θέλω, να απολαύσω μια βροχερή μέρα, χωρίς να φοβάμαι να με κοιτάξω στον καθρέφτη με τις κοκκινίλες…
Σόρρυ, που έκανα πρώτα μια μικρή δική μου αναφορά/εξομολόγηση…. Το είχα ανάγκη!
Όσο για το ποίημα σου, πόσο κατασταλαγμένη δείχνεις κάθε φορά, πόσο επίκαιρη (πάντα), κρατώντας όμως και την ελπίδα κάπου εκεί να αχνοφέγγει! Την έχουμε ανάγκη περισσότερο από ποτέ!
Λατρεύω το πνεύμα αντίστασής που έχεις και σε ευχαριστώ πολύ που μου το θυμίζεις!
Πολύ όμορφο το ποίημα σου!
Φιλάκια πολλά, κοριτσάρα μου!
♥
Καλημέρα Αριστάκι μου,
Στο εύχομαι από καρδιάς, να πάρεις τις ανάσες που χρειάζεσαι. Χωρίς κοκκινίλες, μόνο με γαλήνη.
Αυτή η ελπίδα που αναφέρεις, μας κρατάει όρθιους. Με πνεύμα αντίστασης και σύντομα χριστουγεννιάτικο, θα κινηθούμε και θα ελπίζουμε στο καλύτερο.
Πολλά φιλιά.
Καλή συνέχεια στη μέρα σου!
Μαρινάκι μου γλυκό λατρεύω να διαβάζω τις αναρτήσεις σου να το ξέρεις, γιατί στοχεύεις πάντα στα θέματα της καθημερινότητας, αφήνοντας στο τέλος μια εσανς αισιοδοξίας. Μου έλειψαν τόσο καιρό που δεν μπορούσα από το κινητό να το κάνω. Τώρα που είμαστε στο σπίτι, πήγα πίσω μέχρι την την ανάρτηση τις 8-10 του.
Ναι Μαρινακι μου η ζωή προχωρά και εμείς την ακολουθούμε…
10-10 Να πιστεύουμε στην μαγικές στιγμές υπάρχουν όσο υπάρχει η αγάπη.
15-10 Και βέβαια να πιστεύουμε πως τα καλύτερα θα έρθουν μικρή μου, γιατί χωρίς την ελπίδα η ζωή δεν έχει ουσία.
όλες οι συμμετοχές σου στο φθινοπωρινό δρώμενο της Αριστέα μας μια και μία ήταν!
Μπορεί να έκανα μια μεγααααλη βόλτα σε όλες τις αναρτήσεις που έχασα, αλλά την ευχαριστήθηκα Μαρινάκι μου και φεύγω γαληνεμένη.
Να είσαι καλά εύχομαι και να περνάς όμορφα με ότι κάνεις. την αγάπη μου …
Να είσαι καλά, να είσαι πάντα κοντά μας Σμαραγδένια μου!
Σε ευχαριστώ που αφιέρωσες χρόνο και σε προηγούμενες αναρτήσεις μου. Πολλά φιλιά και καλή συνέχεια στη μέρα σου!
Φθινοπωρινές εντάσεις σε έναν κόσμο που έχει τρελαθεί. Ευχαριστούμε για τις εικόνες, Μαρίνα μου.
Να ‘σαι καλά Μία μου. Πολλά φιλιά!
Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου να βρίσκεις πάντα λόγους να χαμογελάς κόντρα σε όλες αυτές τις εντάσεις που τόσο δυνατά περιγράφεις.
Καλή συνέχεια 🙂
Καλημέρα Μάνια μου, σε ευχαριστώ πολύ. Μακάρι όλοι μας στην πορεία κάθε μέρας, να βρίσκουμε λόγους να χαμογελάμε.
Καλή συνέχεια και σε σένα. Πολλά φιλιά.