Marina Tsardakli 
Αυτή, θα είναι η τελευταία καλοκαιρινή ανάρτηση, για φέτος.
Γιατί από βδομάδα, σκάει μύτη ο Σεπτέμβρης. Και έρχεται σαν δίαιτα ε… από Δευτέρα!
Θα μου πεις … με 5 ευρώ το σουβλάκι στα πλαίσια γενικότερης ακρίβειας, στη δίαιτα θα καταλήξουμε, αργά ή γρήγορα. Αλλά anyway.
Και να σας πω ένα σύντομο σχόλιο πάνω σε αυτό; Σίγουρα η καθημερινή σπατάλη, δεν είναι καλή. Αλλά, ο άνθρωπος πρέπει να έχει μια ποιότητα ζωής. Να μπορεί να βγει, να ζήσει. Όχι, να είναι μόνο δουλειά – σπίτι, σπίτι – δουλειά. Οπότε η ατάκα, αν είναι ακριβό το σουβλάκι, ο καφές, το θέατρο, το σινεμά κτλ, μη βγεις, είναι αδιανόητη. Σίγουρα να μην ξοδεύουμε άσκοπα ή να είμαστε υπερκαταναλωτικοί, αλλά…
Να καταργήσουμε την ποιότητα ζωής;! Ας το αναλογιστούμε …
Τέλος πάντων, αυτή που λέτε είναι η τελευταία ανάρτηση του καλοκαιριού. Δύσκολο ή εύκολο, τελειώνει και το φετινό καλοκαίρι. Και θα βαδίσουμε προς μια νέα εποχή.
Το φθινόπωρο. Την εποχή της αλλαγής, του επαναπροσδιορισμού, της cozy διάθεσης.
Μια εποχή που αγαπώ, γιατί είναι όμορφη και η έναρξη της, μας φέρνει ένα βήμα πιο κοντά στα Χριστούγεννα.
Πληροφοριακά: Η φθινοπωρινή ισημερία είναι σε 24 μέρες και τα Χριστούγεννα σε 118!
Αλλά ας αφήσουμε όλα αυτά και ας κλείσουμε το καλοκαίρι μας… ποιητικά. Το ποίημα λοιπόν, το τελευταίο για το δρώμενο που αγαπήσαμε, είναι ο επίλογος μου για το φετινό καλοκαίρι και η υποδοχή μου, στο υπέροχο φθινόπωρο.
Και του χρόνου!
Με το καλό να ξαναρθείς Καλοκαίρι,
σαν θάλασσα να μας ταξιδέψεις απ’ του Ιούνη την πρύμνη.
Να αγναντέψουμε αισιόδοξα ηλιοβασιλέματα
και χαμόγελα, να ανατέλλουν στων ανθρώπων τα χείλη.
Και του χρόνου, να έρθεις με ηρεμία,
δεν αντέχουμε πια την πύρινη εκδοχή σου.
Πόση στάχτη, χωρά νομίζεις η Μάνα Γη,
γι’ αυτό του χρόνου, το έρεβος απαρνήσου.
Και εσύ Φθινόπωρο, κόπιασε να μας μαγέψεις,
φέρε ό,τι καλό μπορείς να βρεις, στης Μοίρας το αμπάρι.
Άσ’ τα κοχύλια και με τα ξερά σου φύλλα,
πλέξε στις μέρες μας, της αλλαγής στεφάνι.
Κάνε μας βόλτα, όχι σε αμμουδιές,
μα σε όλα τα υπέροχα που θες να ανακαλύψουμε.
Μπορεί να ζούμε σε δύσκολες εποχές,
μα όπως μπορούμε, σίγουρα θα σε ζήσουμε.
Και του χρόνου, να έρθουν όλα με το καλό,
με υγεία, ειρήνη και αγάπη.
Μακάρι, μέχρι του χρόνου, τέτοιο καιρό,
προς το καλύτερο, για τον κόσμο μας, να έχει αλλάξει κάτι.
Until Next Time…
Μαρίνα
♥
Φυσικά, το ποίημα, είναι η συμμετοχή μου, στο δρώμενο Ένα ποίημα για το καλοκαίρι, που διοργανώνει το Αριστάκι από το blog Η ζωή είναι ωραία.
……♥……
Για τα πνευματικά δικαιώματα, της ανάρτησης μπορείς να μάθεις περισσότερα εδώ!
Aν σου άρεσε η ανάρτηση μου, κάνε την καλή σου πράξη για σήμερα και μοιράσου τη μέσα από τα κουμπιά κοινοποίησης (κάτω από το άρθρο) στα social media!
Στα οποία παρεμπιπτόντως μπορείς να με βρεις εδώ: facebook, instagram, twitter, newsletter
Discover more from Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Τι ανάλαφρο, αισιόδοξο και γεμάτη προσμονή κλείσιμο στο καλοκαίρι αυτό που κάποιους μας άφησε παραπονούμενους (λίγο;)
Σίγουρα θα προσπαθήσουμε να ζήσουμε το φθινόπωρο όπως μπορούμε!
Και οι Παρασκευές σου προβλέπω να είναι γεμάτες φθινόπωρο, Μαρινάκι μου! να την ακούς την αυταρχική σας κόουτς! 😉
Αμήν θα πω στην τελευταία σου ευχή!
(Αχ ένα ακόμα να μου έγραφες θα είχαμε στρογγυλά 50 συμμετοχές -χωρίς να υπολογίζω τις δικές μου ☺)
Σε φιλώ γλυκά και σε ευχαριστώ πολύ που ομόρφυνες τις Παρασκευές μας! ♥
Να είμαστε καλά, να δημιουργούμε και να εμπνεόμαστε. Μακάρι και η καθημερινότητα, να μας δίνει πιο όμορφες αφορμές.
Σε ευχαριστώ και εγώ, που μας έδωσες το έναυσμα και μας παρακίνησες δημιουργικά. Και ενώ ο χρόνος δεν σου περισσεύει, ήσουν πάντα εδώ με τον καλό σου λόγο.
Πολλά φιλιά Αριστούλι μου.
Καλό μεσημέρι και καλό Σαββατοκύριακο!
Αγαπημένη μου φίλη. Σε σένα απολαμβάνω αυτή τη θετική σου ματιά, που ακόμα και μέσα από το γκρίζο της καθημερινότητας βγαίνει σημαντική και ενισυχμένη.
Ανέκαθεν είχα την ψυχολογία να μην μπορώ να διαχειριστώ το “τέλος” σε κάτι όμορφο. Έτσι πάντα μέσα μου διατηρώ ένα ψήγμα, δεν ξέρω πώς θα το πεις, αυταπάτης, φαντασίωσης, ότι εξακολουθούν τα όμορφα να ζουν. Έτσι δίνω …παράταση στο καλοκαίρι, όχι γιατί περάσαμε …σούπερ ντούπερ αλλά γιατί έχει αυτή τη μοναδική ατμόσφαιρα να σε αγκαλιάζει.
Το ποίημά σου έρχεται, Μαρίνα μου τυλιγμένο σε μια γλυκιά ευχή “Και του χρόνου, καλοκαίρι, με το καλό…” Αμην, κορίτσι μου.
Με υγεία, ειρήνη, αγάπη και δημιουργία.
Σε ευχαριστούμε γιατί μέσα ΚΑι από αυτό το δρώμενο, ανέδειξες και μας έδωσες το φως της ψυχής σου αλλά και τον ποιητικό σου οίστρο.
Πάμε συνεχίζουμε.
Να είσαι καλά Γιάννη μου. Σε ευχαριστώ για κάθε υποστηρικτικό σου σχόλιο.
Πραγματικά, να κάνουμε, ό,τι μας βοηθάει να διαχειριζόμαστε την καθημερινότητα μας.
Αμήν στις ευχές σου, γιατί ζούμε σε απρόβλεπτους καιρούς. Οπότε έχουμε ανάγκη από θετικότητα και ευχές.
Σε φιλώ.
Καλό μεσημερι και καλό Σαββατοκύριακο!
Όμορφος αποχαιρετισμός στο καλοκαίρι. Μια εποχή που οι περισσότεροι αγαπάμε, ίσως γιατί μένουμε σε κείνα τα καλοκαίρια της νιότης.
Όλες οι συμμετοχές σου είχαν κάτι να πουν γύρω από την επικαιρότητα και τα κακώς κείμενα της κοινωνίας μας.
Τούτο το καλοκαίρι ήταν ένας ακόμη πύρινος εφιάλτης, αλλά και σε προσωπικό επίπεδο δεν πέρασα καλά, εντούτοις το αγαπώ.
Τα φιλιά μου!
Με μελαγχολούν λίγοι οι αποχαιρετισμοί σε ό,τι αγαπώ και λαχταρώ. Το καλοκαίρι είναι μέσα σ’αυτά. Αλλά αναπόφευκτα φεύγει. Με το καλό να μπει το φθινόπωρο. Και να μας φέρει ό,τι δεν έφερε το καλοκαίρι.
Χάρηκα όμως το ποίημά σου. Μέσα του ”κολυμπά” η ελπίδα για κάτι όμορφο που θέλουμε να΄έλθει.
Όσο για τη ΄Μάνα Γη χωράει πολλή στάχτη ως φαίνεται.
Καλό μήνα να έχουμε Μαρίνα μου
Τα φιλιά μου
Τι κιαν μπήκε το φθινόπωρο Μαρινάκι μου; Εγώ θα σου ευχηθώ και του χρόνου, που αποχαιρέτησες με ένα αισιόδοξο μήνυμα το καλοκαίρι αυτό που τουλάχιστον στην παρέα αυτή το περάσαμε με όμορφη ποίηση για όσους έμειναν σπίτι!
Σόρυ που πάλι καθυστερημενη έρχομαι, αλλά λόγοι ανεξάρτητοι από εμένα, με αφησαν πίσω. Ομως δεν θα άφηνα να μην περάσω να πω ένα γειά, είμαι παλι εδώ σιγα σιγά…
Καλά να περνάς μικρή μου φιλιααα!